چاره‌ای جز افزایش قیمت نداشتیم

اصلاح قیمت تخم‌مرغ راهکاری برای پایداری تولید است

مدیرعامل اتحادیه مرکزی مرغداران میهن با بیان اینکه اگر تولید اقتصادی نباشد، تولیدکنندگان از چرخه تولید خارج می‌شوند و با کاهش تولید مواجه خواهیم شد، گفت: با توجه به نرخ تورم و افزایش هزینه‌های تمام‌شده تولید، چاره‌ای جز اصلاح قیمت تخم‌مرغ برای پایداری تولید نداشتیم.

کد خبر: ۶۱۲۵۸۴

تاریخ: ۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۰۸:۰۲

«محمد مرادی» در گفت‌وگو با ایران اکونومیست در خصوص افزایش قیمت تخم‌مرغ و اصلاح قیمت آن، افزود: قیمت‌ها سال گذشته باید تغییر پیدا می‌کرد، اما برای اینکه مردم با مشکل مواجه نشوند از تولیدکنندگان خواسته شد با قیمت‌های پایین‌تری محصولات پروتئینی را عرضه کنند.

مدیرعامل اتحادیه مرکزی مرغداران میهن اظهار داشت: بخشی از اصلاح قیمت‌ها از سال گذشته به سال جدید موکول شد و در سال جدید هم افزایش هزینه‌های تولید از جمله افزایش دستمزد کارگر و سایر هزینه‌های جانبی را داشتیم که سالانه تغییر می‌یابد که همه اینها منجر به اصلاح قیمت تخم‌مرغ شد.

وی با تاکید به پایداری تولید تخم‌مرغ در کشور گفت: اگر تولید اقتصادی نباشد، تولیدکنندگان و سرمایه‌گذاران از چرخه تولید خارج می‌شوند و ممکن است نه‌تنها حرکت رو به رشدی در تولید نداشته باشیم؛ بلکه تولید قبل را نیز از دست بدهیم.

مرادی بیان کرد: رقم اصلاحی نرخ تخم‌مرغ حداقل رقم ممکن بود که تولید برای تولیدکنندگان صرفه اقتصادی اولیه داشته باشد تا پایداری تولید و استمرار کار ادامه داشته باشد.

مدیرعامل اتحادیه مرکزی مرغداران میهن با تاکید بر اینکه بخش عمده نهاده‌های طیور از محل واردات تامین می‌شود، گفت: قیمت اصلی مواد اولیه تولید نهاده‌های طیور شامل ذرت و کنجاله سویا است که متاثر از نوسان نرخ ارز است.

وی تاکید کرد: در عین حال بسیاری از کالاهای دیگر همچون ریزمغزی‌ها با ارز نیمایی یعنی نرخ ۳۷ هزارتومانی تامین می‌شود؛ بنابراین چاره‌ای جز افزایش قیمت نداشتیم.

مرادی بابیان اینکه اکنون هزینه تولید تخم‌مرغ بر اساس هزینه تمام شده نسبت به گذشته افزایش یافته است، افزود: این را باید بدانیم که تولیدکننده یک سرمایه گذار است و برای اینکه تولیدش اقتصادی باشد، باید بتواند کالایش را عرضه کند.

مدیرعامل اتحادیه مرکزی مرغداران میهن با بیان اینکه کمبودی در تولید تخم‌مرغ کشور نداریم، تصریح کرد: قیمت مصوب ۴۷ هزار و ۳۰۰ تومانی متاثر از افزایش هزینه‌های تولید است تا تولیدکنندگان را سرپا نگه دارد، این در حالی است که پیش از این سودی که در حوزه درآمدی تولیدکنندگان بود برای نوسازی و بهسازی واحدهایشان هزینه می‌شد، اما اکنون با این نرخ واحدها می‌توانند به کارشان ادامه بدهند تا کشور دچار کمبود این ماده پروتئینی ارزشمند نشود.