چالش‌های سرمایه‌گذاری در ایران

معاون حقوقی و امور مجلس وزارت اقتصاد گفت که رشد بالای نقدینگی در سطح کلان و در عین حال کمبود منابع مالی در بخش تولید یا به عبارت دقیق‌تر سلطه مالی و عدم تخصیص بهینه منابع به تبع آن از جمله چالش‌های سرمایه گذاری در ایران است.

کد خبر: ۵۹۲۱۴۱

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۴۰۱ - ۱۶:۳۷

به گزارش ایران اکونومیست، محمد نعمتی در همایش «تولید و سرمایه‌گذاری، چالش‌ها، موانع و راهکارها» با بیان اینکه در سال‌های قبل وضعیت سرمایه‌گذاری کشور همواره نزولی بوده که یعنی تولید به اسارت رفته، اظهار کرد: همچنین سرمایه‌گذاری‌های جدید از سال ۱۳۹۸ استهلاک‌های قبلی را جبران نمی‌کند.

وی یا اشاره به کاهش نسبت پس انداز کل به تولید ناخالص داخلی، تصریح کرد: رتبه ایران در شاخص سهولت کسب و کار ۱۲۸، اما رتبه تولید علم ایران در جهان ۱۶ است که نشان می‌دهد تولید علم تبدیل به نوآوری نشده است.

معاون حقوقی و امور مجلس وزارت اقتصاد همچنین با اشاره به چالش‌های سرمایه‌گذاری در کشور، گفت: رشد بالای نقدینگی در سطح کلان و در عین حال کمبود منابع مالی در بخش تولید یا به عبارت دقیق‌تر سلطه مالی و عدم تخصیص بهینه منابع به تبع آن از جمله چالش‌های سرمایه گذاری است. همچنین بلند مدت بودن دوره بازگشت سرمایه فعالیت‌های تولیدی و استفاده از ابزارهای ملی کوتاه مدت برای تأمین مالی پروژه‌ها، بالا بودن هزینه‌های مالی ناشی از تورم‌های بالا و ناتوانی بخش خصوصی در تامین مالی بنگاه‌های تولیدی و محدودیت‌های شدید جذب سرمایه گذاری خارجی در اقتصاد از جمله دیگر چالش‌ها است.

وی همچنین با اشاره به جذابیت بالای فعالیت‌های سوداگرانه در بازارهای مالی ارزی و مسکن، تصریح کرد: بی ثباتی و غیر قابل پیش بینی بودن و ضمانت اجرایی اندک قوانین و مقررات ناظر به تولید و سرمایه گذاری، بی ثباتی نرخ ارز و سطح عمومی قیمت‌ها یا تورم مزمن که منجر به بالا رفتن بهای تمام شده نهاده‌های تولید و کاهش سرمایه‌گذاری می‌شود و همچنین غیر اقتصادی شدن برخی از خطوط تولید به دلیل سود کلان فروش مواد اولیه ارزان و رانتی در بازار آزاد یا صادرات آن‌ها، محدودیت‌ صدور مجوزها، مشکلات ناشی از تحریم و اثر آن بر ورود فناوری‌های جدید از دیگر مشکلات است.

نعمتی به فقدان راهبرد توسعه صنعتی و جهت‌گیری در حمایت‌ها به عنوان دیگر چالش مربوط به سرمایه‌گذاری اشاره کرد و گفت: برای مثال می‌توان به این موضوع اشاره کرد که برخی از صنایع باید در کنار آب تاسیس می‌شدند، اما در مناطق کویری راه‌اندازی شدند و بعد هزینه‌های زیادی برای انتقال آب انجام شده است. کارخانه را باید جایی زد که منبع یا بازار آنجا باشد، اما ما این نکته را رعایت نکردیم.