نقش گردشگری در مقابله با تخریب سرزمین

مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری در راستای مصوبات سومین نشست کارگروه ملی مقابله با بیابان‌زایی، به نقش برجسته بخش گردشگری و میراث فرهنگی جهت مقابله با تخریب تاکید کرد.

کد خبر: ۵۵۸۷۱۵

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۴۰۱ - ۱۹:۵۴

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از سازمان منابع طبیعی، وحید جعفریان، مدیرکل دفتر امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در راستای مصوبات سومین نشست کارگروه ملی مقابله با بیابان‌زایی، به نقش برجسته بخش گردشگری و میراث فرهنگی جهت مقابله با تخریب سرزمین به عنوان مسئولیت اجتماعی اشاره کرد و گفت: کارگروه ملی مقابله با بیابان‌زایی از ظرفیت بسیار مؤثری جهت تسهیل اجرای سیاست‌های گردشگری پایدار در کشور برخوردار است.

جعفریان در نشست کارشناسی هم‌افزایی با معاونت گردشگری وزارت گردشگری، صنایع دستی و میراث فرهنگی با ارائه گزارشی از سیاست‌ها و برنامه‌های مقابله با بیابان زایی و اقدامات انجام شده در سطح ملی و نیز چارچوب تدوین آئین نامه دبیرخانه کارگروه ملی، آن را به عنوان یکی از زیر مکانیزم‌های کارآمد بر توسعه همکاری دو طرف برشمرد.
در ادامه سیدمصطفی فاطمی، مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، تصویب آئین‌نامه طبیعت گردی و طرح‌های معیشت جایگزین وزارت گردشگری را از زمینه‌های مهم هم‌افزایی دو دستگاه قلمداد کرد.
فاطمی اصلاح آئین نامه «آفرود و سافاری»، برگزاری کارگاه‌های آموزشی در بحث بوم گردی، حفاظت قرق گاه‌ها، معرفی پروژه‌های گردشگری و اجرای پروژه‌های توسعه‌ای نوآورانه در مناطق بیابانی، ایجاد موزه‌های معرفی کویر و بیابان در کمپ‌های گردشگری را از جمله برنامه‌ها و اقدامات مهم معاونت گردشگری دانست و اجرای پروژه‌های مشارکتی منابع طبیعی با همکاری گردشگری و نیز شناسایی و ثبت میراث طبیعی کشور را از کارهای قابل انعکاس در اهداف ملی ایران بدون تخریب سرزمین برشمرد.
این نشست که با حضور فاطمی و جمعی از مدیران و کارشناسان معاونت گردشگری و همچنین مدیران و نمایندگان دفاتر امور بیابان، استعدادیابی، ترویج، روابط عمومی و امور بین الملل، جنگل و شورایعالی سازمان برگزار شد، تهدیدهای موجود بر برخی از میراث طبیعی کشور از جمله ریگ زرین در اردکان یزد مورد بحث و گفت و گو قرار گرفت.
بر اساس این گزارش، مقرر شد این نشست دوجانبه ادامه یافته و همکاری بخش‌های منابع طبیعی، گردشگری و محیط زیست به ویژه در سطح استانی تقویت و بازتاب دیدگاه‌ها به سطوح تصمیم گیری کلان مدیریتی در دستور کار قرار گیرد.