گزارش از خداحافظی کریمی و بی‌توجهی به سرمایه‌های ورزشی

یک نامه چند خطی برای خداحافظی جادوگر و بس!

علی کریمی بعد از خداحافظی‌اش نوشت که او هم مثل بزرگان دیگر فوتبال به قبرستان فراموشی می‌رود؛ پس از انتشار نامه‌ چند خطی فدراسیون فوتبال برای این خداحافظی به نظر می‌رسد که چندان هم پُر بیراه نگفته است.

کد خبر: ۵۹۸۲۸

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۰

به گزارش خبرگزاری فارس، مارادونای آسیا غریبانه رفت. مثل بیشتر بزرگان فوتبال ایران، مثل مهدی مهدوی‌کیا، کریم باقری، فرهاد مجیدی و... تا این رسم ناپسند فوتبال ایران حفظ شود! اسطوره کشی در فوتبال را خوب بلدیم! روح علی کریمی را هم کشتیم! نگذاشتیم به آخرین آرزوی فوتبالی‌اش برسد. نگذاشتیم با پیراهن تیم محبوبش خداحافظی کند اما غریبه‌ها برای جادوگر فوتبال آسیا سنگ تمام گذاشتند اما ما حتی اجازه ندادیم پیراهن تیم محبوبش را بپوشد و بدون حسرت از فوتبال برود. انگار دوست داشتیم زودتر به قبرستان فراموشی رهسپار شود تا همه در وصفش سخنرانی و قلم فرسایی کنیم.

می‌گویند در فوتبال ایران علی کریمی‌ها داریم اما کسی کشف‌شان نمی‌کند ولی انگار همین  علی کریمی اصل را هم خودمان آزرده‌ خاطر می‌کنیم.

کریمی به خوبی رسم و رسوم این طایفه زنده کش مرده پرست را می‌دانست، او می‌دانست که برخی در بازی‌های خداحافظی، فقط به دنبال اجرای نمایش هستند تا با استفاده از نام او از پله‌های شهرت بالاتر بروند و به همین خاطر در نامه‌ خداحافظی‌اش نوشت که«هرگز تن به بازی خداحافظی که متأسفانه در فوتبال ما نوعی حرکت تشریفاتی،تبلیغاتی و بعضا ریاکارانه است نخواهم داد. بسیاری از بزرگان فوتبال ما بی‌سر و صدا خاموش شدند و گورستان فراموشی رهسپارشان گردیدند.»

کریمی در نامه خداحافظی‌اش هم همان بود که در زمان بازیگری‌اش می‌شناختیم، جسور، بی‌پروا و دوست داشتنی، او در فوتبال کم حرف می‌زد اما وقتی حرف می‌‌زد چیزی جز حقیقت نمی‌گفت.

یکی از دلایل محبوبیت افسانه‌ای‌ کریمی همین صداقت در رفتار و گفتار بود. کریمی در دوران بازی‌اش اشتباه هم داشت. از کوبیدن مشت به صورت داور در بازی‌های بین المللی در دوران جوانی تا لگد زدن به ساک پزشک تیم ملی در جام جهانی 2006  پس از تعویضش، این‌ها شاخص‌ترین اشتباه‌های این جادوگر فوتبال بود.

علی کریمی الگوی بسیاری از فوتبالیست‌های نوجوان، جوان و حتی بزرگسال ایران بود. وقتی حامد لک دروازه‌بان تراکتورسازی می‌گوید بعد از شنیدن خبر خداحافظی علی کریمی گریه‌ام گرفت و یا شب گذشته نیز زیر پیراهنش عکس علی کریمی را حک کرد و نوشت «یه مرد بود یه مرد» نشان از بزرگی علی کریمی در فوتبال ایران دارد حتی اگر برخی نتوانند این محبوبیت و بزرگی را تحمل کنند و به آن اعتنایی نمی‌کنند. وقتی  حامد لک؛ یک بازیکن حرفه‌ای فوتبال ایران برای خداحافظی پیشکسوتش چنین رفتاری می‌کند، چه برسد به هواداران نوجوان و جوانی که آرزوی دیدن علی کریمی را از نزدیک داشتند اما فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ در قبال خداحافظی آقای فوتبال آسیا چه کردند؟! علی کفاشیان نامه تقدیری را روی سایت فدراسیون قرار دارد و یک تشکر خشک و خالی و تمام اسطوره کفش‌هایش را آویخت اما کنفدراسیون فوتبال آسیا او را وارد تالار مشاهیر فوتبال قاره کهن کرد.

