بی‌اف اسکینر

بوروس فردریک اسکینر (Burrhus Frederic skinner) (زاده سال ۱۹۰۴ و درگذشته سال ۱۹۹۰) در شهر سوسکوهانا واقع در ایالت پنسیلوانیا متولد شد. ا

کد خبر: ۵۵۸۰۰۸

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۴۰۱ - ۱۶:۳۳

اسکینر کیست؟

بوروس فردریک اسکینر، روانشناس، رفتار شناس، نویسنده، مخترع و فیلسوف اجتماعی آمریکایی بود. وی از سال 1958 تا زمان بازنشستگی در سال 1974 استاد روانشناسی در دانشگاه هاروارد بود. اسكینر به اراده آزاد به عنوان یك توهم نگاه كرد و عمل انسان را به عواقب اقدامات قبلی وابسته دانست، نظریه ای كه وی آن را به عنوان اصل تقویت بیان می كند: اگر پیامدهای یك عمل بد باشد، احتمال اینكه عمل تکرار نشود، زیاد است و اگر عواقب خوب باشد، احتمال تکرار عمل بیشتر می شود.
اسکینر تجزیه و تحلیل رفتار، به ویژه فلسفه رفتارگرایی رادیکال را توسعه داد و تحلیل تجربی رفتار، مکتبی را برای تحقیقات تجربی در روانشناسی تأسیس کرد.وی همچنین با در نظر گرفتن سرعت پاسخ به عنوان موثر ترین اندازه گیری قدرت پاسخ، از شرطی سازی عامل برای تقویت رفتار استفاده كرد. با استفاده از این ابزارها بود که وی و چارلز فارستر تأثیرگذارترین اثر تجربی اسکینر را که در کتابشان برنامه های تقویت (1957) شرح داده شده است، تولید کردند.
اسکینر نویسنده ای توانا بود که 21 کتاب و 180 مقاله منتشر کرده بود. وی استفاده از ایده های خود در طراحی یک جامعه انسانی را در رمان آرمانشهر خود تصور کرد، در حالی که تحلیل او از رفتارهای انسانی در اثر رفتار کلامی اوج گرفت.
علوم معاصر، به همراه جان بی واتسون و ایوان پاولوف، اسكینر را به عنوان پیشگام رفتارگرایی مدرن می دانند.

زندگینامه کودکی اسکینر

اسکینر در سوسکهانا، پنسیلوانیا، از گریس و ویلیام اسکینر متولد شد، دومی وکیل دادگستری بود. اسکینر پس از اینکه یک معلم مسیحی خواست سعی کند تا اسکینر را توصیف جهنم بترساند، ملحد (بی دین) شد. برادرش ادوارد، دو سال و نیم کوچیک تر از او بود و در 16 سالگی بر اثر خونریزی مغزی درگذشت.

نزدیکترین دوست اسکینر به عنوان یک پسر جوان رافائل میلر بود که او را داک می نامیدند زیرا پدرش پزشک بود. داک و اسکینر به دلیل مذهب والدینشان دوست شدند و هر دو به تجهیزات و وسایل جالبی علاقه مند شدند. آنها برای ارسال پیام به یکدیگر یک خط تلگراف بین خانه های خود ایجاد کرده بودند، هرچند که به دلیل پیام های گیج کننده ای که می آمدند و می رفتند، مجبور بودند از طریق تلفن با یکدیگر تماس بگیرند. در طول یک تابستان، داک و اسکینر یک تجارت را برای چیدن و جمع آوری توت و سپس فروش آن ها به صورت خانه به خانه راه اندازی کردند. آنها دریافتند که وقتی توت های رسیده را برداشتند، توت های نارس از شاخه ها افتادند و دستگاهی ساختند که می توانست آنها را از هم جدا کند. دستگاه یک قطعه فلز خم شده بود تا یک دهانه ایجاد کند. آنها آب را از داخل ظرف به سطل می ریختند و توت های رسیده را در سطل می ریختند و انواع نارس را از لبه هل می دادند تا دور ریخته شوند.

