این زن ایرانی «شاهزاده امنیت» گوگل است

فعالیت در عرصه تکنولوژی سایبری چیزی نبوده که «پریسا تبریز» از همان کودکی در مسیرش گام برداشته باشد. او که تازه در زمان کالج برای نخستین بار با کامپیوتر کار کرده، حالا در ۳۱ سالگی «شاهزاده امنیت» کمپانی گوگل لقب گرفته است.

کد خبر: ۵۹۳۹۴

تاریخ: ۲۴ تير ۱۳۹۳ - ۱۵:۱۲

«تجارت پرس» به نقل از دویچه وله نوشت: «شاهزاده امنیت» لقب رسمی پریسا تبریز، مسئول امنیت اطلاعات بنگاه گوگل است. او زیاد اهل مصاحبه نیست و شمار عکس‌هایی که از او در اینترنت پیدا می‌شود، کمتر از انگشتان یک دست است. نشریه معتبر فوربس، سال گذشته پریسا تبریز را در میان یکی از ۳۰ چهره‌ موفق زیر ۳۰ سال در عرصه فناوری در کنار مارک زوکربرگ، پایه‌گذار فیس‌بوک، جای داد.
به تازگی خبرنگار مجله ELLE به دیدار این کارمند ارشد گوگل، در مقر این کمپانی در کالیفرنیا رفته و با وی گفت‌وگویی انجام داده است. گفت‌وگو در سالن کنفرانس گوگل انجام شده چون طبق قوانین گوگل، خبرنگاران اجازه ورود به ساختمانی را که پریسا تبریز در آن کار می‌کند، ندارند. در تمام مدت گفت‌وگو نیز یک محافظ این خبرنگار را همراهی می‌کرده؛ حتی هنگام رفتن به دستشویی!

پریسا تبریز ۳۱ ساله در حومه شهر شیکاگو بزرگ شده است. مادرش پرستاری آمریکایی - لهستانی و پدرش یک پزشک مهاجر ایرانی است. او در سال ۲۰۰۷ به استخدام گوگل درآمد و دهمین عضو تیم کوچکی از هکرها در این کمپانی شد. وظیفه این تیم در یک کلام تأمین امنیت نرم‌افزارهای گوگل بود. اما اکنون این تیم گسترش یافته و بیش از ۲۵۰ متخصص امنیتی در گوگل مشغول به کار هستند.

خبرنگار مجله ELLE می‌نویسد: پریسا تبریز برای گفت‌وگو در لباسی به رنگ همیشگی، سیاه، با چهره‌ای صمیمی و بدون آرایش ظاهر می‌شود و با لبخند می‌گوید «این رنگ، لاغر نشان می‌دهد.»

«تبریز» آن طور که خود می‌گوید، در دوران کالج برای نخستین بار با کامپیوتر کار کرده و تا آن موقع وقتش را با هنر، ورزش و رقابت با دو برادرش سپری می‌کرده است. او که در ریاضی و علوم استعداد داشته، سپس وارد دانشگاه ایلی‌نوی شده و اندکی بعد نیز علاقه به امور کامپیوتری در او بیدار می‌شود.

پریسا تبریز به گروه هکرهای «کلاه سفید» تعلق دارد که در مقابل هکرهای «کلاه سیاه» قرار دارند. کلاه سفید‌ها به سیستم‌ها نفوذ می‌کنند اما از این نفوذ نیت بدی ندارند و هدفشان بررسی امنیت سیستم، شناسایی خلاء‌های امنیتی و ارتقای استحکام سیستم است. او توضیح می‌دهد که برای استخدام به دنبال ‌آنهایی باید باشند که توانایی رخنه به بهترین‌سیستم‌ها را داشته باشند اما در عین حال اینقدر از نظر شخصیتی قوی باشند که بتوانند در مقابل وسوسه پول مقاومت کنند و خریدنی نباشند.

در حال حاضر شرکت‌ها به کسانی که قادر به یافتن باگ‌ها در سیستم باشند و آنها را گزارش دهند، پول پرداخت می‌کنند. برای مثال این مبلغ نزد گوگل، آن طور که خانم تبریز می‌گوید، از ۲۵ هزار تا ۶۰ هزار دلار متغیر است.

طبق گزارش مجله ELLE بخشی که پریسا تبریز ریاست آن را بر عهده دار‌د، بیش از ۳۰ هکر در اروپا و آمریکا را شامل می‌شود که کارشان بررسی تهدیدات امنیتی به طور ویژه مربوط به موتور جستجوی گوگل کروم است.

همین تیم بود که در سال ۲۰۱۱ متوجه هک شدن شرکت هلندی «دیجی نوتار» شد. هکرها در این حمله موفق به ربودن گواهینامه‌های امنیتی دیجیتال این شرکت و صدور گواهینامه‌های جعلی شده بودند و به این ترتیب حساب جی‌میل صدها هزار کاربر ایرانی را هک کردند.

پریسا تبریز با نگاهی به آینده از کمرنگ‌ شدن اهمیت «رمز عبور» خبر می‌دهد. به گفته او ورود به کامپیوترها و حساب‌های کاربری از راه‌های فیزیکی صورت می‌گیرد، نظیر اثر انگشت که هم اکنون آیفو‌ن از آن بهره‌ می‌گیرد و این تازه آغاز راه است.

وقتی پای شکاف جنسیتی و موقعیت زنان در محل کار به میان می‌آید، گوگل نیز با مشکلات خاص خودش روبروست. پریسا تبریز در بخشی از گفت‌وگویش با این مجله به نادیده گرفتن زنان از سوی دنیای فن‌آوری اشاره می‌کند و می‌گوید: «من فکر می‌کنم که تلفن‌های همراه برای مردان طراحی شده‌اند، برای اینکه آنها بزرگ هستند و همیشه در جیبتان جای نمی‌گیرند ... اگر هدف شما خلق فن‌آوری جدید برای تمام دنیا باشد، بایستی نماینده همه جهان باشید و همه جهان فقط از مردان سفیدپوست تشکیل نشده است.»

در ادامه این گزارش به نقل از «شریل سندبرگ» یکی از مدیران ارشد سابق گوگل آمده زمانی که گوگل کارمندانش‌ را در جریان نتیجه یک تحقیق داخلی در این کمپانی گذاشت، شمار نامزد شدن زنان برای تصدی پست‌های بالاتر به طرز چشمگیری افزایش یافت. در این تحقیق آمده بود که کارمندان زن ۲۰ درصد کمتر از کارمندان مرد برای پذیرش مسئولیت‌های جدید پیش‌قدم می‌شوند.

پریسا تبریز غالبا بعد از پایان کار به باشگاهی در نزدیکی مقر گوگل می‌رود و به ورزش مورد علاقه‌اش یعنی صخره‌نوردی می‌پردازد. در باشگاه مزبور بیشتر صخره‌نوردان از کارمندان گوگل هستند.