ساماندهی تشکل‌های اقتصادی، پیش نیاز توانمندسازی بخش خصوصی

کد خبر: ۶۲۴۵۶۱

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۴۰۲ - ۲۱:۳۳

اتاق‌های بازرگانی طبق ماده ۵ قانون بهبود مستمر محیط کسب‌وکار، مسوول ساماندهی تشکل‌های اقتصادی هستنداما به نظر می رسد اتاق بازرگانی در ادوار گذشته انگونه که باید نتوانسته از پس این مهم براید ازجمله الزامات تأثیرگذاری بخش خصوصی و شنیده شدن مطالبات و اثرگذاری نظرات آنها در شئون مختلف حکمرانی، تشکل نهادی آنها در قالب نهادهایی مانند انجمن‌ها و سندیکاها، و هماهنگی و انسجام آنها در قالب نهادی فراگیر است. طبعاً این ساماندهی، باید با ابتکار عمل اجزای بخش خصوصی و البته همکاری و مساعدت دولت صورت گیرد. ساماندهی تشکل‌های اقتصادی، پیش‌نیاز توانمندسازی بخش خصوصی است البته نباید این نکته را نیز از نظر دور داشت که بایک نگاه کلی در باره نقش اتاق بازرگانی در اقتصاد کشور متوجه می شویم که سهم اتاق بازرگانی در اقتصاد کشور بیشتر از ۳۰ درصد نیست. این اتفاق به‌خوبی نشان می‌دهد که اقتصاد، دولتی است. در اقتصاد دولتی نیز از تعیین قیمت، قیمت‌گذاری و توزیع گرفته تا دخالت در تولید و بنگاه‌داری در اختیار دولت است دولتی که نزدیک به دو دهه است که با آسیب های اقتصادی فراوانی دست و پنجه نرم می کند

در یک دهه اخیر در تاریخ اقتصاد ایران توأم با شوک‌های  فراوانی بوده است. شوک تحریم‌ها، شوک ارزی سال‌های 91 و 92، شوک کاهش شدید قیمت نفت در سال 93، توافق برجام و سپس خروج آمریکا از برجام و در پی آن شوک ارزی سال 97، شوک تثبیت نرخ ارز، شوک حذف ایران از بازار جهانی نفت، شوک شیوع کرونا که اقتصاد را دو سال درگیر کرد و در دو سال اخیر مجدداً شوک افزایش نرخ ارز اقتصاد ایران را به شدیداً متأثر ساخت و عملا سبب شد تا تمام توان دولت صرف تامین ارز برای کالاهای اساسی و حل مساله تحریم ها و رواط بین الملل و بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی اقشار آسیب پذیر شود واز مشارکت بخش خصوصی در تصمیم گیری ها غافل ماند . اتاق بازرگانی به عنوان پارلمان بخش خصوصی وظیفه دارد تا تشکل محور عمل کند و نقش انمن ها و تشکلها را در تصمیم سازی های دولتی پررنگ تر کند

کشور ایران دارای دهها هزار نفر تاجر و فعال اقتصادی است  اما عملا فقط چند نفر بر اتاق  ریاست میکنند که نمیتوانند نماینده واقعی بخش خصوصی کشور باشند. اتاق بازرگانی که باید به همه فعالان اقتصادی ایران مشاوره داده ودر جهت رفع مشکلات اقتصادی آنان برآید اما به عینه می بینیم که اولاً فقط اعضاء حق تردد به اتاق را دارند، ثانیاً در کمال تأسف باید عرض کنم که غالباً به کسی اجازه ورود به طبقات ساختمان اتاق ایران و یا تهران را نمیدهند و اگر هم اجازه دهند، درب اتاق کسی به روی مراجعه کننده باز نیست تا دردش را با مسئولین اتاق در میان بگذارد.

یادداشت محسن لزومیان، رییس اتحادیه تولیدکنندگان و صادرکنندگان نان در اقتصادآنلاین