زندگینامه تحصیلی و کاری اسکینر

اسکینر با هدف نویسندگی در کالج همیلتون در نیویورک تحصیل کرد. او به دلیل نگرش فکری خود در دانشکده در معرض آسیب اجتماعی قرار گرفت. این مدرسه به عنوان کالج برادران قوی (برادران لامبدا چی آلفا) شناخته می شد و اسکینر در هنگام تحصیل خود به برادران لامبدا چی آلفا پیوست. اسكینر تصور كرده بود كه برادران به او احترام خواهند گذاشت و با تازه واردان خوب رفتار خواهند کرد، اما در كلاس ها یا فعالیت ها به پسران دیگر كمك می كردند. برخلاف انتظار او، تازه واردان لامبدا چی آلفا لقب "لاغر" می گرفتند و مجبور بودند کلاه های سبز و گره ای بزنند و به همه احترام بگذارند و آنها برای آن فرد مجازاتی تصویب می کردند.

یک سال قبل از آمدن اسکینر به همیلتون، یک حادثه مخرب رخ داد که منجر به مرگ یک دانش آموز شد. تازه وارد در رختخواب خود در خواب بود که او را به زمین هل دادند و در آنجا سرش شکست و منجر به مرگ او شد. اسکینر نیز اتفاقی مشابه داشت که دو دانش آموز سال دوم او را اسیر کردند و با بند به مکانی در کلاس خالی که باید در آنجا می ماند بستند، اما اسکینر تیغی برای مواقع اضطراری در کفشش داشت و توانست آزاد شود.

وی پس از دریافت لیسانس هنر خود در ادبیات انگلیسی در سال 1926، در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد، سپس در آنجا تحقیق کرد، تدریس کرد و در نهایت به عضویت برجسته هیئت مدیره درآمد. فرد کلر، یکی از همکلاسی های وی، هنگام بازدید از هاروارد، اسکینر را متقاعد کرد که می تواند مطالعه رفتار را به علوم تجربی تبدیل کند. این امر باعث شد تا اسكینر نمونه اولیه ای برای جعبه اسكینر ابداع كند و برای تولید ابزارهای دیگر برای آزمایش های كوچك با كلر كار كند.
پس از فارغ التحصیلی، اسکینر در حالی که در کنار پدر و مادرش زندگی می کرد، تلاش کرد تا رمانی عالی بنویسد، دوره ای که بعداً آن را "سال های تاریک" نامید. او علی رغم تشویق شاعر مشهور، رابرت فراست، از مهارت های ادبی خود نا امید شد چرا که تجربه کمی از جهان داشت و هیچ دیدگاه شخصی قدرتمندی برای نوشتن نداشت. مواجهه او با رفتارگرایی جان بی واتسون وی را بر آن داشت تا روانشناسی بخواند و نسخه جدیدی از را از رفتارگرایی توسعه داد.

اسکینر در سال 1931 دکترای خود را از هاروارد دریافت کرد و چندین سال به عنوان محقق در آنجا ماند. در سال 1936 برای تدریس در آنجا به دانشگاه مینه سوتا در مینیاپولیس رفت. در سال 1945 به دانشگاه ایندیانا نقل مکان کرد، جایی که از 1946 تا 1947 رئیس گروه روانشناسی بود، قبل از اینکه به عنوان استاد کامل به هاروارد در سال 1948 بازگشت. او تا آخر عمر در هاروارد ماند. در سال 1973 اسكینر یكی از امضاكنندگان مانیفست اومانیست II بود.

در سال 1936 اسكینر با ایوان (ایوا) بلو ازدواج كرد. حاصل این زوج دارای دو دختر به نام های جولی (م. وارگاس) و دبورا بوزان (متاهل با باری بوزان) بودند. ایوان در سال 1997 درگذشت و در قبرستان Mount Auburn در کمبریج، ماساچوست دفن شده است. شهرت عمومی اسکینر در دهه 1970 افزایش یافته بود و او پس از بازنشستگی در سال 1974 تا زمان مرگ همچنان فعال بود. در سال 1989، اسكینر به سرطان خون مبتلا شد و در 18 آگوست 1990 در كمبریج، ماساچوست درگذشت. او ده روز قبل از مرگش، جایزه یک عمر دستاورد انجمن روانشناسی آمریکا را دریافت کرد و در سالن سخنرانی، درباره کار خود سخنرانی کرد.

جوایز و افتخارات اسکینر

1966 - جایزه ادوارد لی ثورندایک، انجمن روانشناسی آمریکا
1968 - مدال ملی علوم از رئیس جمهور لیندون بی جانسون
1971 - مدال طلای بنیاد روانشناسی آمریکا
1972 - جایزه انسان سال
1990 - نقش برجسته مادام العمر در جایزه روانشناسی انجمن روانشناسی آمریکا