گزارش رسمی و دقیقی از شهرداری درباره میزان پیشرفت برنامه توسعه وجود ندارد

عضو شورای اسلامی شهر تهران ضمن بیان نقاط ضعف و قوت برنامه ۵ ساله گذشته شهرداری، نسبت به نبود گزارش رسمی و دقیق درباره میزان پیشرفت و تحقق برنامه سوم توسعه شهرداری تهران انتقاد کرد.

کد خبر: ۵۷۲۴۹۶

تاریخ: ۲۷ دی ۱۴۰۱ - ۱۲:۴۴

به گزارش ایران اکونومیست، علی اصغر قائمی در نطق پیش از دستور خود در صحن علنی شورای شهر تهران پیرامون برنامه چهارم شهرداری تهران گفت: قبل از انقلاب ۵ برنامه عمرانی، ۲ برنامه هفت ساله و ۳ برنامه پنج ساله داشتیم و برنامه ششم نیز برای سال های ۵۱ تا ۶۷ پیش بینی شده بود که با وقوع انقلاب به سرانجام نرسید، در این مقطع با توانمندی خوبی مواجه بودیم و بعد از انقلاب به یک برنامه ۲۰ ساله از سال ۶۱ تا ۸۱ پرداخته شد که به دلیل جنگ تحمیلی عراق به ایران به سرانجامی برای تصویب نرسیده و بایگانی شد که هر دوی این اقدامات جنبه دست گرمی داشت تا کشور بتواند پس از دفاع مقدس برنامه های مدونی را در دستور کار قرار دهد.

عضو شورای شهر تهران بیان کرد: تا کنون ۶ برنامه در قالب برنامه های ۵ ساله با عناوین مختلف پشت سر گذاشته ایم که اندوخته خوبی از سرمایه های فکری و برنامه ریزی در کشور است و هر کدام یک عنوان کلیدی را دنبال می‌کردند؛ اما نقطه مشترک تمام برنامه‌ها تاکنون توجه به مسئله اقتصاد بوده است. من در هیچ مرجعی چه در سایت مرجع پژوهش‌های مجلس، چه در هیچ یک از اندیشکده هایی که در این باره فعالیت می کنند، گزارش رسمی، مدون و قابل اتکایی که در آن میزان پیشرفت در این زمینه ذکر شده باشد، مشاهده نکردم، آنچه در حال حاضر از میزان پیشرفت برنامه‌ها وجود دارد، گزارشاتی است که توسط پایگاه‌های خبری منتشر شده است.

وی با بیان اینکه این آموخته‌ها سبب شد که شهرداری تهران از سال ۸۸ به مسئله برنامه ریزی توجه بیشتری داشته باشد، ادامه داد: در حال حاضر سه دوره برنامه ۵ ساله را پشت سر گذاشته ایم که هرکدام آثاری از خود باقی گذاشته‌اند، نقطه کانونی و مشترک تمام برنامه ها همچنان طرح جامع شهر تهران است که مبنایی برای رصد برنامه ها و عملکرد است.

قائمی گفت: هنوز گزارش رسمی و دقیقی از شهرداری در خصوص میزان پیشرفت برنامه وجود ندارد و یک دلیل نبود گزارش قابل اتکا در این باره کیفی بودن اهداف است اما مدل هایی وجود دارد که می تواند این اهداف را قابل سنجش و ارزیابی کند.

عضو کمیسیون عمران و حمل و نقل شورا در ادامه با بیان اینکه برنامه ۵ ساله اولین تجربه شهرداری بود، تصریح کرد: به عنوان اولین تجربه، اقدامات شهرداری قابل قبول بوده و ابعاد مختلف توسعه شهر را در نظر گرفته است؛ اما نقاط ضعفی از جمله اهداف کمی و ساز و کارهای پایش برنامه در آن وجود نداشته و به منابع مالی مورد نیاز برای اجرای این برنامه توجهی نشده و صرفا در محدوده طرح جامع هدف گذاری شده اند. در خصوص برنامه دوم هم می‌توان گفت که نقاط قوت آن این است که به در آن به موضوع نخبه گرایی و استفاده از توان خارج از مجموعه شهرداری توجه شده اما در اجرا نتوانسته تناسبی میان واقعیت‌ها و اقدامات با منابعی که در پیشبرد منابع موثر است، برقرار کند و از همه مهمتر اینکه ارزیابی عملکردها بر مبنای خوداظهاری انجام شده است.

وی ادامه داد: در برنامه سوم توسعه شهرداری تهران هم توجه به نقاط کلیدی و اجرای کامل اسناد بالا دستی و توجه به مسائل حکمرانی در شئون مختلف از جمله نقاط قوت این برنامه ذکر شده است، ضعف ساختاری میان ارکان برنامه، نگاه ایده آل گرایانه و عدم زمان بندی قابل اعتماد و قابل اتکا و عدم پیش بینی درست شاخص‌ها و پایش‌ها از نقاط ضعف این برنامه بوده است.

قائمی در ادامه به عنوان جمع بندی از تمام برنامه‌های پیشین بیان کرد: مسئله اصلی ضعف در تدوین و نگارش برنامه بوده است، از تجربیات کارشناسان و خبرنگاران مسائل شهری کمتر استفاده شده است، باید مراقب باشیم این مسائل در برنامه چهارم تکرار نشود،موضوع مدیریت در عرصه های بزرگ مقیاس سخت است، باید در این زمینه به یک نقطه تعادلی میان مسائل گذشته و نیازهای آینده شهرداری دست یابیم تا به برنامه ریزی بهتری برسیم.

عضو شورا مسئله ضعف در اجرا را به عنوان آسیب دوم اشاره کرد و افزود: مدیران چه در دوره های قبل و چه در دوره های آتی باید دغدغه اجرایی داشته باشند، به عنوان تکلیفی که صرفا در اسناد و مکاتبات قید شده اما به آن توجهی نشود، نباید باشد؛ موضوع مهمتر این است که در این برنامه ها الزام اجرا و یا در واقع ضمانت اجرایی به چه شکل است و اینکه شاخص های میزان پیشرفت هم باید مورد توجه قرارگیرد.

وی در ادامه به عنوان نکته آخر بیان کرد: ایجاد یک پیوند ارگانیک و سازمان یافته در اجرای برنامه الزام و ضرورت دارد، در اجرای برنامه تخصیص ها نباید بر اساس نظام چانه زنی و قدرت لابی گری مدیران و مسئولان باشد، برنامه ۵ ساله سوم شهرداری روزهای آخر عمر خود را می گذراند که اجرای ناموفق آن باید مورد بررسی قرار گیرد.

قائمی در پایان با تاکید بر اینکه باید مراقب برنامه چهارم باشیم، تصریح کرد: اینکه بگوییم عدم وجود منابع و نقدینگی سبب اجرا نشدن برنامه شده است و دلیل موجهی نیست.