روزنامه خندان * آستین‌های قطع ‌شده

طنز در روزنامه های کشور کم پیدا می شود و این یعنی روزنامه ها کم لبخند می‌زنند و آنها که روزنامه می‌خوانند هم به تبعیت از رسانه محبوب شان کمتر می خندند. حکمت ستون روزنامه خندان، در این است که طنز همه روزنامه های کشور را جمع کنیم و در جام جم آنلاین برسانیم به دست تان تا هر صبح، دستکم در اینترنت گردی روزانه، لبخندی روی لب تان بنشیند.

کد خبر: ۶۵۴۵۷

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۳ - ۰۸:۵۸

جام جم: از خودروی داخلی تا ماست

خبر دسته اول: «معاون اجرایی رئیس جمهور گفت: کیفیت خودروهای داخلی قابل دفاع نیست.» ـ به نقل از جراید

خبر دسته دوم: «دبیر انجمن صنایع لبنی گفت: لبنیات تا پایان سال هیچ افزایش قیمتی ندارد.» ـ به نقل از همان جراید

پرسش های فلسفی مطروحه:

1 ـ از نگاه اهل خرد، درباره تولیدمثل خودروهای کم کیفیت داخلی، واقعا تا چقدر از ماست که بر ماست؟ این گلایگی از ماست، مسبوق به سابقه است. مثلا حکیم ناصرخسرو قبادیانی هم در آن داستان معروف «روزی زسر سنگ عقابی به هوا خاست»ش، وقتی که عقاب را با تیر می زنند و جناب عقاب با آن نگاه تیزبین و منتقدانه اش به انتهای تیر موردنظر نگاه می کند؛ ناصرخسرو می گوید: چون نیک نظر کرد، پر خویش در آن دید/ گفتا ز که نالیم که از ماست که بر ماست!

2 ـ آیا می توان کیفیت و ماهیت بعضی از خودروهای داخلی را، فی نفسه و به استناد دو خبر فوق، با وضع ماست ـ کماهو ماسته ـ قیاس کرد؛ یا که مصداق بارز قیاس مع الفارق خواهد بود و گفتار و رفتار ما نیز شبیه همان طوطی شوتی که جناب مولانا می گوید سر کچل یارویی را به ریختن روغن گردو از شیشه ربط داد و در نتیجه، از قیاسش خنده آمد خلق را!

3 ـ یک کمیته تحقیق و تفحص، بررسی بفرماید که آیا از ماست برای سرهم کردن (مونتاژ سابق) پاره ای از خودروهای ساخت داخل هم استفاده می شود که گاهی باعث افزایش قیمت لبنیات می شود؟ اگر پاسخ مثبت است، پس چرا قیمت خود خودرو در حد ماست افزایش نمی یابد. گاهی در حد قیمت دو سه رأس گاو شیری افزایش پیدا می کند.

4 ـ زمانی که کیفیت خودروهای داخلی از سوی معاون اجرایی رئیس جمهور قابل دفاع نیست؛ در زمینه محصولات لبنی آیا کیفیت ماست های ما از سوی دبیر انجمن صنایع لبنی قابل دفاع است؟ پس قضیه مشکوک روغن پالم و ارتباط مجهول آن با ماست داخلی، چه می شود؟.... آیا فقط درباره دفاع از خودروهای داخلی باید ماست ها را کیسه کرد یا که در راستای برخی از ماست ها نیز این کار لازم است؟ تقصیر شماست یا ماست؟

توضیح پایانی: حالا که در پایان این مقال به این همه قیل و قال در قالب آبرومند طرح چند پرسش فلسفی فکر می کنم؛ می بینم که اصلا ضرورتی نداشت و حکم آب در هاون کوبیدن داشت. آخر، کدام آدم عاقلی، بین خودروی داخلی با ماست داخلی، ارتباط برقرار می کند؟ چه ربطی به هم دارند؟.... به نظرم که ما باز هم شاهد تکرار همان قصه تکراری «کلنگ از آسمان افتاد و نشکست/ وگرنه من کجا و بی وفایی؟» هستیم که نباید می بودیم. کافی بود با دیدن دو خبر بالا، خیلی زود جوگیر نمی شدیم و شتابزده یک حرف هایی سرهم نمی کردیم که از توش خدای نکرده تشویش اذهان عمومی نیز در نیاید که یک موی تنمان هم به آن راضی نیست. خدا شاهد است.

شرق: ​آستین های قطع شده

بعد از این بقچه ها عبا و پیراهن های عربی سیاهرنگی از رگال آویزان بود. این لباس ها مخصوص شبیه خوان هایی است که نقش زنان را ایفا می کردند. همچنین پیراهن های عربی سفیدرنگی در کنار آنها قرار داشت که به شبیه خوان های در نقش اعراب اختصاص داشت.

پیراهنی هم دیده می شد که روی آن را به رنگ خون آغشته کرده بودند و یکی از آستین های آن از بازو بریده و به آن قسمت هم رنگ خون زده بودند. آقای فرخ رو توضیح داد که این پیراهن را شبیه حضرت ابوالفضل(ع) وقتی که یکی از بازوهایش را قطع می کنند می پوشد و با عوض شدن صحنه پیراهن دیگری با همان کیفیت با این تفاوت که هر دو آستین آن قطع شده، به تن می کند. این لباس مربوط به صحنه ای است که هر دو دست مبارک حضرت ابوالفضل(ع) را قطع می کنند.

