کدام مسلمانی؟

رفتیم زیارت سیده‌ زینب (س)، در مسیر راه چند بار پیچیدند به مسیرهای فرعی و یحتمل داشتند رعایت امنیت راه را می‌کردند.

کد خبر: ۵۷۵۹۶

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۲۰

علاوه بر ما مسیحی ها هم بودند، همان کشیش ها که من مدام به اشتباه به آنان کشیک می گفتم، همان برنده جایزه صلح نوبل خانم مگوایر و همان مادر اگنس و جدیدا خواهر اوا هم در سوریه به ما اضافه شده بود که تازه فهمیدیم یک خبرنگار کانادایی است که چند سالی هم در غزه بوده و عکس فلسطین اشغالی را روی ساعدش خالکوبی کرده و یکجورهایی سرش درد می کند برای مبارزه با اسرائیل.

تازه بچه های ما به نام خانم اوا، خواهر را اضافه کرده اند تا بعدا در فرصت مناسب جای اوا و خواهر را عوض کنند و بشود اوا خواهر! از در پشتی حرم می رویم داخل. چند پست نگهبانی گذاشته اند و در اصلی ورودی حرم را بسته اند. جمعیتی کمتر از 30ـ20 نفر در تمام حرم دیده می شود. زن های بی حجاب باید چادر عربی سر کنند. مادر اگنس تا حدی حجاب دارد.

مقنعه مخصوص با مانتوی گشاد، اما ترجیح می دهد چادر هم سر کند. اوا خواهر و خانم مگوایر اصلا چادر سر کردن بلد نیستند، خانم رجایی به دادشان می رسد و یکجوری چادر را به سرشان جفت و جور می کند. کمی جلوتر می آییم و به روبه روی حرم می رسیم.

بچه های ما هر کدام یکجوری اشک در چشمانشان جمع شده و پراکنده و جدا از هم وارد حرم می شوند. از قرار معلوم خانم مگوایر هم سوالاتی راجع به حضرت زینب(س) پرسیده و از خانم های ایرانی خواسته که برایش سرگذشت حضرت زینب را بگویند و شنیدیم که بعد از شنیدن ماجرا چند قطره اشکی هم ریخته است. به کنار ضریح حضرت زینب می رسیم.

خلوت خلوت است. در چهارسوی ضریح یک نفر جوان عرب را می بینیم که دست دو پسربچه اش را گرفته و برای زیارت آمده. مرد عرب زخمی است.

یحتمل ثمره همین درگیری های دور و بر حرم باید باشد. زیارتی می کنیم و دو رکعت نمازی می خوانیم و کم کم سر و کله آقایان کشیک و این دوست ایرلندی صلح طلب ما ـ مستر دیکلان هیس ـ و پدر ژولیان آسانژ استرالیایی و یکی دو نفر دیگر پیدا می شود.

یکی از نگهبانان حرم که جوانی افغانستانی است بسرعت به طرفشان می آید تا یحتمل از دین شان بپرسد و بگوید که تا چه حدودی جلو بیایند. پسره افغانی مدام می پرسید اینها غیرمسلمانند؟ بگویید از این حدود جلوتر نروند.

یاد اشک خانم مگوایر همان برنده صلح نوبل برای حضرت زینب افتادم و یک لحظه به دلم افتاد که به این جوان افغانستانی بگویم: نگران نباش اینها همه شان مسلمان اند و اصلا همین چند لحظه قبل شیعه شده اند، به دلم برات شده بود که حضرت زینب یکایک اینها را طلبیده، آدم هایی که با قبول خطر از آن سوی دنیا آمده اند اینجا که صلح را برقرار کنند و برای سرنوشت حضرت زینب اشک هم می ریزند، به نظر شما بهتر از این مسلمانان داعشی نیستند که سر محافظان حرم را گرد تا گرد می برند و بر نیزه می کنند؟

دکتر علیرضا قزوه - شاعر