مسیر میانبر برای جاماندگان قافله بورس

بازدهی بالای ۹۰درصدی شاخص کل طی ۶ماه اخیر، با خبرها و تصمیمات آنی فراوانی همراه بوده و ریسک بالایی به سرمایه‌گذاران تحمیل کرده است.

کد خبر: ۶۰۷۵۸۵

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۴۰۲ - ۲۱:۴۱

همین امر سبب شده است تا سرمایه‌گذاران به دلیل عدم‌ثبات و اطمینان از بازار خارج شده و برخی از آنها از رشدهای مجدد بازار عقب بمانند. در نتیجه، با گران شدن قیمت سهام در بازار، پول های نقد سهامداران باید به مسیر درست هدایت شود. یکی از گزینه های مناسب برای جبران جاماندگی از بازار، خرید سهام شرکت‌های سرمایه‌گذاری ارزنده، با قیمت مناسب است. البته این نکته را هم باید در نظر گرفت که شرط خرید نمادهای گروه سرمایه‌گذاری، شناخت درست زیرمجموعه ها و نحوه چینش پرتفوی آنهاست. به این منظور شرکت‌های سرمایه‌گذاری با استفاده از نسبت قیمت به خالص ارزش روز دارایی‌ها (P/ NAV) مورد مقایسه قرار گرفته‌اند.

چرا سود بورس نصیب همه نشد؟
شاخص کل بورس از آبان سال گذشته یک روند صعودی را آغاز کرده و پس از شکست کانال صعودی بلندمدت خود در اوایل اسفندماه 1401، بر شدت روند صعودی آن افزوده شده است. در این میان، خبرها، توییت ها و سیاستگذاری های درست و نادرست، موجب شده است تا بورس تهران با فراز و نشیب ها و نااطمینانی هایی همراه شود و رکورد بازدهی را به سایر بازارهای موازی واگذار کند. هرچند در بلندمدت، در نهایت این بورس است که از سایر بازارها پیشی گرفته و بازدهی بالاتر از تورم را نصیب سهامداران صبور خود می‌کند؛ اما برخی از سرمایه‌گذاران که ریسک پذیری کمتری دارند، عموما با اخبار و مواجه‌شدن با عدم‌ثبات تصمیم‌گیری در سیاستگذاری کلان کشور، اقدام به فروش سهام می‌کنند و در نتیجه نمی‌توانند بازدهی کافی از بازار کسب کنند.

در زمستان سال گذشته، ریسک هایی که از سوی نحوه تصویب لایحه بودجه بر بازار وارد شد، بازار سهام را با فراز و نشیب هایی همراه کرد. قیمت‌گذاری گاز خوراک پتروشیمی ها و به تبع آن، افزایش نرخ گاز سوخت صنایع و افزایش نرخ بهره مالکانه، بازار را با این خطر روبه رو کرد که احتمالا سود صنایع دلاری با کاهش مواجه می‌شود. علاوه بر این تغییر رئیس بانک‌مرکزی و اجرای تصمیمات جدید ریسک دیگری را بر بازار تحمیل کرد. پیش از این، در دوران رئیس سابق بانک‌مرکزی نیز، صحبت هایی از افزایش نرخ بهره و اجرای سیاست پولی انقباضی، موجب خروج پول سنگین از بازار شد. رویکرد ریاست جدید چندان تفاوتی نداشت و ریسک جدیدی را بر بازار تحمیل کرد. تاکید فرزین، سکاندار جدید سیاست پولی کشور بر دلار 28هزار و 500تومانی برای تسعیر ارز صادراتی پتروشیمی ها، فشار مضاعفی بر بازار وارد کرد. هرچند دولت، خیلی سریع تر از گذشته متوجه این اشتباه در نحوه سیاستگذاری شد؛ اما موجب شد اعتماد اندک به دست آمده در بازار دوباره خدشه دار شود و بازگشت این اطمینان به یک خبر مهم، مثبت و بزرگ نیاز داشت. در همین مدت بسیار کوتاه که از اجرای سیاست ارز 28هزار و 500تومانی می گذشت، محصولات شرکت‌ها در رینگ صنعتی و پتروشیمی بورس کالا، با دلار بالای 40هزار تومان معامله می شد، به‌طوری که نرخ محصولات فولادی رکوردهای بالایی را به ثبت رساند.