آقای فرخ رو توضیح داد تا زمان شهادت حضرت عباس(ع)، صحنه چندبار تغییر می کند. در صحنه بعدی، تیری به چشم شبیه حضرت بسته می شود و این نماد تیری است که به چشم مبارک ایشان اصابت کرده است. در بخش دیگری از اتاق جنگ، ادواتی همچون شمشیرها و کمان ها از دیوار آویخته شده بود.

غلاف شمشیرها به رنگ های قرمز، زرد، سبز و سیاه بود و همانند رنگ لباس ها، شمشیرهای با غلاف سبز برای اولیاخوان ها و قرمز و زرد برای مخالف خوان ها بود. تعداد شمشیرهای با غلاف سیاه سه قبضه بود. یکی از اینها که دسته آن هم به رنگ مشکی بود، برای شبیه خوان جناب مسلم است البته شمشیری که برای جناب حر هم استفاده می شود می تواند مشکی باشد. اما شمشیر مشکی دیگر که دسته آن به رنگ سبز بود، شمشیر ذوالفقار بود و شبیه امام در صحنه های مختلف از آن استفاده می کرد.

از خسروشمر خواستم که این شمشیر را پایین آورده و به ما نشان دهد. شمشیر به مانند ذوالفقار به صورت دوشاخه و روی آن عبارت «لا سیف الا ذوالفقار» حک شده بود. در کنار شمشیرها وسایل دیگری چون مشک آب و کشکول آویزان بود که در صحنه های مختلف مورد استفاده قرار می گرفت. همچنین در کنار شمشیرها تعدادی خنجر که غلاف آنها هم به رنگ های مختلف بود، روی دیوار دیده می شد. در کنار غلاف ها نیز تعداد زیادی حمایل وجود داشت.

آرمان: دست از سر یانی بردارید

چند هفته پیش بود که در همین ستون در مورد کنسرت یانی صحبت کردم، نوشتم یادش بخیر یک زمانی قرار بود یانی در کشورمان کنسرت برگزار کند، هرچند به دلیل فشارهایی که آن زمان برخی از افراد بر روی مسئولین وقت آوردند، در نهایت یانی موفق نشد حتی«کنسرو» هم بدهد. حالا دوباره در خبرها نام یانی را می شنویم، سوالی که همین الان به ذهن نگارنده می رسد این است«دقیقا چی از جون یانی می خوایم؟» سوال بعدی هم که به ذهن بنده می رسد این است«چرا دست از سرش برنمی داریم؟!» نکات بعدی ممکن است به ذهن شما هم برسد.
الف- مگه مختاباد خودمان چه عیبی دارد نمک نشناس ها!

ب- قیافه یانی نشان می دهد که ریگی به کفش دارد، تلفیقی از سیبل و موی بلند لخت خودش گویای خیلی چیزهاست (کدام چیزها؟!)

ج- قول می دهم عده ای حاضرند پول کنسرت یانی را پرداخت کنند اما او در حمام خانه اش ساز بزند و اینجا نیاید.

د- از آنجایی که احتمال دارد این کنسرت در جنوب کشور برگزار شود، بد نیست مطمئن شویم که یانی می تواند ترانه های بومی«لب کارون» و«مو سوختم مو برشتم» را بنوازد؟!
روش مایکرویوی وزارت بهداشت

وزارت بهداشت اعلام کرده«سامانه پیامکی» این وزارتخانه راه اندازی شده که می تواند به صورت شبانه روزی«شکایات بیماران» را دریافت و ظرف «دو روز» به شکایت آنها رسیدگی کند. خب ظاهرا معاونت طنز وزارت بهداشت و درمان هم با انتشار این خبر موجودیت خود را اعلام کرده، بر این اساس:

الف- از خانه خودمان با اسنایپر متخلفین را هدف قرار دهیم، بیشتر از دو روز طول می کشد.

ب- به این می گویند روش مایکرویوی!

ج- اگر آن پزشک یک آشنای درست و حسابی داشته باشد، پیامکی با این عنوان برای او ارسال می شود «آیا درست است که شما پریروز زیر میزی گرفته اید؟» اگر پاسخ پزشک مثبت باشد پیامکی با عنوان«برو حالشو ببر» برای او ارسال می شود، اگر منفی باشد، پیامکی با عنوان«دستکش های زیر میز بگیر طبی تاک تاک، ارسال به تمام نقاط کشور، خدمات پس از فروش تا پایان دوران طبابت شما!»

