ساخت یک رآکتور هسته‌ای برای تامین انرژی در ماه!

یک شرکت حفاری فضایی در حال توسعه رآکتور هسته‌ای برای پروژه‌های فعالیت روی ماه است.

کد خبر: ۶۴۶۱۲۱

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۱:۲۲

به گزارش ایران اکونومیست و به نقل از اسپیس، درو فوستل(Drew Feustel)، فضانورد ناسا، به تازگی برای ترسیم استراتژی خود به یک شرکت حفاری فضایی ملحق شده است.

امروزه صحبت‌های زیادی در مورد حفاری ماه وجود دارد. ماهواره‌ها آب را در قطب جنوب این قمر زمین مشاهده کرده‌اند. همچنین ممکن است مواد معدنی در زیر آن وجود داشته باشد. علاوه بر این، ناسا یک طرح بین‌المللی به نام آرتمیس را رهبری می‌کند تا در دهه‌ی آینده ماموریت‌های سرنشین‌دار و رباتیک را به سطح ماه برساند.

در حال حاضر موج بعدی ماموریت‌ها برای دهه‌ی ۲۰۳۰ یا پس از آن در نظر گرفته شده است. ماموریت‌هایی که تلاش می‌کنند از منابع موجود در محل برای ایجاد سکونتگاه‌های دائمی استفاده کنند. درو فوستل فضانورد تازه بازنشسته ناسا عضوی از یکی از این شرکت‌ها است.

فوستل که اکنون برای شرکت معدنکاری فضایی کانادا(CSMC) به عنوان معاون استراتژی کار می‌کند، تعداد زیادی از قراردادهای دولتی را به عنوان تقویت‌کننده رشد در آینده می‌بیند. این شرکت در حال حاضر حدود ۱۲ عضو دارد که نسبت به پنج سال قبل بیش از دو برابر شده است.

طرح ناسا برای رساندن انسان به ماه فرصت‌های طلایی را برای شرکت‌های کوچک‌تر ایجاد کرد. پس از موفقیت ماموریت بدون سرنشین آرتمیس ۱ در سال ۲۰۲۲ که کپسول اوریون را در مدار ماه آزمایش کرد، این آژانس قصد دارد تا به زودی چندین ماموریت سرنشین‌دار و رباتیک را بر روی ماه فرود آورد.

برنامه‌ی خدمات باری تجاری ماه(CLPS) ناسا ممکن است در سال جاری یک محموله تجاری را روی سطح ماه قرار دهد. کانادا نسخه‌ی مخصوص به خود را دارد که به عنوان برنامه شتاب دهنده‌ی اکتشاف ماه(LEAP) شناخته می‌شود.

در همین حال، کانادا و ناسا با هم در حال کار بر روی ماموریت آرتمیس ۲ هستند که چهار انسان را در ماه نوامبر سال ۲۰۲۴ به مدار ماه می‌فرستد. اگر لباس‌های فضایی و فرودگرها آماده باشند، ممکن است فرود افراد روی ماه با ماموریت آرتمیس ۳ در سال ۲۰۲۵ یا ۲۰۲۶ انجام شود.

دیدگاه فوستل نه تنها شامل حضور در فضا می‌شود، بلکه تجربه‌ی معدن‌کاری و ملیت دوگانه‌ را نیز در بر می‌گیرد. او یک شهروند آمریکایی-کانادایی است که لحظات مهم فضانوردی او شامل تعمیر تلسکوپ فضایی هابل و فرماندهی ایستگاه فضایی بین‌المللی بوده است.

فوستل پس از ۲۳ سال در روز ۳۱ ژوئیه از ناسا بازنشسته شد و به طور کلی ۲۲۶ روز را در سه ماموریت در فضا گذراند. او گفت که دهه‌ها کار فضایی به او آموخته است که عملگرا باشد زیرا اهداف بلندمدت فضایی دولتی تابع بودجه است.

فوستل برای اولین بار در ماه آوریل پس از ملاقات با مدیران ارشد در سمپوزیوم فضایی کلرادو(Colorado Space Symposium)، که یک رویداد بزرگ صنعتی است که هر سال برگزار می‌شود، به فکر پیوستن به شرکت معدنکاری فضایی کانادا افتاد. رویکرد این شرکت به نیازهای اجتماعی، به خوبی با پیشینه‌ی خود این فضانورد مطابقت داشت. او پیش از پیوستن به ناسا، دکترای علوم ژئوفیزیک گرفت. فوستل در معادن زیرزمینی کار می‌کرد و برنامه‌های لرزه نگاری را در محیط‌های خشکی و دریایی انجام می‌داد.

