روایت نیویورک‌تایمز از بحران روحی-روانی سربازان اوکراینی

با گذشت یک سال و نیم از جنگ، بسیاری از نیروهای اوکراین تنها حدود دو هفته مرخصی داشتند و زمانی هم که مدت کوتاهی به دور از میدان نبرد هستند، چیزی که بسیاری از آنها بیشتر به آن نیاز دارند درمان آسیب‌های روانی است.

کد خبر: ۶۴۵۵۲۱

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۴۰۲ - ۲۱:۰۱

به گزارش ایران اکونومیست، به نقل از روزنامه نیویورک‌تایمز، «نیکول تونگ» یک سرباز اوکراینی است که به چندین مرکز درمانی بهداشت روان در اوکراین مراجعه کرده و زمانی را با چندین سرباز که دچار آسیب روانی ناشی از نبرد با روسیه بوده‌اند، گذرانده است.

شب‌ها خواب کوتاه است و رویاها وحشتناک. روزها حملات عصبی است و یادآوری گذشته. همه خسته شده‌اند و برخی به خودکشی فکر می‌کنند. آن‌ها از افکار خودشان و اینکه افکارشان ممکن است آن‌ها را به سمت انجام چه کاری سوق دهد، می‌ترسند.

«ولادیسلاو روزیف» گروهبان ۲۸ ساله اوکراینی، کابوس‌های مکرری درباره تجربه‌اش در زمستان گذشته می‌بیند؛ زمانی که با واحد خودش زمین‌گیر شده بود و در مورد شلیک توپخانه‌ای مداوم روسیه و یخ‌زدگی شدید کاری از دستش برنمی‌آمد و دیده بود که رفقایش دست‌ و پاهایشان را از دست می‌دهند.

او با یادآوری صحنه‌هایی که در اوایل سال جاری در جبهه جنگ با روسیه شاهد بود، گفت: «گاهی اوقات زمین آنقدر از مجروحان پر می‌شد که خودروهای تخلیه در هرج و مرج به اشتباه روی بدن آن‌ها می‌رفتند.»

با گذشت یک سال و نیم از جنگ، بسیاری از نیروهای اوکراین تنها حدود دو هفته مرخصی داشتند و زمانی که مدت کوتاهی به دور از میدان نبرد هستند، چیزی که بسیاری از آنها بیشتر به آن نیاز دارند درمان آسیب‌های روانی است.

یک روزنامه‌نگار نیویورک‌تایمز از مؤسساتی که چنین مراقبت‌هایی را ارائه می‌دهند، بازدید کرده و در مصاحبه با سربازان، درمانگران و پزشکان متوجه شده که این نیاز در حال رشد است و بسیار بیشتر از توانایی اوکراین برای رسیدگی به آن است.

«آندری رمزوف» یک سرباز اوکراینی سابق است که با این رنج به خوبی آشناست؛ او پس از اینکه در سال ۲۰۱۴ برای مقابله با نیروهای طرفدار روسیه به شرق اوکراین رفت، به خانه بازگشت و دچار مشکل شد. او که ۳۴ سال دارد، گفت: «من به موادمخدر و الکل معتاد شدم و حتی به خودکشی فکر کردم، اما دوستانم مرا نجات دادند.» او البته تحت درمان قرار گرفت و ازدواج کرد.

او سال گذشته دوباره به ارتش پیوست. رمزوف توضیح داد که هر بار که از میدان نبرد خارج شده، مدتی را صرف مرور ذهنی آنچه که تحمل کرده، می‌کند. او گفت، در غیر این صورت «همه این اطلاعات می‌تواند من را بی‌ثبات کند.» او گفت که سیستم سلامت روان اوکراین تنها می‌تواند بخشی از نیاز را برطرف کند و بیشتر سربازان این اشتباه را مرتکب می‌شوند که به تنهایی تلاش می‌کنند تا آن را حل کنند، همانطور که او خودش قبلا انجام می‌داد.