تلاش برای کاهش اراضی بیابانی تهران

رئیس اداره بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران با اشاره به اینکه عوامل ایجاد پدیده گرد و غبار و آلودگی هوا در استان تهران طبیعی و انسانی است، اظهارکرد: اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران به جهت جلوگیری از افزایش اراضی بیابانی و کاهش اراضی بیابانی موجود اقداماتی را انجام داده است.

کد خبر: ۶۲۵۷۴۹

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۷:۰۳

به گزارش ایران اکونومیست، پیمان شفیعی با بیان اینکه ۱۰۵ هزار هکتار از اراضی ملی استان تهران شامل اراضی بیابانی و فاقد پوشش گیاهی است، اظهار کرد: براساس مطالعات بروز رسانی مناطق تحت تاثیر و کانون بحرانی فرسایش بادی کشور در سال ۱۳۹۸ تهیه شده توسط سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور ، سطوح بیابانی استان تهران افزایش یافت و  ۱۴۳ هزار و ۵۲۹  هکتار اعلام شد.

وی با اشاره به اینکه عوامل ایجاد پدیده گرد و غبار و آلودگی هوا در استان تهران طبیعی و انسانی است، اظهارکرد: اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران به جهت جلوگیری از افزایش اراضی بیابانی و کاهش اراضی بیابانی موجود اقداماتی را انجام داده است.

وی ادامه داد: این اقدامات در راستای تعهدات و مبادله موافقتنامه‌های ملی و استانی از دهه ۴۰ تا هم اکنون شامل  حدود ۲۲ هزار هکتار از عرصه‌های بیابانی (معادل ۲۱  درصد  عرصه های بیابانی)  به تفکیک  شهرستان ملارد ۱۲ هزارهکتار و شهرستان ورامین ۱۰ هزار هکتار برابر طرح‌های مصوب عملیات بیابان‌زدایی و تثبیت شن های روان است که حدود ۵۰  درصد  اقدامات صورت گرفته در مناطق کانونهای بحرانی بوده است.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران شفیعی در پایان اظهارکرد: دستاوردها و نتایج اقدامات انجام شده دارای ابعاد زیست محیطی مانند افزایش تنوع و غنای پوشش گیاهی منطقه، افزایش تولید و عملکرد گونه‌های گیاهی، جلوگیری از فرسایش بادی، کاهش شدت گرد و غبارهای موجود در منطقه، افزایش ذخیره سفره‌های آب‌های زیرزمینی، کاهش میزان بیماری و مرگ و میر ناشی از انتشار ریزگردها، جلوگیری از وقوع سیل و متعاقب آن هدر رفت خاک، مقابله با بیابان‌زایی، ترسیب کربن اتمسفری و جلوگیری از وقوع پدیده گرمایش جهانی، ایجاد پناهگاه حیات وحش و غنی شدن فون منطقه، تلطیف هوا و افزایش میزان اکسیژن تولید شده و  ابعاد اقتصادی اجتماعی مانند کمک به مدیریت پایدار و استفاده عاقلانه از منابع طبیعی، سازماندهی و بالا بردن ظرفیت مردم از طریق آموزش و توانمندسازی جوامع محلی برای انجام کار مشارکتی، ایجاد معیشت پایدار و در آمدزایی، مشارکت در بهبود دسترسی به خدمات، احیای اراضی مرتعی تخریب یافته، جلوگیری از مهاجرت روستائیان به شهرها، زمینه توسعه فضای کسب وکار و ایجاد مشاغل جایگزین است.