مسیر تبادل نظر کشورها با هم از برگزاری کنفرانس‌ها می‌گذرد

سفیر اسبق ایران در پاریس گفت: ایران باید بتواند مواضع خود را درمورد تحولاتی که در روندهایی در سیاست خارجی رخ می‌دهد، به واسطه گفت‌وگو و تبادل نظر با کشورهای نظر در میان بگذارد؛ مسیر این تبادلات از برگزاری این فرمت‌ها و کنفرانس‌ها می‌گذرد.

کد خبر: ۵۵۹۷۴۹

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۴۰۱ - ۱۲:۱۷

ابوالقاسم دلفی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاست خارجی ایران اکونومیست، با اشاره به برگزاری دور سوم مجمع گفت‌وگوهای تهران، گفت: مبنای برگزاری این اجلاس به عنوان یک حرکت لازم در شرایط عمومی جمهوری اسلامی ایران است. ایران باید بتواند مواضع خود را درمورد تحولاتی که در روندهایی در سیاست خارجی رخ می‌دهد، به واسطه گفت‌وگو و تبادل نظر با کشورهای نظر در میان بگذارد. مسیر این تبادلات از برگزاری این فرمت‌ها و کنفرانس‌ها می‌گذرد.

سفیر اسبق ایران در پاریس اضافه کرد: در این دور، با این بوده است که شخصیت‌های مختلفی از حوزه‌های پژوهش و آکادمیک تاثیرگذار با همراه چند مسئول اجرایی از کشورهای آمریکای لاتین حضور داشته باشند. این تبادل نظرها، گفت‌وگوها و رفت و آمدها همواره باید در مسیر سیاست خارجی کشور در هر شرایطی وجود داشته باشد.

وی با بیان اینکه براساس در صحنه منطقه‌ای و آنچه که سیاست همسایگی جمهوری اسلامی ایران نامگذاری شده، اضافه کرد: با توجه به اینکه دولت فعلی در یک سال‌ونیم گذشته تلاش کرده که روابط خود را با همسایگان تغییر دهد، باید نتیجه آن را مشاهده کنیم که نمود آن برگزاری چنین کنفرانس‌هایی است.

دلفی ادامه داد: اگر قرار است این کنفرانس‌ها با تدارکات مناسب و با موضوعات منطقه‌ای و و سیاست همسایگی برگزار می‌شود، بهتر است میهمانان آن نیز از کشورهای منطقه‌ای و افرادی از حوزه اندیشه و آکادمیک منطقه بیشتر استفاده شود.

وی گفت: این اجلاس می‌توانست با هوشمندی طوری برگزار شود که همزمان با برگزاری با اجلاس بغداد، نباشد؛ زیرا کنفرانس بغداد ۲ که در امان پایتخت اردن برگزار می‌شود، با توجه به اهمیت بغداد از نظر جمهوری اسلامی ایران، بسیار حساس است و بهتر بود که رئیس‌جمهور در این کنفرانس شرکت می‌کرد.

سفیر اسبق ایران در بلژیک افزود: با توجه به اینکه قالب سران منطقه‌ای در کنفرانس بغداد ۲ حاضر بودند، فرصت داشتیم همانطور که در تهران تلاش داشتیم راهبردها و سیاست‌های خود را در حضور اندیشمندان توضیح دهیم، در کنفرانس بغداد ۲ هم می‌توانستیم با افکار عمومی و نخبگان دنیا در تماس باشیم و از فشار رسانه‌ای و مخرب آن‌ها بکاهیم.