روزنامه خندان * پیشی! بیا منو بخور

طنز در روزنامه های کشور کم پیدا می شود و این یعنی روزنامه ها کم لبخند می‌زنند و آنها که روزنامه می‌خوانند هم به تبعیت از رسانه محبوب شان کمتر می خندند.حکمت ستون روزنامه خندان، در این است که طنز همه روزنامه های کشور را جمع کنیم و در جام جم آنلاین برسانیم به دست تان تا هر صبح، دستکم در اینترنت گردی روزانه، لبخندی روی لب تان بنشیند.

کد خبر: ۶۰۱۷۱

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۰:۰۷

سیاست روز : پیشی! بیا منو بخور
هیلاری کلینتون: من به شدت معتقدم که ایران یا باید غنی سازی اندکی داشته باشد یا برای حداقل مدت طولانی غنی سازی نداشته باشد.
به نظر شما ایشان غیر از این موضوع به چه چیز دیگری "اعتقاد" دارند؟
الف) مونیکا - معشوقه همسر محترمشان -
ب) روح
ج) ارواح اجداد
د) هر سه مورد

وزیر ورزش: مشکل کفاشیان این است که مدام می گوید وزارت بیا در کار ما دخالت کن!
اظهار نظر فوق به کدام یک از گزینه های زیر شباهت بیشتری دارد؟
الف) عسس! بیا منو بگیر
ب) پیشی! بیا منو بخور
ج) لولو! بیا منو ببر
د) عقرب! بیا منو بزن

جراید: علی ربیعی – وزیر کار - و هیات همراهش می رسند و به سمت کوره ها می روند. وزیر به سر پسر بچه ها دست می کشد و از آنها می پرسد شما هم کار می کنید و پسر بچه های چهار، پنج ساله تا ۱۰، ۱۲ساله ذوق زده تایید می کنند.
در پاراگراف فوق کدام یک از نکات فلسفی تر است؟
الف) وزیر کار و همراهانش خیلی آدم های خوبی هستند که سرزده به کوره ها سر می زنند و برای اینکه خدای ناکرده "ریا" نشود.
ب) وزیر وقتی کودکان را در کوره ها می بیند اصلا تعجب نمی کند چون احتمالا خبر ندارد کار کودک "جرم" است.
ج) وزیر وقتی کودکان را در حال کار می بیند از آنان می پرسد که "شما هم کار می کنید؟!
د) کودکان معمولا در کوره های آجرپزی سرسره بازی می کنند به خاطر همین هر چیز که به آنها بگویی "ذوق زده" تایید می کنند.

شرق:به اتفاق

«فلانی می آید ایشان را به اتفاق خواهرشان استخدام کنید.» این بخشی از نامه معاون آقای احمدی نژاد در حوزه سرمایه انسانی است. به نظر ما باید این جمله را با آب طلا یا آب هویج یا آب چغندر نوشت، چون همان طور که ما از دادگری کوروش خوشمان می آید، حتما آیندگان از داد درآوردنگی احمدی نژاد بدشان نخواهد آمد.
حافظ چه گفت؟
به همین مناسبت حافظ شیرازی خطاب به محمود احمدی نژاد گفت: حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت، که ملاحت یعنی لبخند توی دوربین. البته متاسفانه به همین ملاحت، جهان که می توان گرفت هیچ، هشت سال هم می شود رییس جمهور یک کشور شد.
به اتفاق چه گفت؟
لطفا خودتان را معرفی کنید.
من به اتفاق هستم.
شما به اتفاق چی هستید؟
من به اتفاق خواهرم هستم.
آیا شما به اتفاق میمون و مبارکی هستید؟
خیر. من به اتفاقی هستم که اتفاقی به دنیا آمدم.
شغل شما چیست؟
من شغلم به اتفاق خواهرم است و خواهرم هر شغلی داشته باشد به اتفاق من است.
آیا برای مملکت فایده ای داشته اید و مثمرثمر بوده اید؟
من به اتفاق خواهرم و خواهرم به اتفاق من مثمرثمریم.
مهم ترین کاری که کردی چه بوده؟ (با ذکر خاطره و شکل تعریف کنید.)
بله. مثل آن جوکه که چندنفر قرار می گذارند بروند مسافرت، هرکسی یک چیزی می آورد، نفر آخر هم می گوید شما که همه چیز آورده اید من هم داداشم را بیاورم، یک بار آقای احمدی نژاد می خواست برود سازمان ملل سخنرانی کند. چون همه هیات دولت مخالف آمریکا بودند تصمیم گرفتند بروند از داخل آمریکا با آمریکا مخالفت کنند برای همین هیات دولت و اره واوره و شمسی روشن ضمیر عازم آمریکا شدند که سفت مبارزه کنند. که من هم خواهرم را بردم و به اتفاق خواهرم به آمریکا اعتراض کردیم.

