فسیل ۱۶۷ میلیون ساله دایناسور هندی، قدیمی‌ترین در نوع خود

فسیل یک دایناسور متعلق به ۱۶۷ میلیون سال پیش در هند کشف شده است که در نوع خود قدیمی‌ترین است، در حالی که این کشور با وجود مخزن‌های فسیلی قابل توجه، فاقد بودجه و دیرینه‌شناسان متخصص به اندازه کافی برای انجام تحقیقات روی آنها است.

کد خبر: ۶۴۸۰۴۰

تاریخ: ۰۱ شهريور ۱۴۰۲ - ۱۷:۲۲

به گزارش ایران اکونومیست و به نقل از آی‌ای، دوشاخ‌خزندگان(Dicraeosaurids) خانواده‌ای از دایناسورهای خزنده‌پا(sauropod) با جثه کوچک بوده‌اند که از دوره ژوراسیک میانی تا کرتاسه پیشین تنوع داشتند. مشخص‌ترین ویژگی آنها ستون فقرات بلند و راه رفتن غیرمعمول آنها بود که گیاه‌خوار هم بودند.

تاکنون جز در آفریقا و آمریکای جنوبی، علاوه بر موارد کمی در ایالات متحده آمریکا و چین، تا به امروز هیچ گونه دوشاخ‌خزنده‌ی خزنده‌پایی در هند ردیابی نشده بود.

گروهی از پژوهشگران هندی فسیل‌هایی از یک دوشاخ‌خزنده‌ جدید را از شهر جایسالمر در غرب هند کشف کرده‌اند. این فسیل‌ها که قدمت آن‌ها به ۱۶۷ میلیون سال می‌رسد، شامل استخوان‌هایی است که از مفاصل جدا شده‌اند، اما با نمونه‌هایی از استخوان‌های مرکزی بدن که در وسعتی به مساحت ۲۵ متر مربع پخش شده‌اند، مرتبط هستند.

قدیمی‌ترین دوشاخ‌خزنده‌ روی زمین

این دوشاخ‌خزنده‌ که Tharosaurus Indicus نامیده می‌شود، اولین دوشاخ‌خزنده‌ی کشف شده در هند و قدیمی‌ترین فسیل از این نوع در جهان است.

سونیل باجپای، دیرینه‌شناس مهره‌داران در مؤسسه فناوری روکی هند و نویسنده این مطالعه در مصاحبه با اکونومیک تایمز گفت: اهمیت این کشف در قدمت آن است.

یک گروه پنج نفره کار خود را در سال ۲۰۱۸ با کشف این فسیل‌ها آغاز کردند. این گروه اذعان کرد که فسیل‌های در اختیار آنها تکه تکه است و این احتمال وجود دارد که با یافتن شواهد بیشتر، تغییری در انتساب طبقه‌بندی آنها ایجاد شود.

در هر صورت، واقعیت این است که Tharosaurus Indicus در حال حاضر قدیمی‌ترین دوشاخ‌خزنده‌ شناخته شده در جهان است.

نویسندگان در این مطالعه می‌گویند: کشف Tharosaurus Indicus، هند را نه تنها به عنوان مرکز اصلی توزیع دوتیرکی‌واران، بلکه نوخزنده‌پایان نیز تبدیل می‌کند.

دباجیت داتا یکی از نویسندگان این مطالعه در مصاحبه‌ای با مجله نیویورک تایمز توضیح داد که کشف Tharosaurus Indicus نشان می‌دهد که هند نقش مهمی در پیدایش و تنوع نوخزنده‌پایان که گروهی از دایناسورهای گیاه‌خوار گردن دراز بوده‌اند که به عنوان بزرگترین حیوانات خشکی رشد می‌کردند، ایفا کرده است.

تحقیقات بیشتری مورد نیاز است

کشف قدیمی‌ترین دایناسور گیاه‌خواری که روی زمین راه رفته است، بینش‌های مهمی را در مورد تنوع خزنده‌پایان در هند ارائه می‌کند که پیامدهای مهمی برای منشاء و پراکندگی نوخزنده‌پایان دارد.

غیرنوخزنده‌پایان را می‌توان در هند، نیوزلند و بخش‌هایی از تایلند، آلمان و چین یافت. پژوهشگران فکر می‌کنند که اجداد اولیه نوخزنده‌پایان در اوایل دوران ژوراسیک میانی در آسیا و آمریکای شمالی-جنوبی ظاهر و پخش شده‌اند.

دکتر باجپای می‌گوید که هند دارای یک مخزن غنی از فسیل‌های دایناسورها است، اما کمبود دیرینه‌شناسان در این کشور، اکتشاف آنها را محدود کرده است. چرا که به دلیل معدن‌کاری، کمبود بودجه و بیکاری، دیرینه‌شناسی در این کشور پیشرفت نمی‌کند.

این مطالعه در مجله Science Reports منتشر شده است.