آیا قیمت‌ ها به ارتفاع آسمانی می‌ رسند؟

قیمت‌ ها به اوج خود می‌ رسند و هر روز باورها را در مورد توان خرید ما شکست می‌ دهند. غذا، مسکن، مواد اولیه، وسایل مصرفی، همه آنها در این تابستان گرم، به قیمت‌ ها یی ناهنجار دست پیدا کرده‌اند. خانواده‌ ها دیگر نمی‌ توانند با این افزایش تند قیمت‌ ها، مخارج روزانه خود را تأمین کنند و برای آینده نگران هستند.

کد خبر: ۶۵۱۵۰۶

تاریخ: ۱۲ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۶:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست؛ تورم یک پدیده اقتصادی است که به افزایش پایدار و عمومی قیمت‌ها در بازارها اشاره دارد. در دوره‌های تورمی، قدرت خرید پول کاهش می‌یابد و هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها افزایش می‌یابد. تورم می‌تواند عواقب نامطلوبی برای اقتصاد و جامعه داشته باشد و برای مردم و کشورها چالش‌هایی ایجاد کند.

علل تورم می‌تواند متنوع باشد

اما دو عامل اصلی که معمولا در پشت تورم وجود دارند: عرضه پول زیاد و تقاضای بیش از حد است.

زمانی که پول در بازارها زیاد است و در اختیار افراد و شرکت‌ها قرار می‌گیرد، این می‌تواند منجر به افزایش قیمت محصولات و خدمات شود. همچنین، اگر تقاضا بیش از حد باشد و تولید و عرضه کالا و خدمات نتواند با آن هماهنگ شود، قیمت‌ها نیز افزایش خواهند یافت.

تورم می‌تواند بر اقشار مختلف جامعه تأثیر بگذارد. از یک سو، درآمد ثابت و درآمد سرمایه‌داران می‌تواند کاهش یابد و افراد با ارزش پولی ثابت توانایی خرید کمتری داشته باشند. از سوی دیگر، افرادی که دارای دارایی‌هایی هستند که ارزششان با افزایش قیمت‌ها افزایش می‌یابد، می‌توانند از تورم سود ببرند. بنابراین، تورم می‌تواند باعث افزایش تفاوت‌های اجتماعی و اقتصادی شود.

تورم می‌تواند تأثیرات منفی متعددی داشته باشد. از یک سو، با کاهش قدرت خرید پول، میزان مصرف کنندگان کاهش می‌یابد و افراد با درآمد ثابت توانایی خرید کمتری دارند. از سوی دیگر، برای صنعت‌ها و کسب‌وکارها، هزینه‌ها و دستمزد کارگران افزایش می‌یابد، که ممکن است منجر به کاهش تولید و افزایش بیکاری شود.

دولت‌ها و بانک‌های مرکزی معمولا سعی می‌کنند تا با استفاده از سیاست‌های مالی و پولی مناسب، تورم را کنترل کنند. به عنوان مثال، بانک‌های مرکزی می‌توانند نرخ بهره را تنظیم کنند تا تقاضا را کاهش دهند و یا سیاست‌های مالی اجرا کنند که به منظور کاهش عرضه پول در بازارها و کنترل تورم برنامه‌ریزی شده باشند.

مدیریت تورم یک چالش بزرگ برای دولت‌ها و نظام‌های اقتصادی است.

تورم به طور نامناسب میان طبقات جامعه توزیع می‌شود. ثروتمندان می‌توانند با سرمایه‌گذاری در بخش‌هایی که ارزش آن‌ها با تورم افزایش می‌یابد، سود بالایی به دست آورند. اما طبقه کارگر و متوسط، درگیر نابرابری درآمدی هستند و تحمل هزینه‌های روزافزون را نمی‌توانند به عهده بگیرند.

آیا این تورم نابودکننده به زودی متوقف می‌شود؟

آیا این تنش‌ها و بحران‌های اقتصادی بیشتر و بزرگتر خواهند شد؟ فرصت کم، ترس بیشتر، اینجاست که ما در مواجهه با تورم نابودکننده قرار داریم!

نترسید و انواع تورم را بخوانید همیشه با آگاهی بر ترس ها غلبه خواهید کرد.

تورم مطلق و شبه تورم

کینز تلاش می‌کرد که میان «شبه تورم» و «تورم مطلق» یا واقعی تفاوت قائل شود. نوع نخست، وقتی پدید می‌آید که در یک جریان بهبود دوره‌ای، افزایش در تقاضاهای پولی برای کالا تا حدی به صورت هزینه‌ها، منجر به افزایش اشتغال و بازده واقعی کالاها شود و تا اندازه‌ای نیز بها و هزینهٔ تولید یک واحد از کالا را بالا برد. نوع بعدی هنگامی پدید می‌آید که «افزایش در مقدار تقاضای مؤثر، موجب افزایش بازده نشده و تماماً خود را در افزایش هزینه هر واحد تولید منعکس می‌سازد که کاملاً متناسب با افزایش در تقاضای مؤثر است.

ابر تورم

طبق تعریف ابر تورم یا تورم افسارگسیخته زمانی به‌وجود می‌آید که تورم بیش از ۵۰٪ در ماه یا بیش از ۱٪ در روز باشد.

تورم حاد

اغلب تعیین درجه یا میزان تورم مفید واقع می‌شود. بدین ترتیب «تورم حاد» (برخی اوقات تورم مهارناپذیر) واژه‌ای است که دربارهٔ تجاربی چون تجربهٔ آلمان در سال‌های ۱۹۱۹–۲۳ به کار می‌رود. می‌توان تورم حاد را وضعیتی تعریف کرد که در آن افزایش مدام قیمت‌ها انتظار افزایش باز هم بیشتر را پیش می‌آورد؛ به نحوی که جوش و خروش برای کالاها وضعیتی را پدیدمی‌آورد که پایان آن سقوط کامل پول است. در حالت تورم حاد سرعت گردش پول نقش مهمی ایفا می‌کند و به آن‌چنان سطحی ارتقا می‌یابد که واحد پول نخست نقش خود را به صورت ذخیره‌ساز ارزش و بالاخره ضابطهٔ تعیین ارزش و واسطهٔ مبادله از دست می‌دهد. «تورم خزنده» از سوی دیگر، افزایش تدریجی اما دائمی هزینه‌ها و قیمت‌ها را می‌نمایاند که کم و بیش به وسیلهٔ سیاست‌های پولی و مالی با آن برخورد می‌شود.

تورم آشکار و نهان

تجربهٔ کنترل‌های فوری که معمولاً در زمان جنگ و نیز بلافاصله بعد از آن اعمال می‌شوند، منجر به ایجاد تمایز بین «تورم نهان» و «تورم آشکار» شده‌است. بدین ترتیب «مشخصهٔ وضعیت تورم نهان این است که قیمت‌ها و احتمالاً نیز حقوق‌ها از طریق اعمال کنترل‌های مستقیم ثبت می‌شوند،