«ایمو» مثل «خانه دوست کجاست» ساده‌نگار است نه ساده‌انگار

در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «ایمو» عنوان شد که جنس این فیلم مثل «خانه دوست کجاست» کیارستمی است؛ یک سینمای ساده‌نگار، نه ساده‌انگار.

کد خبر: ۵۷۰۴۹۶

تاریخ: ۲۳ دی ۱۴۰۱ - ۱۶:۰۳

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از روابط عمومی گروه سینمایی هنر و تجربه، در نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «ایمو» در پردیس چارسو هاشم مرادی نویسنده و کارگردان و تهیه‌کننده، محسن جسور مشاور فیلمنامه، امیرعباس ربیعی مشاور کارگردان، احمد عبدی فیلمبردار، محمود اسمانی طراح گریم، حمید پروین جدا، فرناز زوفا و میلاد مرادی ـ بازیگران این فیلم ـ حضور داشتند و در ابتدا هاشم مرادی با قدردانی از گروه سینمایی هنر و تجربه برای اکران فیلمش گفت: سوژه «ایمو» به دوران کودکی من برمی‌گردد و نوستالژیک است.  شخصیت بکر فیلم «حمید» بود به همین دلیل حمید پروین جدا که نابازیگر هم بود برای بازی انتخاب شد.

او افزود: من فیلمنامه را کم کم با حمید تمرین کردم در حالی که خودش در جریان نبود. درواقع دنبال واکنش‌های او بودم و نتیجه‌ کار برایم بسیار قابل قبول بود. مطمئن بودم حمید از پس نقش برمی‌آید و تا الان بازخوردهای خوبی دریافت کردم.

فرناز زوفا، بازیگر فیلم «ایمو» هم با اشاره به نقش خود گفت: «ایمو» فیلم شریف و تمیزی بود. بازی در این فیلم برای بازیگر بسیار چالش برانگیز بود به همین دلیل مشتاق به ایفای نقش در این فیلم شدم و با راهنمایی‌های آقای مرادی توانستم در این فیلم نقش‌آفرینی کنم. ایمو فیلمی است ساده و بی پیرایه که به اخلاق توجه دارد و ساخت چنین فیلم‌هایی راه را برای ورود جوانان به سینما باز می‌کند.

امیرعباس ربیعی، کارگردان فیلم‌های «لباس شخصی» و ‌«ضد» که در این فیلم به عنوان مشاورکارگردان حضور داشته، نیز گفت: «ایمو» فیلمی سهل و ممتنع است. مخاطب در ابتدا با یک فیلم ساده و روان روبرو می‌شود. درست شبیه یک آینه از زندگی روزمره خودمان ولی به نظرم فیلم بسیار عمیق است و به لایه‌هایی از انسان دسترسی پیدا کرده که در دنیای مدرن فراموش شده است.

او با تاکید بر اینکه فیلمساز باید جسارت و دغدغه داشته باشد تا بتواند فیلم بسازد، افزود: پارادوکس میان زندگی و زیستِ فردی که از شهرستان به تهران آمده یک چیزی را به مخاطب گوشزد می‌کند و آن هم گمشده‌ای به نام «صداقت» است که به دلیل زندگی شهری آن را فراموش کردیم. صداقت یک گوهر انسانی است که به دلیل نوع زیست، به حاشیه رفته است. بازی حمید، شاهکار فیلم بود که کمک زیادی به این اثر کرد. حمید خود واقعی‌اش را بازی کرد.

ربیعی ادامه داد: برای یک کارگردان، استفاده از یک نابازیگر کار دشواری است اما آقای مرادی با حمید به گونه‌ای پیش رفت که دیگر خودش را جلوی دوربین حس نکرد. ویژگی فیلم، سادگی آن است و اگر به جای حمید از یک بازیگر سرشناس استفاده می‌شد دیگر خروجی فیلم چیزی که الان دیده می‌شود، نبود.

حمید پروین جدا بازیگر اصلی فیلم «ایمو» هم گفت: از آقای مرادی تشکر می‌کنم چون برای بازی در فیلم به من کمک زیادی کرد و من را تا پایان همراهی کرد. به دلیل قولی که به آقای مرادی داده بودم تا پایان از هیچ تلاشی دریغ نکردم به همین دلیل چهره ترسیم شده در فیلم بسیار واقعی است پس برای دیده شدن فیلم باید تلاش کنیم.

احمد عبدی فیلمبردار فیلم نیز گفت: اولین مشکل و امتیاز این فیلم، همکاری با کارگردانی بود که خودش فیلمبردار است. خلاقیت کارگردان بی نظیر بود و فکر همه چیز را کرده بود.

مهدی جسور مشاور فیلمنامه گفت: ضعف هر اثر هنری باید بر مبنای محتوا سنجیده شود. اولین بار که فیلمنامه را خواندم متوجه شدم داستان بر مبنای فطرت انسانی است. جنس فیلم مثل «خانه دوست کجاست» مرحوم کیارستمی است؛ سینمای ساده‌نگاری، نه ساده‌انگاری.

مرتضی پورحیدری، طراح صحنه و لباس در ادامه نشست بیان کرد: در چنین فیلم‌هایی فقط باید انتخاب کنیم و امکان ساخت و طراحی نیست. تمام چیزهایی که در فیلم می‌بینم خلاقیت کارگردان بود. این فیلم‌ها باید مورد حمایت قرار گیرند تا دیده شود. تمام افرادی که در این فیلم‌ها حضور دارند بدون هیچ چشم‌داشتی همکاری می‌کنند.

فیلم سینمایی «ایمو» از ۱۴ دی‌ماه در سالن‌های سینمایی گروه سینمایی هنر و تجربه در حال اکران است.

این فیلم داستان جوانی شهرستانی به نام حمید است که برای کار به تهران می‌آید و در کافه‌ای مشغول به کار می‌شود اما به مرور زمان با اختلاف فرهنگی مواجه می‌شود.