هنرمندی که یک کشور را نقاشی کرد

تا زمان ظهور انبوهی از گردشگران، جواهر شمال آفریقا یا همان مراکش، دنیای نسبتاً ناشناخته‌ای از سلاطین، ادویه‌ها و بیابان بود. تعدادی از هنرمندان در قرن‌های هجدهم،‌ نوزدهم و بیستم از این سرزمین دور دیدن کردند. آثار هنری آنها این کشور را به مردم معرفی می‌کرد. یکی از این هنرمندان «آنری ماتیس»‌ بود.

کد خبر: ۵۷۶۶۵۶

تاریخ: ۰۵ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۱:۳۶

به گزارش ایران اکونومیست، «آنری ماتیس»(۱۹۵۴-۱۸۶۹) یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم بود. او در «بوهن-ان-ومندوا»،‌ کمونی واقع در شمال فرانسه متولد شد و تا ۲۰سالگی نقاشی کردن را تجربه نکرده بود. «ماتیس»‌ پس از یک سال تحصیل در پاریس، به شمال فرانسه بازگشت تا در یک دفتر حقوقی کارمند شود. در این مدت او در کلاس طراحی صبحگاهی در یک مدرسه هنری شرکت کرد. سپس، در سال ۱۸۹۱، پس از بهبودی از یک مشکل شدید آپاندیسیت، شغل خود در وکالت را ترک کرد. او به پاریس بازگشت و سفر خود  برای تبدیل شدن به یک هنرمند حرفه‌ای را آغاز کرد.

خودنگاره اثر آنری ماتیس ۱۹۱۸

زندگی حرفه‌ای او شش دهه تاثیرگذار را دربرگرفت و به مظهری از سبک فوویسم تبدیل شد. نقاشی‌های ماتیس اغلب انسان‌هایی در مناظر، پرتره و فضاهای داخلی را شامل می‌شدند.

وقتی به ماتیس فکر می‌کنیم، مراکش کشوری نیست که ناخودآگاه به ذهنمان خطور کند. «ماتیس»‌ که به شدت تحت تاثیر کشورهای مدیترانه‌ای قرار گرفته بود بسیاری از آثار هنری‌اش را با رنگ و ماهیت این مکان‌ها خلق کرده بود. با این حال او به نقطه‌ای در زندگی‌اش رسید که به کمی منبع الهام نیاز داشت و تصمیم گرفت در سال ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ از مراکش بازدید کند.

«ماتیس» مانند بسیاری از هنرمندان معاصرش، فرهنگ شمال آفریقا و شرق را کاوش می‌کرد. تصاویر شیرها، صحراها، سلطان‌ها، جواهرات و ادویه‌جات بودند که این هنرمند را به مراکش کشاندند. مهمتر از همه، هدف اصلی او از سفر به این سرزمین، دستیابی به یک سمت و سوی هنری جدید و کشف فرهنگ این کشور بود.

سفر ما به مراکش از «هتل بزرگ ویلا فرانس» آغاز می‌شود؛ جایی که ماتیس در هر دو سفر خود به «طنجه» در آنجا اقامت داشت. ماتیس که در سال ۱۹۱۲ به این شهر بندری رسید در ابتدا ناامید شده بود. او در نامه‌ای به دوست شاعرش، «گرترود اشتاین»، نوشت و شکایت کرد که به مدت پنج روز باران بی وقفه باریده است. در نتیجه او در اتاق خود محبوس شد.

گلدان زنبق اثر آنری ماتیس سال ۱۹۱۲

در این دوران او بر اساس هر چیزی که الهام‌بخش او می‌شد، نقاشی‌هایی را خلق کرد. همانطور که در نقاشی «گلدان زنبق» دیده می‌شود،‌ ماتیس ابتدا سراغ گل‌های اتاقش رفت. این نقاشی با کاوش در قلمرو نور و رنگ، گل‌هایی را به تصویر می‌کشد که روی یک میز مرمری قرار گرفته‌اند.

نمای یک منظره از پنجره اثر آنری ماتیس سال ۱۹۱۳

با این حال، نقاشی معروف او از منظره زیبای طَنجه از پنجره اتاق هتل است که گل سرسبد نقاشی‌های آنری ماتیس در مراکش محسوب می‌شود. تابلو نقاشی «نمای یک منظره از پنجره»‌ کلیسای سنت اندرو و ارگ پشت آن را به تصویر می‌کشد و نمونه‌ای کلاسیک از جسارت ماتیس از رنگ‌ها برای محصور کردن منظره‌ها است.

خلیج طنجه اثر آنری ماتیس سال ۱۹۱۲

«ماتیس»‌ که شیفته منظره هتل شده بود، منظره دیگری را در نقاشی «خلیج طنجه» به تصویر کشید. این تابلو از زاویه‌ای متفاوت نقاشی شده است و سقف‌های کاشی‌کاری‌شده آبی و سبز شهر و همچنین خلیج بزرگ و ابرهای بارانی را نشان می‌دهد.

به دنبال آنری ماتیس در مراکش، ایستگاه بعدی ما را به ارگی در طنجه و منطقه اطراف آن می‌رساند. وقتی که آسمان صاف شد و خورشید سوزان شمال آفریقا غروب کرد، این هنرمند بلاخره این فرصت را به‌دست آورد تا در شهر قدم بزند و جذابیت‌های آن را کشف کند. طبیعتاً، مانند هر کسی که به مراکش سفر می‌کند، ماتیس هم مشتاق دیدن ارگ طنجه و بازار پیچ و خم شهر بود.

ورودی ارگ اثر آنری ماتیس سال ۱۹۱۲

او در تابلو نقاشی «ورودی ارگ»‌،‌ تضادهای واضح بین نور و سایه که شاخصه بارز مراکش محسوب می‌شوند را به نمایش گذاشته است. این نقاشی که یک صحنه معمول و رایج در مراکش را به ثبت رسانده، ورودی شبیه به حفره کلید را به همراه مردی در حال کار کردن به تصویر می‌کشد.

مقبره اثر آنری ماتیس سال ۱۹۱۲

نقاشی بعدی که «مقبره»‌ نام دارد ساختمان مقبره‌ای را به تصویر می‌کشد که می‌تواند نمونه بارزی برای سبک معماری ساختمان‌های طنجه و کشور مراکش باشد.

کافه مراکشی اثر آنری ماتیس

«ماتیس»‌ در نقاشی دیگری از مجموعه نقاشی‌های مربوط به کشور مراکش یکی از کافه‌های کوچک در تابلو نقاشی «کافه مراکشی»‌ را به تصویر کشید. این‌بار او از رنگ‌هایی به مراتب روشن‌تر و مردم را در لباس‌هاس سنتی مراکش نقاشی کرده است. این نقاشی صحنه‌ای را به ثبت رسانده که در آن زمان برای یک مرد فرانسوی آشنا نبود.