سیاستگذار پولی کشور، پس از مدت کوتاهی بازار جدید ارزی به نام سامانه مبادله ارزی یا سامانه دوم نیما را راه اندازی کرد و نرخ دلار در این بازار حدود 35یا 36هزار تومان کشف شد. این امر موجب شد تا تحلیلگران بازار، به‌خصوص تحلیلگران بنیادی، مفروضات خود را تغییر دهند و P/ E آینده نگر بازار بسیار جذاب شد. این امر در حالی بود که تحلیلگران شاخص یک‌میلیون و 800هزار واحدی را با دلار 36هزار تومانی بسیار ارزان می دانستند. پس از آن بازار رشد بسیار خوبی را شروع کرد و توانست به‌رغم دشمنی سیاستگذاران با بازار، سقف سال 99 را دوباره به خود ببیند. اما اگر سرمایه‌گذار با وجود ریسک های مذکور، اقدام به خرید و فروش می کرد، آیا می توانست بازدهی مشابه شاخص کل را کسب کند؟ قطعا معامله گران از کل روند صعودی که از ابتدای آبان تشکیل شده بود، جا مانده و نمی توانستند با کلیت بازار همراه شوند.

تکلیف سهامداران جامانده چه می‌شود؟
حالا که بازار طی شش ماه گذشته بازدهی بالای 90درصد و طی سه‌ماه اخیر بازدهی بالای 30‌درصد را به ثبت رسانده است، قطعا سرمایه‌گذارانی هستند که بخشی از پول خود را نقد نگه داشته و از بازار جا مانده‌اند. هرچند بازار در حال اصلاح قیمتی است و می تواند موقعیت های خوبی را برای ورود دوباره فراهم کند، اکنون با توجه به تورم بالایی که کشور با آن مواجه است، بهترین بازار برای پول های داغ که ارزش آنها کمتر از روز گذشته می‌شود، کجاست؟ پس از اتفاقات سال 99 و گسترش ابزارهای سرمایه‌گذاری غیرمستقیم، صندوق‌ها نیز موقعیت بسیار خوبی را برای سرمایه‌گذاران فراهم کرده اند. تقریبا در بازار، تمام صندوق‌های پربازده و قدیمی بازار شرایط خوبی برای سرمایه‌گذاری دارند. اما یکی از گروه هایی که در حال حاضر، می تواند پتانسیل بالا ایجاد کند، شرکت‌های سرمایه‌گذاری هستند؛ چرا که بسیاری از آنها از بازار جا مانده و با توجه تنوع سبد سرمایه‌گذاری این شرکت‌ها، می توانند برای سهامدارانی که از قافله بازار عقب مانده اند، مناسب باشد.

خرید

از آنجا که مهم‌ترین نسبت برای ارزش‌گذاری شرکت‌های سرمایه‌گذاری P/ Nav است، هرچه این نسبت در میان گروه سرمایه‌گذاری پایین تر باشد، در کانون توجهات قرار می‌گیرد. در حال حاضر سرمایه‌گذاری خوارزمی یکی از پایین‌ترین نسبتهای P/ Nav را به خود اختصاص داده است. این شرکت، پرتفوی متنوع و شرکت‌های پرپتانسیلی را در زیرمجموعه خود دارد و یکی از ارزنده ترین سرمایه‌گذاری هاست. علاوه بر این پترول نیز به دلیل سرمایه‌گذاری در پتروشیمی ها می تواند آینده خوبی داشته باشد. نماد «ومهان»، یکی از شرکت‌هایی است که چند هلدینگ بزرگ و ارزنده را در زیرمجموعه خود دارد. سرمایه‌گذاری غدیر، «وساخت» و «سفارس»، بخش بزرگی از پرتفوی این شرکت را تشکیل می‌دهند. با توجه به رشد بالای «وساخت»، سرمایه‌گذاری «ومهان» نیز جزو جامانده ها به شمار می‌رود. همچنین زیرمجموعه های «وغدیر» تقسیم سود بالایی خواهند داشت و خود یکی از هلدینگ هایی است که پتانسیل بالایی دارد. «پارسان» نیز یکی از سرمایه‌گذاری هایی است که در پتروشیمی های مختلف بورسی سهامدار بوده و پتروشیمی پارس به‌عنوان یکی از پربازده ترین سرمایه‌گذاری های این شرکت، توانسته است پتانسیل بالایی را برای «پارسان» ایجاد کند. در حال حاضر نسبت P/ Nav این نماد، 63درصد است و بازدهی سه‌ماه اخیر این نماد نیز حدود 18درصد بوده است. این در حالی است که پتروشیمی پارس بیش از 50درصد بازدهی را در این مدت به ثبت رسانده است. بررسی شرکت‌های سرمایه‌گذاری علاوه بر برآورد درست از نسبت P/ Nav نیاز به بررسی بیشتر زیرمجموعه ها و سهام موجود در پرتفوی داشته و شناخت درست از شرکت‌های زیرمجموعه، می تواند به انتخاب درست شرکت‌های سرمایه‌گذاری کمک‌‌ کند.

دنیای‌اقتصاد