فرمانده‌ام گفت تو با لباس رزمی نیا

خاطرات سیدجواد هاشمی از اجرای تئاتر در جبهه

به گفته سید جواد هاشمی بازیگر سینما و تلویزیون، او درسال های جنگ سرپرستی کاروان های هنری را بر عهده داشته که برای شادی دل رزمندگان به اجرای سرود و نمایش در جبهه‌های جنگ می‌پرداختند.

کد خبر: ۶۳۰۹۶

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۳۹۳ - ۱۳:۰۲

این بازیگر سینما و تلویزیون که سابقه رزمندگی در جبهه حق علیه باطل را در کارنامه خود دارد یکی از کسانی است که در سال های دفاع مقدس علاوه بر وظیفه خود که دفاع از مام وطن بوده است، در جبهه ها به فعالیت هنری نیز می‌پرداخته و تجربه اجرای تئاتر برای رزمندگان را داشته است.

سیدجواد هاشمی درباره خاطرات آن زمان و اجرای تئاتر در سالهای جنگ برای رزمندگان به خبرنگار مهر گفت: در سال های جنگ کاروانی داشتیم که به کارهای هنری اشتغال داشت و در آن زمان با این کاروان به جنگ می رفتیم. خود من سنی نداشتم و تنها شانزده سالم بود البته دیگر اعضای گروه هم سن کمی داشتند. یادم هست آن روزها برای رزمندگان سرود می‌خواندیم تا آن ها با روحیه قوی به مصاف دشمن بروند.

وی ادامه داد: خاطرم هست فاصله ای که ما در آن جا سرود اجرا می‌کردیم تا خط مقدم جبهه کمتر از 1500 متر بود و هر لحظه امکان داشت، دشمن خمپاره یا موشکی را روی سر ما بریزد اما بچه ها بدون ترس و با قدرت به کار خود ادامه می‌دادند و با شهامت و شجاعت تمام روبه‌روی سنگر دشمن می ایستادند و برای شادی رزمنده ها سرود اجرا می‌کردند.

بازیگر سریال «اخراجی‌ها» با مروری بر خاطرات روزگار دفاع مقدس عنوان کرد: به همراه بچه های این کاروانی که هدایتشان بر عهده من بود، در جبهه های جنگ تئاتر هم کار می‌کردیم. از فضای موجود و خاکریزها به عنوان پلاتو استفاده می شد. یادم هست رزمنده ها، دسته به دسته جمع می شدند و قبل از اجرای هر عملیات نمایش‌ها را به تماشا می نشستند و راهی می شدند. قالب اجراهای ما در آن زمان کمدی بود. فرمانده لشگر در آن زمان حاج محمد کوثری بود که ما را به این کار تشویق می‌کرد.

وی ادامه داد: بهترین خاطره من به زمانی باز می گردد که شانزده ساله بودم و یک بار شهید حاج محمود کریمی از من به خاطر اجرای این سرودها و نمایش ها تشکر کرد و گفت سید جواد، تو دیگر با پوشش رزمی برای جنگ در جبهه ها حضور پیدا نکن، تو توانایی خاصی برای خنداندن و شاد کردن روحیه رزمنده ها داری و سعی کن از این توانایی خود استفاده کنی. من که این حرف ها را شنیدم بسیار ناراحت شدم و فکر کردم لابد لایق رزمنده بودن نیستم و حتی بعد از آن چندباری با پوشش رزمی در جبهه های جنگ حاضر شدم و سعی کردم بیشتر با لباس رزمی حضور پیدا کنم ولی واقعیت این بود که ما آن روزها نقش مهمی ایفا می کردیم.
هاشمی در پایان حرف هایش گفت: امروز که فکر می کنم، متوجه می شوم که شهید کریمی در آن زمان چه حرفی به من زده است. همین حرف باعث شد بعدها سعی کنم کارهای هنری انجام دهم و تمرکزم را روی این مساله بگذارم.