به راستی وقتی با علی کریمی بعد از خداحافظی‌اش چنین رفتاری می‌شود چگونه می‌توان انتظار داشت که فوتبالیست‌های ایرانی به تعصب به پیراهن باشگاه فکر کنند؟! شاید آنها با خود بگویند که ما که از علی کریمی بزرگتر نمی‌شویم؟ پس باید فقط و فقط به فکر پول بود تا این چند سال کوتاه بازیگری تا می‌توانیم سرمایه‌ای برای دوران بازنشستگی‌مان داشته باشیم تا به سرنوشت افرادی همچون مجتبی محرمی گرفتار نشویم و محتاج به گلریزان نباشیم.

اگر قدر علی کریمی را بدانیم و برای او ارزش و احترام قائل شویم، نه فقط با حرف و نوشتن نامه قدردانی، بلکه او را بیشتر از گذشته در فوتبال دخیل کنیم و نگذاریم او از فوتبال دور شود، از هم اکنون برایش برنامه‌ریزی کنیم تا بتوانیم از کریمی فوتبالیست یک مربی شش دانگ بسازیم آن موقع شاید بتوان گفت که قدر سرمایه‌های انسانی خود را دانسته‌ایم و علی کریمی را به جای گورستان فراموشی به تالار افتخارات و مشاهیر فوتبال ایران هدایت کرده‌ایم  و آن زمان شاید فوتبالیست‌های جوان هم با دلگرمی بیشتری به فوتبال رو بیاورند و بدانند اگر مثل علی کریمی مردمدار، متواضع باشند و از نظر فنی هم پیشرفت کنند پایان بازیگری‌شان پایان عمر ورزشی‌ آنها نیست بلکه آغاز دورانی تازه است دورانی برای سازندگی و کشف استعداد و انتقال تجربه‌ها به نوجوانان و جوانان.

اگر چه یک هفته ای از خداحافظی جادوگر فوتبال آسیا گذشته و شاید این سوژه چندان به روز نباشد، اما اتفاقات پس از این خداحافظی ما را مجاب کرد که از زاویه‌ دیگری به این موضوع پرداخته شود.

نامه چند خطی فدراسیون فوتبال ایران برای بازیکن ملی ایران که سال ها با پیراهن تیم ملی هنرنمایی کرد و دل میلیون‌ها ایرانی را شاد کرد، شایسته نبود.

آقایان فوتبالی و غیر فوتبالی آیا واقعا دو خط نوشتن برای خداحافظی مرد سال نه چندان دور فوتبال آسیا کافی بود؟

آیا می دانید همین دو خطی که برای خداحافظی کریمی نوشتید، بهتر از شما کیکر آلمان، سایت AFC، فیفا و ... نوشتند؟

اصلا شاید کریمی به همین خاطر بود که از متولیان فوتبال کشور و از بزرگان عاجزانه خواست که هیچ بازی خداحافظی برایش ترتیب ندهند.

کریمی بازی خداحافظی را ریاکارانه خواند چون دید که از کنار رفتن مهدوی کیا، مجیدی، باقری و حتی عابدزاده چه کسانی به راحتی آب خوردن سوء استفاده کردند.

حال که یک هفته ای از خداحافظی کریمی می گذرد و با بررسی رفتارها و واکنش های دوستان، پی می بردیم که جادوگر برای عدم تکرار پلشتی‌ها، جملات طلایی و به جایی را به کار برد.