فوستل به طور غیر رسمی کار شرکت جدید خود را به رویکردهای کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تقسیم می‌کند. او تاکید کرد که استخراج واقعی ماه یک برنامه‌ی چند ساله تا یک دهه‌ای است، اما شرکت معدن‌کاری فضایی کانادا پروژه‌های درآمدزایی دارد که در این مدت از هدف استخراج بزرگ‌تر پشتیبانی می‌کند.

برای مثال، این شرکت در ماه ژوئن از آژانس فضایی کانادا(CSA) کمک مالی دریافت کرد تا یک «ماژول پزشکی مراقبت متصل» بسازد که روزی می‌تواند خدمات سلامت از راه دور در ماه را ارائه دهد. با این حال، نمونه‌های اولیه‌ای که این شرکت و سایر شرکت‌های تحت سرمایه‌گذاری آژانس فضایی کانادا در حال ساخت آن‌ها هستند، می‌توانند در محیط‌های دوردست روی زمین استفاده شوند و از جوامع بومی در کانادا نیز پشتیبانی کنند. فوستل گفت که نمونه اولیه شرکت آن‌ها اکنون آماده است.

همچنین یک راکتور شکافت هسته‌ای قابل حمل به نام «Project Leunr» در دست ساخت است که توسط آژانس فضایی اروپا به مبلغ یک میلیون دلار کانادا (۷۴۳۰۰۰ دلار آمریکا) تامین مالی شده است. این شرکت از این بودجه برای ایجاد دهه‌ها تحقیق در رآکتورهای کوچک استفاده می‌کند که از توان نسبتا پایینی استفاده می‌کنند اما «سطح آمادگی فناوری» بالایی برای انطباق سریع برای نیازهای فضایی دارند.

فوستل توضیح داد: نیرو چیزی است که در سطح ماه مورد نیاز است و چند راه برای به دست آوردن آن وجود دارد. یکی از آنها انرژی خورشیدی و دیگری انرژی هسته‌ای است. انرژی هسته‌ای احتمالا بهترین گزینه است، اما با خطراتی همراه است. این راکتورهای خاص منبع تامین انرژی با جرم کم و کم خطر را فراهم می‌کنند. اما با ماژول‌های کافی، می‌توانید نیروی بیشتری تولید کنید.

استفاده زودهنگام از این فناوری مجددا در جوامع بومی شمالی در کانادا خواهد بود که اغلب برای تولید انرژی به گازوئیل و فرآورده‌های نفتی بسیار آلاینده متکی هستند. فوستل می‌گوید: ما می‌توانیم با استقرار این راکتورهای کوچک به حل این مشکل کمک کنیم.

یکی دیگر از قراردادهای اخیر آژانس فضایی کانادا به مبلغ ۲۴۸ هزار دلار کانادا به شرکت معدنکاری فضایی کانادا کمک می‌کند تا کاوش در مدار ماه را با استفاده از روش‌های جدید ژئوفیزیکی توسط ماهواره برای مطالعه منابع زیر سطح ارزیابی کند.

فوستل گفت که با کامل شدن پروژه، اطلاعات بیشتری در مورد این روش‌ها در دسترس خواهد بود، اما در اصل آنها می‌توانند سیگنال‌های حساسی را برای نقشه‌برداری بالقوه بخش‌هایی از زیر سطح تا درجه‌ای بی‌سابقه تولید کنند.

او می‌گوید: ما معتقدیم که می‌توان از آن برای اکتشاف زیرسطحی در زمین یا هر جرم سیاره‌ای که به آن نگاه می‌کنید استفاده کرد. بنابراین ما معتقدیم که در اینجا یک پتانسیل برای اکتشاف مواد معدنی نه تنها در زمین، بلکه در سایر سیاره‌ها نیز وجود دارد.

فوستل خاطرنشان کرد که شرکت‌های دیگری نیز وجود دارند که علاقه‌مند به استخراج فضایی هستند و افزود: من نمی‌دانم در آینده چه خواهد شد، اما می‌دانم قصد ما چیست. هدف این است که شرکت را رشد دهیم و یک بازیگر اصلی و نماینده‌ی کانادا در توسعه‌ی فناوری باشیم.