نسخه احیای منابع ایران ناشی از صادرات گاز‌ به عراق

کارشناس اقتصاد گفت: بین 5 تا 6 میلیارد دلار از منابع حاصل از صادرات گاز و برق ایران در عراق باقی مانده و باید در قرارداد جدید، سازوکار تسویه مالی را اصلاح کنیم.

کد خبر: ۶۳۱۷۳۶

تاریخ: ۱۳ تير ۱۴۰۲ - ۱۸:۵۸

سیدمحسن محفوظی در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، با اشاره به منابع ارزی ایران در بانک‌های عراقی و راهکارهای وصول آن عنوان کرد: طبق گفته سفیر ایران در عراق حدود 10 الی 11 میلیارد دلار از منابع حاصل از صادرات گاز و برق ایران به عراق در بانک این کشور مسدود شده است.

این کارشناس اقتصادی گفت: در هفته‌های گذشته خبر آزادسازی حدود 3 میلیارد دلار منابع ایران در بانک تجارت عراق اعلام شد و قرار است این آزادسازی به زودی رخ دهد. همچنین طبق آمار گمرک، حدود یک میلیارد دلار نیز صرف واردات کالای اساسی از عراق شد و 1.6 میلیارد دلار از این منابع نیز صرف تسویه بدهی ایران به ترکمنستان شد.

وی اظهار داشت: حدود بین 5 تا 6 میلیارد دلار از منابع ایران در عراق باقی مانده که باید فکری به حال آزادسازی آنها کرد تا زمانی که در قرارداد جدید، اساسا سازوکار تسویه مالی را تغییر دهیم. پس برای این 5 الی 6 میلیارد دلار خیلی نمی‌توانیم نسخه جدیدی ارائه دهیم زیرا سازوکار تسویه فعلی به نفع کشور نیست.

محفوظی گفت: نکته این است که مصرف این 5 الی 6 میلیارد دلار در خود عراق محدودیت چندانی ندارد. ما می‌توانیم یک بخشی از مصارف دیناری ایران را از این طریق تامین کنیم، مثلا می‌توان برای تامین دینار زائران ایرانی به عراق مورداستفاده قرار گیرد.

این کارشناس اقتصادی گفت: حتی ایران می‌تواند از این منابع برای سرمایه‌گذاری در عراق در صنایع صادرات‌محور استفاده کند؛ هم‌اکنون عراق شهرک‌های صنعتی متعددی را در دستور ساخت دارد یا مثلا ایران می‌توانست در پروژه توسعه بندر فاو سهامدار شود.

وی توضیح داد: استفاده از بانک‌های ثالث می‌تواند راهکار خوبی برای وصول منابع جدید حاصل از صادرات گاز و برق ایران به عراق باشد. باید در تبادلات مالی با عراق به موضوع تنوع کانال‌های پرداختی توجه کنیم و نباید این موضوع صرفا به یک شماره حساب در بانک تجارت عراق خلاصه شود که در توافقات بعدی باید سازوکار پرداخت فعلی اصلاح شود.

محفوظی گفت: همچنین باید صادرات انرژی ایران به عراق به واردات محصولات موردنیاز ما از این کشور وصل شود. ما باید فعالانه عمل کنیم و ببینیم عراق می‌تواند چه نیازهای کشور ما را تامین کند و سپس با عراقی‌ها سازوکاری تعبیه کنیم که مابه‌ازای بخشی از درآمد صادراتی، به شرکت‌های خصوصی ایران محصول موردنیاز برای واردات بد‌هند. اگر دید بلندمدت‌تری به روابط با عراق داشته باشیم می‌توانیم با ارز صادراتی در صنایع استراتژیک این کشور سرمایه‌گذاری کنیم.

پایان پیام/