قاعدگی تاثیر منفی روی عملکرد ورزشی دارد؟

سیکل طبیعی قاعدگی تاثیر منفی روی عملکرد ورزشی ندارد و سندرم پیش از قاعدگی نیز در ورزشکاران کمتر به وجود می‌آید که این به نفع ورزشکار است هرچند انجام ورزش سنگین باعث اختلالات قاعدگی می‌شود.

کد خبر: ۵۶۲۲۵۱

تاریخ: ۰۶ دی ۱۴۰۱ - ۰۴:۵۱

به گزارش ایران اکونومیست، بلوغ و رشد استخوانی در دختران کمی زودتر از پسران اتفاق می افتد که حدود سن ۱۳ سالگی است و پس از این رویداد، حداکثر ۵ تا ۶ سانتی متر قد آن‌ها بلندتر می‌شود و دختران حداکثر قد خود را در سن ۱۷ سالگی خواهند داشت و روند افزایش وزن نیز مانند رشد قدی است.

کسب حداکثر توده استخوانی یک سال از جهش رشدی عقب‌تر و به علت پایین‌تر قرار گرفتن مرکز ثقل بدن در زنان، تعادل در زنان بیشتر است. همچنین درصد متوسط چربی در زنان حدود ۲۶ درصد و تقریبا دو برابر مردان است. علاوه بر این اندازه قلب زنان و برون ده قلبی آنان کمتر و تعداد ضربان قلب آن‌ها بیشتر از مردان است. در عین حال ظرفیت ریه‌ها نیز در زنان کمتر از آقایان و اثرات تمرین‌های قدرتی و استقامتی در زنان به علت عدم افزایش توده عضلانی محدود و نسبت به مردان کمتر است.

بر اساس این مطلب که از سوی فدراسیون پزشکی ورزشی در پاسخ به سوال ایران اکونومیست تهیه شده، ‌آمده است: سیکل طبیعی قاعدگی تاثیر منفی روی عملکرد ورزشی ندارد و سندرم پیش از قاعدگی نیز در ورزشکاران کمتر بوجود می آید که این به نفع ورزشکار است. مصرف قرص جلوگیری از بارداری در ورزشکاران اشکالی ندارد، ولی باید ۱۰ روز پیش از مسابقه قطع شود. انجام ورزش سنگین در ورزشکاران نوجوان باعث منارک دیر رس می شود که این هم امتیازی برای ورزشکار است چون باعث افزایش قد و چربی کمتر و افزایش عملکرد وی می شود.

البته انجام ورزش سنگین باعث اختلالات قاعدگی نیز می شود و مصرف بیش از حد انرژی و تغذیه ناکافی باعث این اختلال است. اختلال هورمونی به وجود آمده همچنین باعث از دست رفتن توده استخوانی شده و این  به ضرر ورزشکار است و باعث شکستگی‌های تنشی و پوکی استخوان می شود.

ورزشکارانی که دچار آمنوره می‌شوند باید جدی درمان شوند و از پوکی استخوان با درمان مناسب پیشگیری کنند و در این شرایط مصرف قرص جلوگیری و رفع مشکلات تغذیه‌ای و تمرینی و استرسی لازم است.

در واقع اختلال قاعدگی و مشکلات تغذیه‌ای و پوکی استخوان به نام "تریاد زنان ورزشکار" یک مشکل شایع زنان ورزشکار است که از فاکتورهای ایجاد آن می‌توان به گرسنگی‌های طولانی مدت و اعتماد به نفس پایین و ایده‌آل گرایی و دانش تغذیه‌ای ناکافی و تمرینات سنگین غیر اصولی اشاره کرد.

در این ورزشکاران با بروز اولین علامت از سه علامت فوق باید درمان جدی را شروع کرد و در شرح حال این بیماران ورزشکار، ترس از چاقی، اصرار به تناسب اندام، حملات سنکوپ، گیجی، تپش قلب، درد اندام، مصرف داروهای مدر و مسهل، تحلیل رفتن ماهیچه، مو و پوست خشک و سردی اندام‌ها را می توان دید ‌و درمان این گونه بیماران با همکاری پزشک و روانشناس و کارشناس تغذیه است.