قدس:مش غضنفر و تبلیغ کالاهای بیگانه

او زِمانیکه ماها مَردِسه مِرفتِم، موضویِ انشا هَمِّشه یا ای بود که علم بِیتَرِ یا ثروت،...
یایَم ایکه تابستونِتایِ چیجوری گذِروندن ولی حالا یَک موضویایی به بِچّه ها مِگَن که مو یِ آدم بزرگَم نِمِدِنُم بایِست چی بِنویسُم. دیشب که تو خِنه داشتُم روزنِمه مُخواندُم، بِچَّم آمَد چِفتُم نِشستُ بِزِم گفتِگ معلمِما گفته بایِست بِرِی فردا یَک انشا بِنویسِم با موضویِ حمایت از تولیدایِ داخلیُ مصرف کالاهای ایرانی، ولی مو نِمِدِنُم که چی بِنویسُم.

گفتُم خب بینویس که ما نبایِست چیزایِ خاریجی بِخِرِمُ بایِست جنسایِ ایرانی بِخِرمِ تا اَزِشا حمایت کِرده باشِم. بِچَّم گفت مَگِر ما جنسِ ایرانیَم دِرِم؟ گفتُم ها که دِرِم.

گفتِگ پس بِرِیچی هَروَخت تیلویزیون تبلیغ دِره، از هَم برنجُ روغن گیرفته تا مایه دَسشوییُ ماشین رَخشوییُ یَخچالُ موبایلُ هَمّه چیزا اِسماش خاریجیِ. مو که دیدُم بِچِّگه راست مِگه یُ نِمتِنُم جِوابش رِ بُدُم، یکَدِنه قایِم زَدُم پَس کِلَّشُ گفتُم وَخِز برو تو اتاقِت از خودِت یَک چیزی دَربیار بینویس بِرِیکه مو وَخت نِدِرُمُ مُخوام روزنِمه بُخوانُم.
حالا مو یِ مَش غضنفر موندُم تو کیشورِ ما که هَروَخت پیچِ رادیون رِ واز مُکُنی یا تیلویزیون رِ روشن مُکُنی مِبینی یَک کَلّه دِره تبلیغِ جِنسایِ خاریجی رِ مُکُنه، بعد اووَخت چیجوری انتظار دِرَن که مردم از تولیدایِ داخلی حمایت کُنَنُ جنسایِ ایرانی بِخِرَنُ مصرف کُنَن؟

فرهیختگان : میزگرد سیاسی در تاکسی

امروز برای کار اداری باید می رفتم روی سطح زمین. «روی سطح زمین» ما، همان «بیرون» بقیه است. بقیه مردم می گویند «من می روم بیرون.» ولی برای ما که محل کارمان در مترو و زیر زمین است، کار اداری، به مثابه سفر به «سطح زمین» و جهانی تازه است. مردم اینجا، با مردم زیر زمین خیلی فرقی ندارند. تنها ویژگی زیر زمین منظم تر بودنش است. زیر سطح زمین وقتی مثلا محاسبه می کنید که 14 دقیقه دیگر در فلان ایستگاه باشید، با مقداری اغماض به موقع می رسید، ولی روی سطح زمین برای هیچ چیز کوچک ترین تضمینی وجود ندارد.
البته سطح زمین آفتاب هم دارد که در ایام گرم سال به مثابه کاتالیزور عمل می کند و باعث می شود مردم سریع تر به فعل و انفعال شیمیایی با یکدیگر برسند.

