مقاله روزنامه اعتماد علیه آیت الله مصباح

يكي از آقايان محترم كه در دفاع و پيروزي رييس و دولت قبلي سنگ تمام گذاشت و حتي تاييد ضمني امام زمان(عج) را از طريق خواب ضميمه رياست جمهوي وي كرد، اخيرا نيز نكاتي در نقد دولت جديد اظهار داشته كه محل تامل است.

کد خبر: ۵۹۶۵۳

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۳ - ۱۰:۱۸

يكي از آقايان محترم كه در دفاع و پيروزي رييس و دولت قبلي سنگ تمام گذاشت و حتي تاييد ضمني امام زمان(عج) را از طريق خواب ضميمه رياست جمهوي وي كرد، اخيرا نيز نكاتي در نقد دولت جديد اظهار داشته كه محل تامل است از جمله اينكه گفته‌اند: «برخي دولتمردان تنها رفع احتياجات دنيايي مردم را وظيفه خود مي‌دانند…آنها برداشتن تحريم‌ها، رفع تورم و حل معضل بيكاري را مهم‌ترين دغدغه خود مي‌دانند اما حتي همين كارها را نتوانستند انجام دهند. نهايت كاري را كه اين افراد وظيفه خود مي‌دانند آن است كه هرچه مردم مي‌خواهند فراهم كنند آن هم نه در چارچوب دين، بلكه هرچه بخواهند... اگر كسي صحبت از آخرت كند اينها مي‌گويند شما بيكاريد كه فكر آخرت مردم هستيد ما كار داريم و بايد تحريم‌ها را‌برداريم؛ حالا ديديم كه چقدر هم تحريم‌ها برداشته شد، كار ايجاد شد، گراني‌ها برطرف شد!... مهم‌ترين معضل و مساله در كشور ما، اقتصاد و ماديات نيست، بلكه همان هدفي است كه به خاطر آن، انقلاب شد. اگر قرار بود مشكل اصلي ما، اقتصاد و ماديات باشد، كه در اين صورت اگر انقلاب نمي‌كرديم، بهتر بود؛ چراكه در آن زمان نه تحريمي دامنگير ملت ايران بود و نه مشكل انرژي هسته‌يي داشتيم و الان در وضعيت پيشرفته‌تري بوديم!» پيرامون اين نظرات چند نكته وجود دارد كه توجه ايشان را بايد به آن جلب كرد.

1- هيچگاه كسي نگفته است، كساني كه به فكر آخرت مردم هستند، بيكارند. اتفاقا برعكس اين ادعا مطرح مي‌شود كه چرا كساني كه وظيفه و رسالت آنها طرح معنويت و خدا و آخرت است و بايد بنيان‌هاي اخلاقي جامعه را تقويت كنند، به امور غير اخروي اهميت بيشتري مي‌دهند و وظيفه و رسالت اصلي خود را در مقام يك روحاني فراموش مي‌كنند. آنچه كه آنان مي‌گويند اين است كه ما در مقام دولت وظيفه پرداختن به آخرت مردم را نداريم، هر چند در مقام غير دولتي به چنين رسالتي نيز مي‌پردازيم. ما مثل وكيلي هستيم كه در امور معيني از جانب موكِّل خود وكالت داريم. دولت وكيل مردم در انجام وظايف خاصي است و كسي كه رييس‌جمهور شده هنگام نامزدي خود براي اخذ رأي و وكالت از مردم اين سياست‌ها را شرح داده كه عمده آن حول محور رفع تحريم‌ها و اقتصاد بوده است. بنابراين خلط كردن اين مباحث اشكال جدي دارد.

2- فرض كنيم كه وظيفه دولت پرداختن به امور اخروي مردم است، در اين صورت دولت مورد تاييد ايشان كه 8 سال عهده‌دار مطلق امور جامعه بود، تا چه حد توانست مردم را متوجه آخرت كند؟ آيا مردم و جامعه ما در 8 سال حكومت فرد مورد تاييد ايشان آخرت‌گراتر و بامعنويت‌تر شدند؟ آيا اخلاق و راستي در دوره ايشان گامي به جلو برداشت؟ يا برعكس در همه اين موارد عقبگرد داشتيم. اگر ايشان هيچ دولتي را مصداق تاييد نظر و رأي خود نمي‌دانست، شايد مي‌توانستيم بگوييم بايد منتظر حضور ايشان يا دولت متبوع و مورد نظرشان بود تا بلكه مردمي آخرت‌گرا پرورش دهند، ولي از آنجا كه تجربه ايشان و دولت مورد نظرشان هنوز هم پيش چشم همه است، بايد ابتدا عملكرد و دستاوردهاي آخرت‌گراي آن دولت را تبيين كنند، بعد به نقد ديگران بپردازند.

3- اينكه به صورت احتجاجي درباره برداشته نشدن تحريم‌ها جدلي بحث كرده‌اند، نيز ناشي از يك برداشت نادرست ديگر است. روابطي كه به دست دولت مورد تاييد ايشان 8 سال تخريب شد، با يك سال و دو سال و حتي 8 سال اصلاح نمي‌شود. هر سال تخريب نيازمند چند سال بازسازي است البته اگر اجازه داده شود. سياست خمره رنگرزي نيست كه بتوان تحريم‌ها را در داخل آن كرد و با رنگ ديگري آن را بيرون آورد. اين ذهنيت غلط در دولت گذشته بود كه سياست را به مثابه خمره رنگرزي تصور مي‌كردند. كدام اختلافي است كه 8 سال به شديدترين وجهي عميق شود، ولي در عرض فقط يك سال ترميم شود و همه مشكلات برطرف شود. اگر چنين باشد دستاوردهاي حكومت امام علي (ع) را چگونه ارزيابي خواهند كرد؟ ظاهرا برخي از آقايان هنوز به عمق منازعه هسته‌يي پي نبرده‌اند كه انتظار داشته‌اند در همين مدت كم تحريم‌ها برطرف شود. با وجود اين؛ همين قدر كه اين دولت توانسته سايه جنگ را از سر منطقه و ايران كم كند و با درايت جريان رو به تخريب گذشته را متوقف و حتي معكوس كند، كار بزرگي صورت داده است.

4- در مورد هدف انقلاب هم دو نكته را نبايد فراموش كرد: اولا هدف انقلاب در سخنان رهبر انقلاب در سال 1356 و 1357 و انتقاداتي كه به رژيم گذشته داشتند مشهود است و چنين نيست كه بي‌عدالتي، فساد، فقر و اقتصاد جزو اين اهداف نبوده است. نكته مهم‌تر اينكه همه هدف انقلاب را دولت نمي‌تواند محقق كند، بلكه هدف اصلي انقلاب، آزاد شدن همه نيروها از جمله روحانيون بود تا اين افراد بتوانند چنانچه شايسته است به تبليغ دين بپردازند و صد البته كه اين آزادي براي امثال ايشان الآن وجود دارد و مي‌توانند چنين وظيفه‌يي را انجام دهند و اينكه بخواهند وظيفه و رسالت آنان را دولت عهده‌دار شود، مخالف هدف انقلاب است.