تشخیص دیرهنگام یا غلط، مشکل جدیِ بیماران دیابتی در آمریکا

بر اساس داده‌های یک مطالعه جدید از هر ۱۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع یک در آمریکا دست‌کم چهار نفر با مشکل تشخیص دیرهنگام بیماری مواجه هستند و ابتلای آنها به این نوع از دیابت تا بعد از سن ۳۰ سالگی تشخیص داده نمی‌شود.

کد خبر: ۶۵۸۳۳۶

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۴۰۲ - ۰۵:۱۵

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، یک گزارش تحقیقاتی مختصر شامل بیش از ۹۰۰ بزرگسال مبتلا به دیابت نوع یک نشان داد که ۳۷ درصد یا تقریباً چهار نفر از هر ۱۰ شرکت کننده، بیماریشان پس از ۳۰ سالگی تشخیص داده شده است.

همچنین این یافته ها که در مجله «سالانه‌های طب داخلی» (Annals of Internal Medicine) منتشر شده، نشان داد که سن تشخیص این بیماری برای مردان و بزرگسالان اقلیت نژادی حتی بالاتر بوده است.

دیابت نوع یک در بزرگسالان اغلب به اشتباه به عنوان دیابت نوع دو تشخیص داده می‌شود که منجر به درمان نامناسب می‌شود.

همچنین داده‌های جدید نشان می‌دهد که تا ۶۲ درصد از موارد ابتلا به دیابت نوع یک، بعد از ۲۰ سالگی ایجاد می‌شود.

یک متخصص از «مدرسه بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز» داده‌های مربوط به دوره‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ نظرسنجی مصاحبه ملی سلامت (NHIS) را برای توصیف توزیع سنی تشخیص دیابت نوع یک در ایالات متحده به طور کلی و بر اساس ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و بالینی تجزیه و تحلیل کرد.

بر اساس سوابق پزشکیِ ۹۴۷ بیمار مبتلا به دیابت نوع یک، نویسندگان دریافتند که اوج سن تشخیص تقریباً ۱۵ سال و میانگین سن تشخیص این بیماری نیز ۲۴ سال بوده است.

نویسندگان این مطالعه همچنین دریافتند که سن تشخیص در مردان بیشتر از زنان و برای بزرگسالان اقلیت نژادی/قومی در مقایسه با بزرگسالان سفیدپوست غیر اسپانیایی بالاتر است.

نویسندگان این مطالعه گزارش می‌دهند که به طور کلی، ۳۷ درصد از شرکت‌کنندگان پس از ۳۰ سالگی، تشخیص دیابت نوع یک را گزارش کردند.

به گفته این نویسندگان، ابزارهایی که اقدامات بالینی و نشانگرهای زیستی را ادغام می‌کنند، ممکن است دقت تشخیص را برای این بیماران بهبود بخشد.

بر اساس آمار فدراسیون بین‌المللی دیابت (IDF)، حدود ۵۳۷ میلیون نفر در جهان مبتلا به دیابت‌ هستند و سالانه هفت میلیون نفر به این جمعیت اضافه می‌شود.

دیابت نوع یک نوعی بیماری خودایمنی است که سلول‌های بتا که در لوزالمعده قرار دارند و انسولین تولید می‌کنند، از بین می‌روند. این تخریب ممکن است به‌ سرعت یا به‌ مرور زمان صورت بگیرد تا جایی که بخش بزرگی از این سلول‌ها از بین می‌روند و فرد باید انسولین را از منابع خارجی دریافت کند. به همین دلیل است که بیماران مبتلا به دیابت نوع یک باید مرتب انسولین تزریق کنند.

هر کسی ممکن است به دیابت نوع یک مبتلا شود و علائم آن عبارت‌ است از تشنگی و گرسنگی، تکرر ادرار، خستگی، تاری دید، بهبود کُند زخم‌ها و کبودی‌ها و کاهش وزن.

به گفته متخصصان، کنترل دیابت نیازمند تغییر در رژیم غذایی و سبک زندگی است. با این حال، سیگار کشیدن نیز یکی از عوامل مهمی است که در افراد دیابتی منجر به ابتلای آنان به مشکلات سلامتی بیشتر و شدیدتری می‌شود.

تغییر سبک زندگی شما می‌تواند گام بزرگی به سوی پیشگیری از دیابت باشد و هیچ‌وقت برای شروع دیر نیست. اگر درحال‌حاضر به‌دلیل اضافه وزن یا چاقی، کلسترول بالا یا سابقه خانوادگی در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع دو هستید، پیشگیری بسیار مهم است. ایجاد چند تغییر در سبک زندگی شما در حال حاضر ممکن است به شما کمک کند تا از عوارض جدی دیابت در آینده جلوگیری کنید. این تغییرات توسط متخصصان مایوکلینیک توصیه شده است که عبارتند از:

- کاهش وزن اضافی

کاهش وزن، خطر ابتلا به دیابت را کاهش می‌دهد. انجمن دیابت آمریکا توصیه می‌کند که افراد مبتلا به پیش‌دیابت حداقل هفت تا ۱۰ درصد وزن بدن خود را کاهش دهند تا از پیشرفت بیماری جلوگیری شود.

- فعالیت بدنی

تمام بزرگسالان سالم باید پنج روز در هفته، ۳۰ دقیقه یا بیشتر ورزش‌های هوازی متوسط ​​تا شدید مانند پیاده‌روی سریع، شنا، دوچرخه‌سواری یا دویدن را مدنظر قرار دهند. ورزش مقاومتی حداقل دو تا سه بار در هفته باید انجام شود. محدود کردن زمان‌های طولانی بی‌تحرکی مانند نشستن پشت رایانه می‌تواند به کنترل سطح قند خون کمک کند.

- مصرف کافی فیبر خوراکی

غذاهای غنی از فیبر باعث کاهش وزن و کاهش خطر ابتلا به دیابت می‌شوند. انواع غذاهای سالم و سرشار از فیبر بخورید که عبارتند از:

- میوه‌هایی مانند گوجه‌فرنگی و فلفل

- سبزیجات غیرنشاسته‌ای مانند سبزیجات برگ‌دار، کلم بروکلی و گل‌کلم

- حبوبات مانند لوبیا، نخود و عدس

- غلات کامل مانند ماکارونی و نان گندم کامل، برنج سبوس‌دار، جو سبوس‌دار و ...

- مصرف چربی‌های سالم

رژیم غذایی شما باید شامل انواع غذاهای حاوی چربی‌های غیراشباع باشد که به آن‌ها «چربی خوب» می‌گویند.

این چربی‌ها باعث افزایش سطح کلسترول خوب در خون و سلامت قلب‌ و عروق می‌شوند. منابع چربی‌های خوب شامل روغن زیتون، آجیل و دانه‌ها مانند بادام، بادام‌زمینی، تخم کتان، تخم کدو تنبل و ... هستند.