بازنشستگان در هراس بزرگ

کد خبر: ۶۲۱۵۴۵

تاریخ: ۱۶ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۱:۳۱

نگارنده یکی از ده‌ها شرکت‌کننده در هفتمین همایش ملی کار در هفته پیش در تهران بودم که با همکاری وزارت تعاون‌، کار و رفاه اجتماعی‌، کانون عالی کارفرمایی ایران و شماری از کانون‌ها و تشکل‌های کارگری برگزار شد. در این همایش وزیر کار ضمن طرح برخی مسائل درباره مناسبات سه‌جانبه‌گرایی در مناسبات کار به چند مساله مهم اشاره کردکه شوربختانه از چشم و دسترس رسانه‌ها دور ماند.

البته شاید رسانه‌ها از بس در این باره شنیده و نوشته‌اند که دیگر نسبت به آن ‌‌بی‌حس شده‌اند. وزیر معاون کار و رفاه اجتماعی با نوعی اندوه تصریح کرد: من بارها درباره آینده صندوق‌های بازنشستگی مرثیه‌خوانی کرده‌ام و اینجا نیز برای بار چندم برای آینده این صندوق‌ها مرثیه‌سرایی می‌کنم. با توجه به اینکه وزیر یک چهره مذهبی است و نیک می‌داند مرثیه‌‌خوانی برای یک پدیده چقدر معنای غم‌انگیزی دارد بدون تردید سخن او را باید جدی گرفت. یادمان باشد که مسعود نیلی در دهه ۱۳۹۰ و در همایش اقتصاد ایران در دولت نخست روحانی آینده صندوق‌های بازنشستگی را ابرچالش ایران معرفی کرد و یادآور شد اگر این صندوق‌ها با همین دست فرمان اداره شوند می‌توانند بمب ساعتی باشند‌. حالا و پس از سپری شدن نزدیک به ۸ سال از طرح این مقوله هراس‌آور و با توجه به اعداد و آمار ارائه‌شده از ورودی و خروجی منابعی که به صندوق‌ها واریز و از آن برداشت می‌شود بازنشستگان در هراس بزرگ گرفتار شده‌اند. بازنشستگان ایرانی به ویژه آنهایی که از سازمان تامین اجتماعی مزدشان را دریافت می‌کنند امسال دیدند چگونه نهاد دولت با نوعی زور عریان میزان افزایش دریافتی آنها را نزدیک به نصف تورم رخ‌داده تعیین کرد و قدرت خرید آنها را کاهش داد. از سوی دیگر آمارهایی که از بدهکاری دولت به سازمان تامین اجتماعی منتشر می‌شود و با توجه به اینکه صندوق‌های بازنشستگی از نظر دریافتی بابت نیروی بیمه‌شده و رسوب بیمه‌شدگان در وضعیت نامساعدی قرار دارد بازنشستگان در هراس بزرگ گیر افتاده‌اند که آیا این صندوق‌ها در آینده می‌توانند همین میزان پرداختی به آنها را انجام دهند‌؟ وزیر کار مرثیه‌خوان باید به بازنشستگان امیدواری دهد که می‌تواند وضعیت ناتراز صندوق‌ها را تراز کند و تصور نکند با توصیف وضع موجود وظیفه‌اش را انجام داده است.
صندوق‌های تامین اجتماعی که باید با مشارکت نمایندگان نهادهای کارفرمایی و کارگری مدیریت شوند نمی‌توانند در برابر این چالش بزرگ بی‌اعتنا باشند و هر چند گاه یک بار گلایه و کار را رها کنند. بازنشستگان باید از هراس بیرون آیند و به آرامش و آسایش برسند.

منبع: جهان صنعت