دانشمندان داروی کاشتنی مجهز به هوش مصنوعی را ابداع کردند

دانشمندان داروی کاشتنی جدید مجهز به هوش مصنوعی را که تشخیص می‌دهد بیمار چه زمانی برای مهار بیماری خود باید دارو مصرف کند، ابداع کرده‌اند.این رویکرد تغییراتی تحول‌آفرین در تحویل داروی کاشتنی برای طیف وسیعی از بیماری‌های مزمن ایجاد می‌کند.

کد خبر: ۶۵۰۹۹۲

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۰:۳۸

داروی کاشتنی را تصور کنید که بتواند محیط خود را نیز حس کند و واکنش لازم را با استفاده از هوش مصنوعی ارائه بدهد

دانشمندان داروی کاشتنی جدید مجهز به هوش مصنوعی را که تشخیص می‌دهد بیمار چه زمانی برای مهار بیماری خود باید دارو مصرف کند، ابداع کرده‌اند.

این پیشرفت که آن را همچون «انقلابی» برای مبتلایان به بیماری‌های مزمن مانند دیابت توصیف کرده‌اند، می‌تواند به استفاده از آن برای ترشح انسولین منجر شود.

پژوهشگران موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه گالوی این داروی کاشتنی را با استفاده از «رباتیک نرم» فناوری شبیه موجودات زنده ایجاد کردند.

این دستگاه قادر است دارو تجویز کند و نیز تشخیص دهد بدن چه زمانی آن را رد می‌کند. از هوش مصنوعی برای تغییر شکل و عبور از محل تجمع بافت استفاده می‌کند.

دکتر ریچل بیتی، از دانشگاه گالوی، گفت: «فناوری استفاده‌شده در این دستگاه به صورتی است که مدت‌ها در بدن بیمار می‌ماند و (اقدام درمانی طولانی‌مدت) ارائه می‌دهد.»

دانشمندان از روشی جدید و تجربی به نام مکانوتراپی استفاده کردند که در آن یک جسم نرم رباتیک حرکاتی منظم مانند باد کردن و تخلیه باد در بدن انجام می‌دهد تا از تشکیل بافت زخمگاهی جلوگیری کند.

این دستگاه دارای غشایی است که حس می‌کند بافت زخمگاهی چه زمانی منافذ را مسدود می‌کند. دستگاه این انسداد را تشخیص می‌دهد، زیرا سلول‌ها و موادی که آن‌ها تولید می‌کنند باعث انسداد علامت‌های الکتریکی که از طریق غشاء حرکت می‌کنند می‌شوند.

سپس پژوهشگران جریان الکتریکی را اندازه‌گیری کردند و با بررسی چگونگی تشکیل بافت زخمگاهی روی غشاء، به یک ارتباط رسیدند. آنگاه الگوریتمی به‌منظور پیش‌بینی تغییرات مورد نیاز برای حفظ میزان دارو ایجاد کردند.

یافته‌های آن‌ها نشان داد که تغییر نیرو و تعداد دفعات حرکت دستگاه برای تغییر شکل، به آن امکان می‌دهد تا داروهای بیشتری آزاد کند و از ایجاد بافت زخمگاهی جلوگیری کند.

این گروه گفت فناوری‌هایی که از آن بهره گرفته‌اند می‌تواند پیامدهای گسترده‌تری برای رساندن دارو به بیماران داشته باشد.

پژوهشگران امیدوارند این کشف «بتواند میزان ثابت و متناسبی را در دوره‌های طولانی، بدون دخالت بالینی ارائه دهد، کارایی را افزایش دهد و نیاز به جایگزینی دستگاه را به‌دلیل فیبروز کاهش دهد.»