«بچه های جنگ اهل شعار نبودند»

حسن برزیده که حدود یک دهه است فیلمی در سینما نساخته است، زمانی با بیان اینکه «موضوع سینمای جنگ، انسان‌های جنگ هستند» درباره لزوم ساخت فیلم درباره جنگ گفته است: اگر در موقعیتی هستیم که از جنگ و بچه‌های آن دوران سوءاستفاده می‌شود باید از آن حرف زد.

کد خبر: ۶۵۷۹۶۶

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۴۰۲ - ۱۰:۳۸

به گزارش ایران اکونومیست، «مزار شریف» آخرین فیلمی است که برزیده کارگردانی کرده و از سال ۱۳۹۳ تاکنون از سینما دور شده است. او پیش‌تر با بیان اینکه بیشتر مشغول فیلم دیدن و نوشتن و خواندن است، درباره برنامه‌اش برای ساخت فیلم جدید و عملی نبودن آن صحبت کرده بود.

در این زمینه بخوانید:

حسن برزیده: این اتهام‌زنی‌ها خطرناک است

این کارگردان که فیلم‌های مطرحی را در حوزه جنگ و دفاع مقدس ساخته، چند سال قبل در یک نشست با موضوع «سینمای جنگ» مطالبی را در این زمینه با اشاره به دیدار خود و چند تن از همکارانش با رهبر انقلاب اسلامی بیان کرد و اینکه در آن مجلس ترجیح داده بود به جای خاطره‌گویی‌های شیرین و خنده‌دار در «سالگرد حادثه بزرگ جنگ» از فاصله گرفتن با روزهای اول انقلاب و شبیه نبودن برخی مسئولان کشور به بچه‌های جنگ بگوید.

حالا به بهانه همزمانی با هفته دفاع مقدس بخشی از صحبت‌های این فیلمساز در آن نشست بازخوانی می‌شود.

کارگردان فیلم «دکل» با اشاره به اینکه «موضوع سینمای جنگ انسان‌های جنگ هستند» گفته بود: امام حسین در میدان جنگ، وجود توحید و قیامت را ثابت کرد و بچه‌های جنگ هم همین کار را کردند. من در جنگ بچه‌هایی را دیدم که شب سر سجاده‌شان تا صبح گریه و دعا می‌کردند و صبح مانند شیر می‌جنگیدند. این روزها راجع به این چیزها حرف زدن سخت است چرا که مورد سوءاستفاده خیلی‌ها قرار گرفته و مخدوش شده است. بچه‌های جنگ با اعتقاد کامل رفتار می‌کردند و مانند حالا اهل شعار نبودند.

برزیده همچنین درباره اینکه چگونه باید یک فیلم جنگی ساخت، گفته بود: من همیشه به عنوان فیلمساز ابتدا از خود می‌پرسم چرا باید درباره جنگ حرف بزنیم؟ چه لزومی دارد؟ این پرسش‌ها برای من منجر به ساخت «مزارشریف» شد که البته خیلی هم برایم دردساز شد و شرایط فیلمسازی مرا سخت کرد، اما یک بخش از این ماجرا نیاز شخصی ماست. بخش دیگر منجر به این پرسش می‌شود که فرزندانمان چرا باید این فیلم‌ها ببینند؟ و دلیل این پرسش، باید دلیل ساخت فیلم باشد.  برخی فیلم‌ها خیلی بی خود هستند و فقط می‌خواهند سلحشور بودن افراد جنگ را بیان کنند در حالی که ما باید بدانیم با فیلمسازی چه می‌خواهیم بگوییم. من مدتی است که ترجیح می‌دهم فیلم جنگی نسازم و فکر می‌کنم مسائل دیگری وجود دارند که به این موضوع ارجح هستند. هر چند که من به جنگ و آن دوران خیلی ارادت دارم ولی به نظرم اگر در موقعیتی هستیم که از جنگ و بچه‌های آن دوران سوءاستفاده می‌شود باید از آن حرف زد. بچه‌های جنگ قدیس بودند و فیلم ساختن درباره قدیس‌ها خیلی سخت است.

او با اشاره به فیلم «مزار شریف» و شرایط سخت آن ادامه داد: منِ فیلمسازِ جنگ (با این فیلم) وارد خط قرمز شدم. البته این‌ گلایه نیست چرا که در هر دولتی که روی کار می‌آیند این شرایط موجود است و فیلمسازی برای جنگ سخت است مگر اینکه فرمایشی کار کنی.  در حال حاضر خیلی از فیلمسازان جنگ کار نمی‌کنند. در صورتی که در این زمینه موضوع و حرف وجود دارد که باید مطرح شود. نمی‌شود در دورانی که فضای جامعه دور از ساخت فیلم جنگی است، فیلمسازی کرد. ساخت فیلم جنگی کار دشواری است اما من همیشه خوشحال می‌شوم اگر کسی فیلم جنگی بسازد.

برزیده در آن زمان به برخوردهایی که با خودش پس از ساخت «مزار شریف» انجام شده بود نیز اشاره کرد و گفت: بعد از نمایش «مزار شریف» سکوت عجیبی در بین منتقدین بود و یکی، دو منتقد بودند که شمشیرشان را از رو بسته بودند. در مراسمی در خانه سینما یک منتقد معروف مرا بوسید و گفت، عجب فیلمی ساختی اما نمی‌شود راجع به آن حرف زد. گفتم چرا؟ گفت، معلوم است دیگر. برای نظام ساخته‌ای. اینطور است که ما از همه طرف می‌خوریم.