داستان «جنگ آب»

استان خوزستان از نظر طبیعی یک دشت باز است و با اندک باران، سیل در آن جاری می‌شود به گونه‌ای که موجب می‌شود تا تردد در محورهای مواصلاتی آن با دشواری انجام شود. مهندسان و مختصصان جنگ ازهمین اصل استفاده کردند و با آب به جنگ دشمن رفتند.

کد خبر: ۵۳۷۹۹۶

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ - ۰۱:۴۱

به گزارش ایران اکونومیست، یکی از جنگ‌هایی که در تاریخ ایران رخ داده است، حمله سراسری و گسترده کشور همسایه، عراق، است که از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ طول کشید. در این دوره عملیات‌های فراوانی سه جبهه شمالی، میانی و جنوبیطرحی و اجرا شد. در جبهه جنوبی که از جنوب مهران تا آبادن و رأس‌البیشه گسترش دارد، مهمترین و سرنوشت‌سازترین عملیات‌های طرفین جنگ رخ داد. شرایط منطقه به گونه ای بود که استفاده از تاکتیک «آب» یا جنگ هیدرولیک در آن وجود داشت.

«جنگ آب» که پیچیده‌ترین بخش مهندسی بود برای اولین‌بار در جهاد سازندگی آغاز شد و تیپ‌ها و گردان‌های آب به فرماندهی مرحوم سردار جهادگر مهندس حاج حسینعلی عظیمی شکل گرفت که توانست اتفاقات بزرگی را در جنگ رقم بزند. مهندس عظیمی، با اوج گرفتن عملیات‌های سنگین در دوران جنگ تحمیلی، عظیمی به همراه بسیاری دیگر از جهادگران، پا به عرصه دفاع گذاشت و «پشتیبانی مهندسی جنگ جهاد سازندگی» را پایه‌ریزی کرد. او به عنوان فرمانده طراحی و عملیات آبی ‌و خاکی در «پشتیبانی مهندسی جنگ جهاد سازندگی» عمل می‌کرد و تا فرماندهی قرارگاه مهندسی کربلا پیش رفت. او از جمله جهادگرانی بود که طراحی و ساخت دستاوردهای چشمگیر مهندسی جنگ از جمله پل بعثت را در کارنامه خود ثبت کرد.

مرحوم حاج حسینعلی عظیمی

همزمان با آغز جنگ شرکت آب و فاضلاب در استان خوزستان تمام ظرفیت‌های در اختیار خود را  در اختیار جنگ تحمیلی قرار داد و از آنها برای دفاع مقدس بهره‌برداری شد. به عنوان مثال  به دلیل کمبود و نارسایی‌های اولیه در ابتدای جنگ، اعزام ماشین آلات سنگین از قبیل لودر، تانکر، بلدوزر، بیل مکانیکی، بالابر و کمپرسی همراه با رانندگان مربوطه در دستور کار قرار گرفت و بخشی از نیاز جبهه‌ها به ماشین آلات سنگین به ویژه در سنگرسازی و ایجاد خاکریز از طریق مجموعه شبکه آبیاری دز تامین شد.

استان خوزستان از نظر طبیعی یک دشت باز است و با اندک باران، سیل در آن جاری می‌شود به گونه‌ای که موجب می‌شود تا تردد در محورهای مواصلاتی آن با دشواری انجام شود. برای همین نیروهای بعثی عراق در طول هشت سال جنگ تحمیلی همواره تلاش داشتند که از نظر استراتژی به دنبال دو هدف باشند. «بستن راه‌های مواصلاتی ایران و غلبه بر آن‌ها» و «دست یافتن به نقاط مرتفع قبل از رسیدن فصل باران.»

با توجه به توضیحی که ارائه شد مدلی جدید از جنگ در خوزستان در جریان بود که به آن «جنگ آب» می‌گفتند. مدیریت و فرماندهی «جنگ آب» در خوزستان یک ابتکار بود چرا که به واسطه این عامل طبیعی می‌شد عملیاتی را در جبهه با شکست مواجه و طرح و برنامه‌های هجومی دشمن را مهار کند.