روحانیون مسیحی چه نقشی در پیشرفت موسیقی داشتند؟

یک پیانیست و پژوهشگر موسیقی از تاثیر به‌سزای روحانیون مسیحی در پیشبرد موسیقی سخن گفت.

کد خبر: ۵۶۷۶۴۵

تاریخ: ۱۸ دی ۱۴۰۱ - ۱۴:۱۹

به گزارش ایران اکونومیست، آندره گالستیان با حضور در استودیوی پخش زنده برنامه «ارغنون» رادیو گفت‌وگو در رابطه با قطعه «جینگل بلز» که از آهنگ‌های معروف کریسمس است، گفت: معمولا گروه کُر چهار صدایی است که باس تنور مختص آقایان و دو صدا هم مختص خانم‌ها است. روحانیون مسیحی در پیشرفت موسیقی نقش به‌سزایی داشتند و موسیقی ارامنه هم به همین شکل است.

گالستیان با اشاره به سبک موسیقیایی هوهانس آبکاریان ـ معروف به استاد یحیی تارساز ـ تاکید کرد که بسیاری از موسیقیدان‌های ارامنه برای اولین بار ارکستر سمفونی عمومی و نظامی را در کشورمان وارد کردند.

وی ادامه داد: اقدام اساتید موسیقی واقعا مثال‌زدنی است؛ چنانچه وقتی در اوج هنر هم بوده‌اند، غرور نداشته و با هم همکاری می‌کردند و ضمن هم‌افزایی، اثر یکدیگر را ماندگار کردند.

گالستیان در بخشی دیگر از سخنان خود از روبن گریگوریان یاد کرد و او را فرزند خلف لوون گریگوریان معرفی کرد و گفت: او مدیر هنرستان عالی موسیقی و رهبر ارکستر سمفونی تهران و کفیل اداره موسیقی کشور بود و در ارکستر موسیقی بوستون نوازندگی کرد.

او با نام بردن از اولین زن فارغ‌التحصیل از هنرستان موسیقی ادامه داد: واروژان یک شخصیت بزرگ، آهنگسازی نابغه و از پایه‌گذاران موسیقی پاپ در کشور بود.

این نوازنده پیانو، موسیقی پاپ مورد نظر خود را ارزشمند، علمی و واقعی خواند و آن را دارای استخوان بندی مناسب تلقی کرد.

گالستیان خاطرنشان کرد: بسیاری از موسیقی‌های پاپ امروز اگر در شعر آن دقت نشود، گویی اثری فارسی و ایرانی نیست که نشان می‌دهد موسیقی چنین آثاری کاملا وارداتی و متناسب با ویژگی زبانی غربی ساخته شده است.

وی اضافه کرد: ارتباط بین اوزان شعری و گام‌های موسیقی در ایران بحثی گسترده است که تحقیق بسیاری درباره آن صورت نگرفته و شخصا برخی طرح‌های پژوهشی خود را در این زمینه منتشر کردم ولی اگر ارگان و نهادی کمک حال نباشد و پایان‌نامه‌های دانشگاهی به این مهم نپردازند، نتیجه بخش نخواهد بود.

گالستیان بار دیگر به ویژگی و موسیقی‌شناسی واروژان پرداخت و گفت: او موسیقی مورد نظر خود را از جایی برنداشت و ساخته‌هایش مختص خود او بود و قطعا لحن خاص در نوازندگی و آهنگسازی افراد بزرگ به خوبی احساس می‌شود. چنان‌چه این افراد افتخار داشتند که تحصیل می‌کردند ولی به کپی کاری روی نمی‌آوردند.