ورشکستی تامین اجتماعی در صورت عدم توقف اخذ تصمیمات نادرست

مدیرکل امور مجلس و دولت سازمان تأمین اجتماعی با استناد بر آمارهایی مبنی بر هزینه‌ ماهانه این سازمان گفت: وضعیت فعلی سازمان بحرانی نیست اما می‌توان پیش‌بینی کرد چنانچه قطار اخذ تصمیمات نادرست برای تامین اجتماعی متوقف نشود، دیری نخواهد پائید که این صندوق هم به سرنوشت خیلی از صندوق‌های ورشکسته بازنشستگی دچار شود.

کد خبر: ۶۳۵۳۶۲

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۲ - ۱۶:۰۷

به گزارش ایران اکونومیست، حسن ضابطی مدیرکل امور مجلس و دولت سازمان تأمین اجتماعی در یادداشتی به مناسبت هفتادمین سالگرد تاسیس سازمان تامین اجتماعی آورده است: «سال ۱۴۰۲، هفتادمین سالگرد تاسیس سازمان تامین اجتماعی است. آری! ۷۰ سال گذشت. ۷۰ سال پر از فراز و فرود.

امروز سازمان پر قدمت تأمین‌اجتماعی با کوله‌باری از تجربه‌ها شامل تصمیمات درست و غلط، تلخی‌ها و شیرینی‌های روزهای سخت و روزهای آسان، پول داشتن‌ها و بی‌پولی‌ها، به هر حال ۷۰ سال پرماجرا را گذراند و صرف‌نظر از اینکه ۷۰ سال چگونه گذشت، نام سازمان تأمین‌اجتماعی بر تارک آسمان خدمات بیمه‌ای و درمانی کشور می‌درخشد. از این رو ما معتقدیم ۷۰ سال افتخار را پشت سر گذاشته‌ایم.

امروز جدای از تعارفات مرسوم هفته تامین اجتماعی که در آن قرار داریم، در حال سپری کردن روزهای سخت ماجرا هستیم و این تازه آغاز راه است.
پیش از آن که بخواهیم به چرایی روزهای سخت اشاره کنیم، نیم نگاهی به یکسری از اعداد می‌اندازیم:

امروز با پویشی بالغ بر نیمی از جمعیت کشور، به بزرگترین سازمان بیمه‌گر اجتماعی تبدیل شده‌ایم. به زبان ساده‌تر ۳۶ میلیون و ۷۰۰ هزار بیمه شده اصلی و تبعی در کل کشور به همراه ۸ میلیون بازنشسته و مستمری بگیر اصلی و تبعی عضو خانواده بزرگ تامین اجتماعی هستند.
۷۹ مرکز بیمارستانی، ۵ مرکز جراحی محدود ملکی و ۳۱۸ مرکز درمانی سرپایی در سطح کشور با بکارگیری ۴۶۱۹۵ نفر نیروی انسانی متخصص پزشک و غیر پزشک در حال خدمات رسانی درمانی به بیمه شدگان کشور هستند و هم اکنون ۶۶ پروژه درمانی دیگر در مراحل احداث قرار دارند.
بالغ بر ۲۰ هزار پزشک و دندانپزشک و ۱۳ هزار داروخانه، ۱۵ هزار مرکز پاراکلینیک، ۳ هزار درمانگاه و ۱۰۰۳ بیمارستان در سراسر کشور با سازمان تامین اجتماعی طرف قرارداد هستند.
حوزه سرمایه‌گذاری سازمان در ۹ حوزه صنعتی راهبردی و حاکمیتی مانند نفت و گاز، انرژی، پتروشیمی، صنعت دارویی،معدن و صنایع عمومی فعال است.
میزان نیروی انسانی فعال در کل سازمان به همراه مجموعه سرمایه گذاری چیزی حدود ۱۵۰هزار نفر است.

