نقش موزه‌های علم و فناوری در گسترش حال خوب و به‌زیستی جامعه

رییس کمیته ملی موزه‌ها (ایکوم ایران)، گفت: موزه‌های علم از این امکان برخوردارند که دستاورد انسان را برای زندگی بهتر و اثربخشی بهتر نمایش دهد و از این طریق ارزش انسان را به مخاطب ارائه کند.

کد خبر: ۶۱۷۴۶۱

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۳:۳۰

به گزارش ایران اکونومیست، دکتر سید احمد محیط‌طباطبایی امروز در نشست مشترک موزه ملی علوم و فناوری با فرهنگستان علوم پزشکی که با موضوع «موزه‌های علوم، پایداری و به‌زیستن» به صورت حضوری و مجازی برگزار شد، با بیان اینکه تعریف امروزه موزه علم این است که گذشته علم را با حفظ سرمایه‌هایش به آینده متصل می‌کند، گفت: وقتی از مسیر موزه برای علم می‌گوییم، شاهد به‌روزی خواهیم بود. وقتی اتم شکافته می‌شد، در جهت این بود که به ابزارهای رادیولوژی برسد؛ ولی همین شکافت اتم می‌تواند تبدیل به بمب اتم شود. موزه از همین طریق می‌تواند آسیب‌ها و معضل‌های علم را معرفی کند. موضوعاتی مثل هوش مصنوعی و متاورس می‌تواند آسیب‌های اجتماعی اخلاقی داشته باشد و در موزه به آسیب‌های علم و اخلاق علم توجه می‌شود.

وی با اشاره به نام‌گذاری‌ها و محورهایی که آیکوم سال‌هاست برای روز موزه تعیین می‌کند، ادامه داد: موزه‌ها به عنوان نهاد مستمر فرهنگی در تعامل با جامعه هستند و به مشکلات جامعه پاسخ می‌دهند. برای مثال بحران‌هایی که جهان در آن قرار دارند، مثل صلح محیط زیست و تبعات فناوری و ... محورهای مختلف روز موزه‌ها را شکل داده است.

رییس کمیته ملی موزه‌ها (ایکوم ایران) با اشاره به روز جهانی موزه‌ها در سال ۲۰۲۳، گفت: برای سال ۲۰۲۳ محور «موزه‌ها، پایداری و به‌زیستی» در نظر گرفته شده است. موزه‌ها می‌توانند مروج و ترویج‌دهنده پایداری در جامعه باشند. سال گذشته محور روز موزه، «قدرت موزه‌ها» بود و این محور در راستای سال گذشته بوده است.

وی با تاکید بر این‌که موزه‌ها حکم پل را دارند؛ اظهار کرد: ولی با تحولاتی که امروزه به وجود آمده، این پل، پلی است که ما را باید به جامعه متصل کند. یعنی ارتباط از سمت موزه‌ها به سمت مردم است. مردم به سمت ما نمی‌آیند، ما باید به سمت آنها برویم. موزه‌ می‌گوید چرا کسی به دیدن من نمی‌آید؟ درصورتی که باید این سؤال برعکس شود؛ چرا من به سراغ مردم نمی‌روم؟

محیط‌طباطبایی با اشاره به انقلاب ارتباطی و وجود شبکه‌های مجازی، گفت: انقلاب ارتباطی و وجود شبکه‌های مجازی این اجازه را می‌دهد که تنها به بعد فیزیکی نیندیشیم و از طریق این ابزارها حضور موزه‌ها را در زندگی گسترش دهیم.

وی به نقش موزه‌ها در به‌زیستی و سلامت جامعه اشاره کرد و گفت: وقتی به به‌زیستی و سلامت اشاره می‌کنیم، بیشتر به ملموس بودن و قابل لمس بودن سلامت یک جامعه می‌اندیشیم. این‌که در بحران‌های مختلفی که در دنیا وجود دارد، مثل بحران‌های زیست‌محیطی، کووید و ... چگونه سلامت جسمی را بتوانیم فراهم کنیم. ولی بحث روحی و روانی، به بخش غیر ملموس انسان مرتبط است و این سؤال پیش می‌آید که چگونه باید با رفتار و فعالیت‌های مرتبط با موزه برای جامعه حال خوب ایجاد کنیم؟

رییس کمیته ملی موزه‌ها (ایکوم ایران)، افزود: حال خوب از نظر جامعه‌شناسی زمانی حاصل می‌شود که مخاطب را درک کند و واکنش متناسب با احوال جامعه و مخاطب را ارائه کند.

وی در مورد نقش موزه‌های علم و فناوری در حال خوب و Wellbeing، اظهار کرد: موزه‌های علم از این امکان برخوردارند که دستاورد انسان را برای زندگی بهتر و اثربخشی بهتر نمایش دهند و از این طریق ارزش انسان را به مخاطب ارائه کنند. وقتی انسان ارزش‌های خوب را در یک تعامل درک می‌کند، امید به آینده‌اش افزایش می‌یابد؛ نه این‌که به علم به چشم یک پدیده هولناک نگاه کند.