«سیری در ترانه‌سرایی فارسی از آغاز تا امروز»

«سیری در ترانه‌سرایی فارسی از آغاز تا امروز» نوشته محمدامین محمدپور و علی‌اصغر باباصفری منتشر شده است.

کد خبر: ۶۲۹۲۸۸

تاریخ: ۰۷ تير ۱۴۰۲ - ۱۳:۱۱

به گزارش ایران اکونومیست، این کتاب در ۳۶۹ صفحه با شمارگان ۳۳۰ نسخه و قیمت ۲۵۰ هزار تومان در انتشارات مروارید راهی بازار کتاب شده است.

در بخش‌هایی از مقدمه می‌خوانیم: گاهی وقت‌ها شنیدن واژه‌هایی آهنگین می‌تواند در ذهن و خاطر ما شگفتی بیافریند. سرچشمه وزن در طبیعت است، مانند گردش شب و روز، صدای پرندگان، صدای پتک و کلنگ کارگران؛ کلام مردم سرزمین ما نیز آهنگین است.
ترانه‌ها جزئی از ادبیات عامه شمرده می‌شوند. شعر و موسیقی و در پی آن انواع ترانه و سرود، از قدیم موردتوجه بوده و با وجود گستردگی مخاطبان ترانه و تأثیرگذاری انکارناپذیر آن بر ذهن و دانش ادبی عامه مردم به‌صورت جدی و در قالب پژوهش علمی، کمتر به این موضوع پرداخته شده است و تاکنون به طور فراگیر به انواع ترانه‌سرایی و طبقه‌بندی و تحلیل درون‌مایه‌های آن از جنبه ساختاری و محتوایی و تأثیر دگرگونی‌های تاریخی، فرهنگی و اجتماعی بر آن از آغاز تا امروز پرداخته نشده است. پژوهش در این موضوع می‌تواند سبب شناخت هرچه بهتر ترانه و درون‌مایه‌های آن باشد.
در بخش نخست به بیان کلیات تحقیق پرداخته‌ایم، در بخش دوم به مباحث ترانه و ترانه‌سرایی و ویژگی‌های آن از گذشته تا امروز پرداخته شده است و در فصل پایانی انواع ترانه‌ها و تصنیف‌ها از نظر کاربرد و درون‌مایه به روش تحلیل محتوا، بررسی و طبقه‌بندی شده است و به نمونه‌های آن توجه کرده‌ایم. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که انواع ترانه از نظر درون‌مایه در دوازده بخش دسته‌بندی می‌شود و شامل ترانه‌های عاشقانه، شادی، کودکانه، سوگ، کار، عرفانی، دینی، آداب‌ورسوم، سیاسی، سرگرمی، تبلیغاتی و ورزشی هستند.
ترانه‌ها و تصنیف‌ها گنجایش زیادی برای طرح مضامین گوناگون دارند و در دوره معاصر کارکردهایی مانند اطلاع‌رسانی، آموزش و تبلیغ پیدا کرده‌اند. تصنیف و موسیقی ایرانی یکی از برجسته‌ترین بخش‌های شکل‌دهنده فرهنگ معاصر ما است. درون‌مایه عاشقانه در بین ترانه‌ها و تصنیف‌ها بیشترین پرداخت را داشته است و درون‌مایه‌های سرگرمی، آداب‌ورسوم، تبلیغاتی و ورزشی در بین ترانه‌ها و تصنیف‌ها کمتر به‌کاررفته است. در ترانه‌های معاصر درون‌مایه‌های جدید تبلیغاتی و ورزشی وجود دارند که تا پیش از آن نمود نداشته است و در همین دوره به‌خاطر صنعتی‌شدن سرودن ترانه‌هایی با درون‌مایه کار، کمتر شده است.