بروکراسی‌های دست‌ و پا گیر بیمه‌ها در پرداخت هزینه‌های درمان ناباروری

مدیرمرکز درمان ناباروری ابن سینا، با اشاره به آمار ناباروری در کشور، به موضوع پوشش بیمه‌ای درمان ناباروری اشاره کرد و گفت: بیمه‌ها باید تا ۹۰ درصد هزینه درمان ناباروری را پرداخت کنند ولی متاسفانه بروکراسی‌های دست و پا گیر سازمان‌های بیمه‌گر سبب شده است که علی‌رغم بودجه خوب دولت برای درمان ناباروری، این بودجه به درستی به دست مردم نرسد.

کد خبر: ۵۶۳۴۵۳

تاریخ: ۱۰ دی ۱۴۰۱ - ۱۳:۱۲

به گزارش ایران اکونومیست، دکتر علی صادقی‌تبار در نشست خبری کنگره «نگاهی جامع بر ناباروری؛ از تشخیص تا تولد نوزاد سالم»، گفت: ما اگر ۴ موضوع را کنار یکدیگر بگذاریم، نقش و اهمیت برگزاری چنین کنگره‌ای را به خوبی درک می‌کنیم؛ اول آنکه توسعه خوب هر جامعه‌ای مبنتی بر نیروی انسانی آن جامعه است و همه می‌دانیم با چالش بزرگی به نام‌ جوانی جمعیت روبرو هستیم زیرا به هر دلیلی جوانان یا دیر ازدواج‌ می‌کنند و یا دیر برای فرزندآوری اقدام‌ می‌کنند و یا اگر هم بچه‌دار شوند به یک‌ یا نهایتا دو فرزند بسنده می‌کنند که این سبب می‌شود عملا نرخ رشد جمعیت منفی شود و این خطری برای ما و حتی دنیا است؛ چنانچه برخی کشورها به گونه‌ای برنامه ریزی می‌کنند تا قشر تحصیل کرده و فرهیخته جوامع دیگر را بگیرند و با پذیرش مهاجرین این خطر را کاهش می‌دهند و جوانی جمعیت خود را حفظ می‌کنند.

وی افزود: در ایران اگر به موضوع ناباروری توجه کنیم توفیق زیادی در جوانی جمعیت به دست خواهیم آورد؛ به عبارت دیگر توجه به قشر جوان در نسل آینده ضرورتی است که بر کسی پوشیده نیست. نکته دوم این است که در همه جای دنیا نرخ ناباروری آمار حدود ۱۵ تا ۲۰ درصدی دارد و در کشور ما هم این نرخ به شکل میانگین ۲۰.۲ درصد است و این یعنی از هر ۵ زوج یکی‌ (یا خانم و یا آقا و یا هر دو) یک مشکلی در باروری دارند.

او تاکید کرد: نکته سوم هم این است که درمان ناباروری ۳۵ تا ۴۰ درصد موفقیت دارد و این یعنی هر بار اقدام می‌تواند شانس یک سوم برای درمان داشته باشد؛ بیمه‌ها هم بر این مبنا تا سه بار در سال خدمات درمان ناباروری را تحت پوشش بیمه می‌برند.

صادقی‌تبار با اشاره به شعار مرکز درمان ناباروری ابن سینا مبنی بر «پایان ناباروری»، ‌ اظهار کرد: این یعنی حتما روشی وجود دارد که خانواده را صاحب فرزند کنیم. اگر دانش و تبحر خود را کنار هم بگذاریم و خانواده هم آگاه باشد و حمایت مالی هم پشت سرش باشد، حتما آن خانواده می‌تواند بچه‌دار شود. با توجه به آمار یک پنجم جمعیت نابارور کشور که نزدیک ۳.۵ میلیون نفر برآور می‌شوند، می‌توان بسیاری از نیازهای جمعیتی را برآورده کرد. از طرفی هم با توجه به موضوع درمان ناباروری این افراد به خواسته‌های خود می‌رسند و نشاط و امید به خانواده تزریق می‌شود.

او تاکید کرد: مشکل ناباروری موضوعی بود که همواره به پوشش بیمه‌ای آن تاکید داشتیم ولی سازمان‌های بیمه‌گر برنمی‌تافند و آن را در ردیف درمان‌های لوکس تلقی می‌کردند، اما بالاخره در سال ۱۳۹۹ با مصوبه مجلس شورای اسلامی قرار شد درمان ناباروری تحت پوشش قرار گیرد. بیمه‌ها اکنون باید تا ۹۰ درصد هزینه درمان ناباروری را پرداخت کنند ولی متاسفانه بروکراسی‌های دست و پا گیر سازمان‌های بیمه ‌گر سبب شده است که علی‌رغم بودجه خوبی که دولت به درمان ناباروری اختصاص داده است این بودجه به درستی به دست مردم نرسد؛ به عبارتی درمان ناباروری  یک درمان گسترده و گروهی است و سازمان بیمه این روال را دارد که باید برای هر اقدامی یک سند تولید شود و طبیعتا مستندات فراوانی باید برای درمان یک زوج تهیه شود که ماه‌ها زمان می‌برد این مستندات تکمیل شود. مرکز ابن سینا در این زمینه پیش‌رو بوده است اما به دلیل این بروکراسی پیچیده سایر مراکز درمان ناباروری به خدمات بیمه‌ای اقبال نشان نمی‌دهند و حتما لازم است یک بازنگری در نحوه تعامل بیمه‌ها با مراکز درمانی ناباروری انجام شود. ما طرحی جامع به مجلس محترم داده‌ایم تا بتوان از این ظرفیت به درستی استفاده کرد.

وی در خصوص کنگره «نگاهی جامع بر ناباروری؛ از تشخیص تا تولد نوزاد سالم»، توضیح داد: این کنگره که هر سال برگزار می‌شود امسال نگاهی جامع به موضوع ناباروری خواهد داشت و سعی می‌کند همه ابعاد فرزنددار شدن از مراحل اولیه تشکیل جنین تا تولد فرزند سالم را مورد بررسی قرار دهد. حدود ۴۵ سال پیش در ۲۵ جولای ۱۹۷۸ که اولین فرزند آی‌وی‌اف در جهان به دنیا آمد و تا پیش از آن هیچکس فکر نمی‌کرد روزی عمل آی وی اف آنقدر توسعه یابد که بشر بتواند شعار درمان هر نوع از ناباروری را محقق کند. امروزه صحبت از استفاده از تکنیک‌های جدید می‌شود، تکنیک‌هایی که استفاده از آنها هنوز برایمان هیجان انگیز است.

مدیرمرکز درمان ناباروری ابن سینا، ادامه داد: رشد دانش بشری گاهی آنقدر زیاد است که از تصور انسان خارج است و این یعنی شاید در یک دهه آینده با تحولاتی روبرو باشیم که امروز اصلا برایمان قابل تصور هم نیست.

ادامه دارد