سلام ای مشرق نورانی عشق

به دل‌های صاف و بی‌ریای مردم که نگاه می‌کنم شوق و ارادتی خاص به حرم و بارگاه ملکوتی تو دارند. تو که مشرق نورانی عشقی، تو که تنها یادگار شجره طیبه امامت در این سرزمین پهناوری.

کد خبر: ۶۲۰۱۳

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۹

هر صبح و شام که می شود میلیون ها دل عاشق و شیدایی به سوی حرم و بارگاه تو می ایستند و به نشانه ادب دست به سینه می گذارند و به تو سلام می دهند.

خیل عظیم دلدادگان هر روز در امتداد جاده ای که به سوی حرم تو روان است دل می سپارند تا در شوق خراسان و مشهد پروانه وار به طواف آستان قدس تو قدم بگذارند.

شوق زیارت و سعی مشتاقان در حرم تو زیباتر از همه جلوه های عالم هستی است. تو تنها محرم راز و مونس مردمی هستی که حاجات و نیاز خود را از تو طلب کرده و سفره دل را در حرم تو پهن می کنند.

هم آنان که به حرم تو حاجت می آورند دریای احسان و کرامت تو را بی کران می بینند. همه به حرم تو می آیند که بوی سیب دارد و هر لحظه صدای ملائک در آن طنین انداز می شود.

آقا، حرم تو قبله هشتم من است. نذر همه هستی و زندگی من لحظه ای بودن در ضریح توست و حضور در خراسانی که ریشه در مدینه و نجف و کربلا و کاظمین و سامرا دارد. در واژه واژه های تمام وجود من نام مقدس تو چراغانی می کند.

در امتداد جاده ای که از دل های ما به سمت و سوی حرم منتهی می شود، مرا به یاد شکفتن می اندازد.

با نام تو که هشتمین قبله ای، با نام تو که همه معنای آفتابی در عمق امید غرق می شوم. آقای من! ای رهایی بخش قلبم از سکون از پل قلبم فقط تو را در یاد سپرده ام.

آقا «السلام علیک» می گویم، تا رواق چشمانم با قطرات اشک همه وجودم، آیینه کاری شود. من به عشق زیارت تو می آیم تا از لابه لای ضریح اشک، سیمای تو را ببینیم که در هاله ای از عصمت، پاکی و جلوه الهی قرار دارد.

تو رئوف و مهربانی و بی دلیل نیست وقتی دستی به تمنا به پنجره فولاد می رسد، قفل های بسته را می گشاید.