مراقب «دلچرکینی‌»های پیش آمده در ارتباطات فامیلی باشید

یک روانشناس، درباره اختلافاتی که بعضا در مهمانی‌ها و میان عروس یا داماد خانواده با سایر اقوام رخ می‌دهد و تاثیر آن بر زندگی مشترک زوجین، گفت: دید و بازدید و حضور در مهمانی‌ها جزو رسومات است اما اگر این مهمانی‌ها تبدیل به دلخوری و دلچرکینی شوند قطعا به زندگی مشترک زوجین آسیب خواهند زد.

کد خبر: ۵۶۰۴۳۰

تاریخ: ۰۳ دی ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۱

شبنم طلوعی در گفت‌وگو با ایران اکونومیست، با تاکید بر اینکه زوجین باید دلخوری‌هایی که بعضا میان خانواده و اقوام همسر و آنها رخ داده را جدی گرفته و درصدد رفع این دلخوری‌ها برآیند، اظهار کرد: اغلب اوقات زمانی که زوجین پس از چندین مرتبه رفت و آمد با رفتار یا گفتار تندی از سوی اقوام همسر مواجه می‌شوند اعلام می‌کنند که دیگر تمایلی به حضور در خانه فلان اقوام ندارند که این امر نشانه خوبی برای تداوم زندگی مشترک نیست.

وی با اشاره به اینکه در چنین شرایطی بعضا زن یا شوهر به همسر خود می‌گوید «من مهمانی فلان فامیل نمی‌آیم، خودت تنهایی رفت و آمد کن» و یا اینکه همسر به اجبار سعی می‌کند زن یا شوهر را به مهمانی اقوام خود ببرد، تصریح کرد: زوجی که به اجبار همسر خود را به مهمانی که قلبا راضی به حضور در آن نیست می‌برد، قطعا رابطه را به‌سمت باخت می‌کشاند. زندگی مشترک یا "برد ـ برد" و یا "باخت ـ باخت" است، بنابراین اجبار برای حضور طرف مقابل در مکانی که تمایل به حضور ندارد، اساسا اشتباه است.

به گفته طلوعی، بیان جملاتی به همسر از این قبیل که «من دوست ندارم پایم را خانه فلان فامیل تو بگذارم» و یا «من دوست ندارم خانه فلانی بیایم و تو تنها رفت و آمد کن» نشان دهنده رابطه خراب بین زوجین است و در چنین شرایطی ضروری است که این رابطه بررسی شود.

این روانشناس با یادآوری اینکه لازم است در ابتدا زوجین به طور فردی مورد بررسی قرار گیرند تا مشخص شود این عدم تمایل یا به عبارتی نفرت از رفت و آمد با اقوام همسر ریشه در چه دارد، توضیح داد: این عدم تمایل به رفت و آمد می‌تواند تداوم زندگی مشترک را با خطر مواجه کند. قطعا اگر این اختلافات حل نشوند، ارتباط با اقوام طرفین به ثبات نرسد و تحت یک سری قوانین اجرا نشود، پیش بینی در خصوص ماندگاری این زندگی مشترک به سمت منفی می‌رود.

وی معتقد است که زوجین باید به این آگاهی برسند که دود این قطع ارتباط‌ها با اقوام همسر نهایتا به چشم خود زوجین می‌رود و اینطور نیست که فقط به میزبان آسیب برساند و به میزبان بی‌احترامی شود بلکه زندگی مشترک را در ترازوی نامیزانی قرار می‌دهد.

طلوعی در پایان سخنان خود با تاکید بر اینکه توصیه به تنهایی رفت و آمد کردن زوجین با اقوام آخرین راه حل و راه چاره است چراکه رسیدن به این مرحله به معنای خطر زندگی مشترک است، خاطر نشان کرد: زوجین حتما باید در صدد رفع این دلخوری‌ها برآیند و به فکر حل مشکلات این چنینی باشند چراکه قطع ارتباط با اقوام به هنگام طلاق رخ می‌دهد، حال تصور کنید زوجین داخل زندگی مشترک هستند و رفت و آمدها قطع شده است.