به بهانه انتصاب غیر منتظره به عنوان دستیار کی روش

علی کریمی؛ هوش جادوگر یا پوست خربزه زیر پای ستاره

منتقدین، گزینش علی کریمی برای نشستن کنار کی روش را یکی از هوشمندی های سرمربی زیرک می دانند که «رگ خواب ایرانی» را پیدا کرده و می خواهد پشت محبوبیت او پنهان شود

کد خبر: ۶۳۰۲۴

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۱:۴۲

عصر ايران- غلامحسین الهام از یاران محبوب محمود احمدی نژاد که زمانی به تنهایی اندازه نیمی از جوانان بیکار، شغل و عنوان و پست داشت در گفت وگويي تفصيلي با سايت رجانيوز، مجمع تشخیص مصلحت را جای «بیکاران سیاسی» عنوان کرد. ( روزنامه اعتماد، شماره 2372 - 29/1/91 ، صفحه 2)

او البته آنقدر صبور نبود که به انتظار بنشیند و حضورمشتاقانه و فعال محموداحمدی نژاد را در این مجمع شاهد باشد.

با همه دوری و نزدیکی ها بین دو عالم سیاست و ورزش، حالا عده ای انتصاب علی کریمی به عنوان یکی از مربیان تیم ملی را به حضور چهره های سیاسی در مجمع تشخیص مصلحت نظام تشبیه کرده اند.

در هر دو اما می توان رگه هایی از تجربه، تخصص، اعتقاد و محبوبیت پیدا کرد و فرصتی برای پیشکسوتانی است که هنوز می شود از هوش آنها بهره برد .

علی کریمی که معمولاً یکی از منتقدین فدراسیون فوتبال بود و زمانی نزدیکیِ اردوی تیم ملی در یک سفر خارجی به یک «گاوداری» را تا سرحد یک رسوایی ملی – ورزشی ارتقا داد و سکوت نکرد در چرخشی شگرف، ضمن تقدیر از کفاشیان، پُستی را پذیرفته که در آن هیچ سابقه ای  ندارد!

او که چند هفته پیش با خداحافظی خود به فوتبال ایران شوک وارد کرد و علاقه مندان فوتبال، یکی از باشکوه ترین وداع ها را بی نیاز به هیچ بازی خداحافظی برایش رقم زدند مثل همان دریبل های ناگهانی اش همه را شگفت زده کرده و پیشنهاد پیوستن به کادر مربیگری تیم ملی فوتبال ایران را پذیرفته است.

کارلوس کی روش البته انتخاب او را بر اساس توانایی ها و «متفاوت» بودنش عنوان می کند. منتقدین این گزینش، اما انتخاب علی کریمی برای نشستن کنار کی روش را یکی از هوش مندی های این سرمربی زیرک به شمار می آورند که «رگ خواب ایرانی» را کشف کرده است و می خواهد خود را پشت نام محبوب کریمی پنهان کند حتی به قیمت سوختن یکی از بزرگ ترین ستاره های تاریخ فوتبال ایران.

آنها می گویند علی کریمیِ همیشه منتقد - که مدعی بود باید به علم و تخصص و جایگاه فنی آدم ها در فوتبال احترام گذاشته شود - چطور پستی را پذیرفته  که در آن هیچ تجربه ای ندارد و حتی یک روز هم کلاس مربی گری نگذرانده است در حالیکه مربیان جوانی هستند که از او برای نشستن روی این صندلی ارزشمند شایسته تربه نظر می رسند؟

آیا کریمی نتوانسته  مقابل وسوسه ای چنین قوی مقاومت کند و بله را گفته است؟ آیا او برای روزهای سخت پیش رو به اندازه کافی آماده است یا ممکن است در لحظه ای حساس و زیر فشاری خُردکننده باز هم زیر ساک ورزشی لگد بزند؟

آیا نیمکت تیم ملی فوتبال بزگسالان در آستانه بازی های جام ملت های آسیا جای کارآموزی است یا باید کی روش دست به انتخاب کسی می زد که تیم ملی فوتبال ایران را در بزنگاه های حساس کمک کند؟

بی گمان علی کریمی یکی از محبوب ترین و البته ستایش شده ترین ورزشکاران ایران زمین است، او حالا مجالی پیدا کرده تا توان خود را در عرصه ای متفاوت به رخ بکشد، جایی که می داند نه پاهای جادویی اش که هوش و توان انتقالش به کار می آید.

آیا او می تواند بر محبوبیت خود بیفزاید یا آدم های باهوش عرصه ورزش- سیاست که تا دیروز به او لقب « ام الفساد» می دادند برایش خواب های تازه ای دیده اند؟ همه این اتفاقات توطئه است یا اشتباه های استراتژیک ستاره های ورزشی؟