سبد آلا عرضه می شود؟

تا الان از اینکه طنزنویس شده و رئیس کارخانه نشده ام احساس خفت می کردم، حس می کردم بی دلیل است، حقم را خورده اند، اما همین که شنیدم برای مدیر کارخانه بودن باید چقدر زرنگ و باهوش باشی، فهمیدم حق به حقدار رسیده است. به طور مثال الان کارخانه ها، شیر آلاینده هایشان را روزها بسته و شب ها آن را باز کرده و ول می دهند داخل ریه و قلب ملت، الان هوای تهران تا غروب آفتاب مانند جزایر قناری و پس از غروب آفتاب تا طلوع سحر انگار اگزوز مینی بوس را ول کرده باشند توی کولر اتاق! حال که این مهم رخ داده است، نکات دیگری را هم ما توصیه می کنیم.

الف- ورود آلاینده ها را شیفتی کنند، بدین صورت که در روزهای زوج عناصر ردیف های بالای جدول مندلیف و روزهای فرد عناصر ردیف های پایین جدول وارد هوا شوند، تا عناصر هم بروند حالشو ببرند.

ب- این طرح را با نام«آلاینده من گل لاله من» به فصل«محیط نزیست» بخش «آلایندگی» جزوه مدیریت جهانی حتما اضافه کنند.

ج- در کنار سبد کالا، سبدی به نام«سبد آلا» که در آن انواع اقسام آلاینده ها وجود دارد به مردم عرضه شود، کسی هم زیر دست و پا له نمی شود!

قدس: مش غضنفر و غیرفعال بودن پله برقی

دیروز نَنه کُلونُم بِزِم زنگ زَد گفتِگ نِواسه وَخِز بیا بُبُرُم دکتر بِرِیکه خوردُم به زِمینُ پام خیکِّ باد رِفته.

مویَم با ماشین رفتُم وَرداشتُمِش بُردُمِش دَر مطبِ دکتره، مُنتاهاش خیابونِ دوروَرگِردون نِداشتُ مَطَبَم اودَستِ خیابون بود.

بِرِیهَمی به هر ضَربُ ضوربی بود نِنه کُلونُمِ پیِده کِردُمُ زیر بغلِشِ گیریفتُم بُردُم دَم پِله برقیِ یَک پُل هوایی که او نِزدیکا بود تا باهِش بِرِم بالا ولی چِشمِتا روزِ بَد نِبینه، پِلّه برقیش خِراب بود.

هَرچیَم لِنگُ لَقَط بِزِش انِداختُم راه نیفتادُ آخِرِش مجبور رَفتُم نِنه کُلونُمِ بِذارُم رو پوشتُمُ اَزو همه پله بُرُم بالایُ واز اودَستِ خیابون اَزو همه پله بیام پایین.

خُلِصه وَختی رسیدِم تو مطبِ دکتره، بِرِیِ خاطِرِ بالا پایین رِفتن اَزوقذَر پله، ایقذَر رو زانویامُ پاهام فشار آمده بود که به دکتره گفتُم جفتِمایِ ماینه کُنه؛ اویَم بعدِ ماینه گفتِگ پاهایِ نَنه کُلونُم سالمه یُ فِقط با یَک کُماد خوب مِره ولی پاهایِ مو ایقذَر روشا فشار آمَده که داغون رِفته یُ بایِست یَکماه تو خِنه بُمانُمُ راه نَرُم تا شاید خوب بِرَن.

حالا مو یِ مَش غضنفر موندُم اَصلَن شهرداریا بِرِیچی بِرِیِ پل هواییا پله برقی مُگذارَن وَختی ای پله برقیا هَمِّشه یا خِرابه یا از اَلَکی خاموشه؟ نَکُنه ایکارِ مُکُنَن تا مردم بِجای پل هوایی از وِسط خیابون رَد بِرَنُ ماشین بِزِنه بِزِشا بیمیرَنُ مشتری بِرِیِ قبرستونایِ شهرداری بیشتر بِره!

کیهان:​تابلو(گفت و شنود)

گفت: نشریه آمریکایی «کانترپانچ» با اشاره به کمترین میزان مشارکت مردم در انتخابات کنگره آمریکا طی 200 سال گذشته نوشته است؛ مردم آمریکا کنگره این کشور را یک «انگل» می دانند و به آن اعتماد ندارند.
گفتم: حرف حساب جواب ندارد. ولی چرا اینقدر دیر متوجه شده اند؟!

گفت: این نشریه آمریکایی نوشته است مردم از دو حزب دموکرات و جمهوریخواه خسته شده اند و معتقدند آنها حقوق شهروندان آمریکا را رعایت نمی کنند.
گفتم: خود مقامات آمریکایی هم می دانند که کارشان به حیوانات شبیه است و به همین علت دو نماد «الاغ» و «فیل» را برای احزاب خود برگزیده اند.

گفت: ولی حیوانات هم در میان خود قوانین و اصولی دارند که به آن پایبند هستند.
گفتم: راست میگی ها... می گویند یکی از سناتورهای آمریکایی با اتومبیل خود از یک جاده جنگلی می گذشت، ناگهان گاوی را دید که وسط جاده ایستاده است. هر چه بوق زد حیوان کنار نرفت. سناتور توقف کرد و پیاده شد، دید گاو یک نگاهی به او کرد و یک نگاهی هم به تابلوی «محل عبور حیوانات» که کنار جاده نصب شده بود و بعد سرش را به نشانه تاسف تکان داد و ماماما... کنان دور شد!