چاینا دیلی: گسترش بریکس می‌تواند پادزهری برای تنش‌ها باشد

یک رسانه چینی در گزارشی درباره عضویت ایران و پنج کشور دیگر به گروه بریکس، آن را پادزهری در برابر تنش توصیف کرد و نوشت: این تحول پیامدهایی برای اکثر ساختارهای متعارف حاکمیت جهانی پس از جنگ جهانی دوم خواهد داشت.

کد خبر: ۶۴۹۳۳۹

تاریخ: ۰۶ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۲:۴۵

به گزارش ایران اکونومیست، روزنامه چاینا دیلی در گزارش تحلیلی خود با تاکید بر اینکه «شش عضو جدید وارد بریکس شدند و این، کشورها را به هم نزدیک‌تر کرد» نوشت: کارشناسان پیوستن کشورهای خاورمیانه به بلوک کشورهای در حال توسعه بریکس را ستودند و آن را به منزله نزدیک شدن منافع مشترک ملی به یکدیگر در منطقه‌ای می‌دانند که مدت‌ها توسط درگیری‌ها محصور شده است.

به گفته این کارشناسان، باتوجه به اینکه انتظار می‌رود منافع بلند مدت ایران و عربستان در هم تنیده شود، بریکس می‌تواند به تضمین ثبات در منطقه، ایجاد تعادل در بازارهای انرژی جهان و بهبود امنیت منطقه‌ای و غذایی کمک کند.

هفته گذشته از مصر، ایران، عربستان سعودی و امارات متحده عربی، به همراه آرژانتین و اتیوپی دعوت شد تا اعضای جدید بریکس شوند و به اعضای اصلی گروه، یعنی برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی بپیوندند و عضویت آنها از اول ژانویه سال آینده اجرایی می‌شود.

یک محقق موسسه خاورمیانه در دانشگاه ساکاریا در ترکیه مهم‌ترین بخش از این عضویت‌های جدیدی را پیوستن چهار کشور از منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا به این گروه دانست و گفت: عضویت در بریکس اعتبار مصر، ایران، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را که درگیر سیاست خارجی کنونی ایالات متحده هستند، افزایش می‌دهد.

همچنین محمود الحسن خان، مدیر اجرایی مرکز جنوب آسیا و مطالعات بین‌المللی در اسلام‌آباد اظهار داشت: هفته گذشته سیاست‌گذاران در اجلاس بریکس در ژوهانسبورگ با دعوت از شش کشور در حال توسعه برای پیوستن به این گروه به یکی از بزرگ‌ترین اهداف خود دست یافته‌اند و این، نشانه‌ای از یک تغییر شدید در ژئوپلیتیک جهانی و ژئواکونومیک است.

وی در ادامه تاکید کرد که گسترش بریکس همچنین امنیت منطقه‌ای و غذایی را بهبود می‌بخشد.

چاینا دیلی با اشاره به بیانیه‌های وزارت‌خانه‌های امورخارجه ایران، عربستان و امارات درخصوص عضویت در بریکس نوشت: وزارت امور خارجه ایران در بیانیه خود تاکید کرد که موفقیت بزرگ ایران در پیوستن به بریکس، نه تنها چندجانبه‌گرایی را تقویت می‌کند، بلکه می‌تواند راه را برای پیگیری اهداف این دولت هموار کند و راهبردهای کلان دیگر را برای اجرای دیپلماسی پویای ایران گسترش دهد.

این روزنامه به نقل از مصطفی خوش چشم، کارشناس و تحلیلگر ایرانی و استاد سابق دانشکده روابط بین‌الملل در وزارت امورخارجه ایران تصریح کرد: پیوستن شش عضو جدید به گروه بریکس شکستی برای تلاش‌های آمریکا در جهت منزوی کردن ایران است که در مقیاس بزرگ‌تر، این نشان می‌دهد که «جهان اکنون در حال تغییر است».

وی با بیان این‌که قدرت جهانی «در حال گذار از غرب به شرق» است، افزود: از بعد دیگر، این امر همچنین نتایج بسیار مثبتی برای کشورهای غرب آسیا و کشورهای خلیج فارس خواهد داشت.

چاینا دیلی ادامه داد: این کارشناس معتقد است که عضویت در بریکس می‌تواند دو قدرت منطقه‌ای خاورمیانه را به یکدیگر نزدیک‌تر کند. بنابراین، زمانی که منافع مشترک در هم تنیده و در هم آمیخته شود، ثبات و امنیت بیشتر در منطقه خلیج فارس و غرب آسیا ایجاد خواهد شد، زیرا ایران و عربستان می‌توانند زمینه‌های همکاری اقتصادی بیشتری را نسبت به خصومت و رقابت پیدا کنند.

فیصل بن فرحان وزیر امور خارجه عربستان سعودی نیز در این اجلاس گفت که این کشور بزرگ‌ترین شریک تجاری بریکس در خاورمیانه است و ارزش تجارت دوجانبه با کشورهای این گروه در سال گذشته بیش از ۱۶۰ میلیارد دلار بوده است.

بر اساس گزارش روزنامه سعودی Gazette، وی از دعوت گروه بریکس قدردانی کرد و گفت که ریاض در حال بررسی آن است و افزود که سیاست خارجی عربستان بر ایجاد مشارکت اقتصادی متمرکز است.

همچنین وزارت امورخارجه امارات متحده عربی گفت که این کشور «شریک بلندمدت گروه بریکس» بوده است.

به نوشته این روزنامه، با توجه به تمایل شدید بسیاری از کشورها برای پیوستن به بریکس، موفقیت در ایجاد اجماع در دعوت از شش عضو جدید، همانطور که بر اعتبار رو به رشد آن تاکید می کند، بازتابی از اعتماد به نفس این بلوک در گشودن دروازه‌های خود به روی اعضای جدید است.

سواران سینگ، استاد دیپلماسی و خلع سلاح در دانشگاه جواهر لعل نهرو در دهلی نو در این باره گفت: نکته جالب‌تر این است که چگونه هر پنج رهبر بریکس نشان دادند که این، تنها یک آغاز است و احتمالاً کشورهای مشتاق بیشتری در سال‌های آینده به بلوک اضافه خواهند شد.

او تاکید کرد که این، پیامدهایی برای اکثر ساختارهای متعارف حاکمیت جهانی پس از جنگ جهانی دوم دارد که نتوانسته‌اند این اقتصادهای در حال ظهور را با خود تطبیق دهند.