اما چرا روزهای سخت؟

در ادامه این یادداشت آمده است: سازمان تامین اجتماعی هم اکنون و پس از اجرای متناسب سازی حقوق بازنشستگان کشور بالغ بر ۳۷ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان هر ماه به بازنشستگان حقوق پرداخت می‌کند. به این عدد، باید ۹ هزار میلیارد تومان را هم به عنوان هزینه درمان بیمه شدگان به صورت ماهانه بیفزائیم.
در کنار این اعداد ماهانه ۲۵۰۰ میلیارد تومان هزینه تعهدات کوتاه مدت شامل بیمه بیکاری، غرامت دستمزد، اروتز و پروتز را باید اضافه کرد به انضمام ماهانه ۲ هزار میلیارد تومان هزینه جاری شامل حقوق و دستمزد و تعمیرات و.... یک حساب سرانگشتی، ما را به عدد ۵۱ هزار میلیارد تومان در ماه می‌رساند.

به خاطر داشته باشیم در روزهای نه چندان دور ضریب پشتیبانی سازمان ۱۲ به یک بود یعنی ۱۲ نفر مشغول کار بودند و ماهانه حق بیمه پرداخت می‌کردند اما امروز این عدد حدود ۴ به یک است که البته به مدد سیاست اشتباه کاهش جمعیت در سنوات گذشته این ضریب در آینده نیز به روند کاهشی خود ادامه خواهد داد.

نمی‌خواهیم از کلمه بحران استفاده کنیم چرا که واقعا وضعیت فعلی سازمان تامین اجتماعی بحرانی نیست اما زمان انتشار این یاداشت آن هم در هفتادمین سالگرد تاسیس سازمان تامین اجتماعی را می‌توان به زنگ خطری جدی مبنی بر چالش‌های اساسی سازمان در سال‌های آتی در نظر گرفت و پیش‌بینی کرد چنانچه قطار اخذ تصمیمات نادرست برای تامین اجتماعی متوقف نشود، دیری نخواهد پائید که این صندوق هم به سرنوشت خیلی از صندوق‌های ورشکسته بازنشستگی دچار شود.

هر چند دولت سیزدهم تاکنون بالغ بر ۲۰۰ هزار میلیارد تومان از بدهی‌های انباشته شده دولت‌ها به سازمان تامین اجتماعی را پرداخت کرده است اما باید به خاطر داشته باشیم چنانچه سیاست‌های ابلاغی تامین اجتماعی از سوی مقام معظم رهبری سر لوحه دولت و مجلس قرار نگیرد و همواره در اخذ تصمیمات و قانونگذاری‌ها خانواده بزرگ تامین اجتماعی در نظر گرفته نشود، عرصه بر سازمان تامین اجتماعی تنگ تر و تنگ تر خواهد شد.

اگر امروز مدیرعامل سختکوش، جوان و انقلابی سازمان تامین اجتماعی راه آسان دریافت وام از بانک با سودهای گزاف را انتخاب نمی‌کند و البته با سختی پرداختی‌ها را علی‌رغم کسری منابع انجام می‌دهد، به خاطر داشته باشیم در سنوات گذشته استقراض از بانک برای پرداخت حقوق و سایر تعهدات به یک عادت بی چون چرا تبدیل شده بود.

نکته همین جاست. میزان تاب‌آوری سازمان تامین اجتماعی به پایان رسیده و چنانچه رویه‌های پیشین مدیریتی، قانونگذاری و لوایح گوناگون دولتی و بار کردن تعهدات جدید بر دوش نحیف سازمان تامین اجتماعی با نادیده گرفتن منافع قریب به ۴۵ میلیون بیمه شده ادامه یابد، روزهای سخت امروز سازمان به روزهای بحرانی تبدیل خواهد شد.بگذاریم سازمان تامین اجتماعی سال‌های حیات خود را یکی پس از دیگری طی کند و چند صباحی دیگر شاید ۱۰۰ سال دیگر یک نفر دوباره تیتر بزند ۱۷۰سال افتخار.»