هدف توهین‌کنندگان به قرآن ایجاد شکاف بین ادیان الهی است

نماینده مسیحیان ارمنی تهران و شمال ایران در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه در غرب برخی دشمنان اسلام سعی دارند از بعد سیاسی، اجتماعی و فرهنگی شکافی بین ادیان الهی ایجاد و آنها را در مقابل هم قرار دهند، گفت: این در حالی است که ادیان الهی همه در یک‌ مسیر هستند و خوشبختانه در مقابل افکار شوم دشمنان ادیان مبارزه و بحث و صحبت می‌کنند.

کد خبر: ۶۴۳۷۹۸

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۳:۳۱

آرا شاوردیان - ارامنه و مسیحیان تهران و شمال کشور- در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، در مورد اقدامات غرب برای عادی‌سازی توهین به مقدسات مسلمانان به ویژه قرآن کریم و نظر سایر ادیان الهی نسبت به این موضوع گفت: به اعتقاد من، اهانت به قرآن کریم اهانت به مقدسات دیگر ادیان الهی هم‌ به شمار می‌رود و این عمل موهن به منزله توهین به انجیل، تورات و... است. کسانی که اقدامات این چنینی انجام می‌دهند اعتقاد به دین و خداوند ندارند و با این‌ حرکات‌ می‌خواهند شکاف بین ادیان، جوامع و به ویژه شکاف در ایران را به وجود بیاورند.

شاوردیان یادآور شد: اگر در ایران بخواهیم اقلیت‌ها را از بعد حقوق بشری‌ بررسی کنیم باید بگوییم اقلیت‌ها از حقوق عالی برخوردار هستند. در قانون اساسی ایران برای ادیان و اقلیت‌ها، قوانین خوبی وضع شده و ما به راحتی می‌توانیم به آداب دینی خود بپردازیم و در بحث تعلیم و تربیت و حقوق عمومی هم به همین ترتیب است.

وی افزود: دشمنان در مقابل حرکت قرآن‌سوزی نه تنها موفق نشدند و نتوانستند به هدف‌شان برسند بلکه هیچ‌وقت در این خصوص راه به جایی نخواهند برد. باید هم‌اندیشی‌ها و نشست‌ها ما در این‌موارد خروجی داشته باشد که متخصصین و اندیشمندان به بررسی موضوع پرداخته و یک طرح و لایحه‌ای را آماده و سپس در قالب یک طرح یا لایحه در مجلس شورای اسلامی‌ مطرح کنند. ما در مجلس فراکسیون حقوق بشر داریم و باید در این‌ فراکسیون و سایر کمیسیون‌ها، این موضوع بررسی شود.

شاوردیان ابراز کرد: دولت و مجموعه‌های وابسته به آن نیز باید کارگروهی در این خصوص تشکیل داده و از طریق نمایندگان خود در حوزه بین‌الملل به ویژه نماینده ایران‌ در سازمان ملل یا سازمان حقوق بشر این موضوع را براساس برآیندی از جلسات با ادیان مطرح و راه‌کارها را بیان کنند.

ارامنه و مسیحیان تهران و شمال کشورهمچنین بیان کرد: اعلامیه‌های ماده ۱۸ حقوق بشر در قالب آزادی‌های فردی موضوعاتی را بیان می‌کند اما آزادی بیان تا یک حدی تعریف شده است و وقتی آزادی‌ها جمع را به خطر بیاندازد باید کنترل شده باشد.  برخی از قوانین در مورد حقوق فردی وجود دارد اما طبق آنچه در برخی مواد اعلامیه حقوق بشر آمده است به نظر می‌رسد نیازمند تبصره‌ها یا بازنگری‌هایی است. در منشور مدنی سازمان ملل هم برخی ماده‌ها و بنده‌ها نیازمند بازنگری است که آن وقت هرکسی به بهانه آزادی بیان به ادیان و مقدسات دیگر اهانت نکند.