این است که در تابستان و ماه های گرم سال، هر جا را نگاه می کنید دو نفر با هم درگیری فیزیکی و شیمیایی دارند. هرچه هوا گرم تر شود، اعصاب مردم ضعیف تر شده و پیوندهای کووالانسی قوی تری با اقوام دیگران به وجود می آورند. به عنوان مثال اگر هر انسان بی اعصاب را یک اتم کربن در نظر بگیریم، می دانیم دو اتم کربن می توانند با چهار اتم هیدروژن پیوند کووالانسی تشکیل داده و اتیلن را به وجود بیاورند.
اما خود بنده شاهد بودم که در ماه های تیر و مرداد که هوا گرم است، یک اتم کربن، به خاطر اینکه اتم هیدروژنی بی هوا پریده جلوی ماشینش، یک تنه با آن اتم هیدروژن و 15 نفر دیگر از اقوامش پیوند کووالانسی برقرار می کند. کلا گرما و اعصاب و پیوند کووالانسی ارتباط تنگاتنگی با هم دارند.
داشتم سوار تاکسی می شدم که یکی از مسافران فریاد زد: «بیااااااااااااا دوری کنیم از هممممممم!» زهره ام ترکید، در را با سرعت باز کردم و خودم را پرت کردم روی زمین! راننده داد زد: «روانی! دیوانه ای؟!» گفتم: «مُ مُ مسافرتون عصبانی بود ترسیدم.» گفت: «بابا مسافر کدومه؟ آهنگه.» عجیب بور شدم. همه مسافران به من می خندیدند. پیرمردی که جلو نشسته بود، گفت: «آره می گفتم. خدا بگم چیکارشون نکنه، حق عائله مندی ما رو هم قطع کردن.» راننده گفت: «ما که الهی شکر راننده ایم، کلا برامون حق و حقوق قائل نیستن.»
پیرزن کناری ام گفت: «بیا! اینم قطع کردن. کو پس؟ چرا ارزونی نمیشه مادر؟» گفتم: «خب مادر جان دو روزه که نمی شه. زمان می بره.» پیرمرد گفت: «همه شون با همن.» گفتم: «اگه مجلس سال دیگه هم رأی بدیم شاید اوضاع بهتر شه.» یکی داد زد: «بیاااااا تنها بشیم کم کمممممم!» دوباره رنگم پرید، راننده سریعا گفت: «چیزی نیست، آهنگه!» پیرزن گفت: «جوون! حرف ما پیرها رو گوش کنید. هرکی بیاد کاری نمی تونه بکنه.» پرسیدم: «چرا نتونه؟» پیرمرد گفت: «نمی ذارن.» پرسیدم: «کی نمی ذاره؟» گفت: «همینا دیگه.» گفتم: «کدوما دقیقا؟»
گفت: «پسر مگه بازپرسی داری منو سین جیم می کنی؟ همین آمریکا و انگلیس!» بعد از دوساعت بحث راجع به مجلس بعدی، پیرمرد و پیرزن هر کاری کردم وا ندادند، ولی راننده با قاطعیت فریاد زد: «برو بابا!» با تعجب گفتم: «درست صحبت کنید من فقط نظرم رو گفتم.» راننده با تعجب به سمت من برگشت و گفت: «داداش جسارت نکردم خدمت شوما. با این بابایی بودم که دوساعته راهنما زده رفته روی اعصابم. اتفاقا من باید رأی بدم.» پرسیدم: «جدی؟ به کی؟»
گفت: «به این نماینده مجلسه. کوچک زاده! یکشنبه ها رادیو مجلس گوش می کنم. خیلی شجاعه، چه انتقادی می کنه از دولت!» پرسیدم: «شما طرفدار دولت قبلی؟» گفت: «من کلا طرفدار هیچ دولتی نیستم! طرفدار اونام که از دولت انتقاد می کنن.»

گفتم: «خب انتقاد به کی باشه مهمه.» گفت: «مهم نی! مجلس جای آدمای جیگر داره. هرکی از دولت انتقاد کنه خیلی جیگر داره.» گفتم: «آقا شما دوتا لطف کن، اول اینکه سر اون چهارراه نگه دار پیاده می شم، دوما هیچ وقت رای نده جان هرکی دوست داری.» بعد از این همه بحث ببین رسیدیم به کجا! با خودم گفتم کاش مثل پسرک بغلی، آهنگ گوش می کردم و الکی پای حرف شان نمی نشستم.