جایگاه محور مقاومت در رقابت های انتخاباتی اسرائیل

در گفتگو با سید جعفر رضوی کارشناس مسائل فلسطین و رژیم صهیونیستی، به تشریح رویکرد احزاب و جناح‌های حاضر در انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی نسبت به ایران، محور مقاومت، مسئله فلسطین و آینده حیات سیاسی این رژیم پس از این انتخابات پرداخته ایم.

کد خبر: ۵۳۱۴۴۳

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۴۰۱ - ۱۸:۲۳

از صبح امروز سرزمین‌های اشغالی شاهد برگزاری بیست و پنجمین انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی است. انتخابات پیش رو از یک سو تحت‌الشعاع امضای توافق ترسیم مرزهای ساحلی میان لبنان و اسرائیل و از سوی دیگر وضعیت ناآرام کرانه باختری قرار دارد که تحلیل‌گران صهیونیستی از آن با عنوان خطر آغاز انتفاضه سوم فلسطینی‌ها یاد می‌کنند.

احزاب و جناح‌های سیاسی نیز در واپسین ساعات منتهی به انتخابات با تبادل اتهامات علیه یکدیگر تلاش دارند تا با بسیج حامیان و طرفدارانشان به این کلاف پیچیده و درهم‌تنیده سیاسی پایان بخشیده و یک کابینه یک دست و با ثبات را به سود خود رقم زنند.

در گفتگویی در ایران اکونومیست با آقای «سید جعفر رضوی» کارشناس مسائل فلسطین و رژیم صهیونیستی، به تشریح دلایل این بن‌بست سیاسی 4 ساله در سرزمین‌های اشغالی و چشم‌انداز پیش‌روی احزاب و جناح‌های مختلف در آستانه انتخابات پیش‌رو پرداختیم.

سید جعفر رضوی در ابتدای این گفتگو در پاسخ به سوالی درباره فضای حاکم بر سرزمین‌های اشغالی در آستانه برگزاری انتخابات 25 کنست و میزان رغبت ساکنین به مشارکت در انتخابات با اشاره به تنوع ساختار اجتماعی و تفاوت میزان مشارکت در میان گروه‌های اجتماعی مختلف اظهار داشت: نظرسنجی‌های صورت گرفته به طور میانگین از مشارکت احتمالی قریب به 60 درصد از واجدین شرایط در این انتخابات خبر می‌دهند. در این میان نرخ مشارکت در میان طیف‌های سکولار و عمدتا مخالف نتانیاهو و جریان‌های مذهبی یهودی حامی نتانیاهو و در نهایت عرب‌تباران که ضلع سوم این انتخابات هستند، بسیار متفاوت است. با این حال به نظر می‌رسد جریان‌های مذهبی یهودی اشتیاق بیشتری برای مشارکت به منظور تغییر ترکیب کابینه حاکم و بازگرداندن مجدد نتانیاهو به قدرت دارند.

این کارشناس مسائل رژیم صهیونیستی با تشریح بن بست تکرار انتخابات پیاپی در اسرائیل در سالهای اخیر، برگزاری 5 انتخابات در 4 سال اخیر را بیش از هر چیز متاثر از شکاف‌ها بر سر تداوم و یا پایان بخشیدن به حیات سیاسی نتانیاهو دانست و از نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی به عنوان یکی از علل اصلی انسداد سیاسی سالهای اخیر در اسرائیل نام برد. وی در ادامه این گفتگو پیش‌بینی کرد در صورت کنار رفتن نتانیاهو از صحنه سیاسی می‌بایست شاهد تکثر و چندپارگی سیاسی و اجتماعی در سرزمین‌های اشغالی بود، چرا که در عمل هیچ فردی در حال حاضر توان جانشینی او را ندارد.

رضوی در پاسخ به سوالی درباره تاثیر تحولاتی همچون درگیری‌های نظامیان صهیونیست با گروه‌های مقاومت فلسطینی در کرانه باختری و تاثیر آن بر روند انتخابات افزود: به طور کلی با برجسته شدن دغدغه‌های امنیتی می‌توان انتظار داشت که ساکنین سرزمین‌های اشغالی به ویژه شهرک‌نشینانی که در مناطق مرزی کرانه باختری اسکان دارند، میل بیشتری به حمایت از احزاب راستگرا پیدا کنند، به ویژه که نتانیاهو در فضای افکار عمومی اسرائیل با عنوان «آقای امنیت» شناخته می‌شود. در نتیجه می‌توان انتظار داشت که بحران امنیتی نظامیان صهیونیست با گروه‌های مقاومت فلسطینی در کرانه باختری روندها را به سود نتانیاهو و به ضرر لاپید رقم زند.

این کارشناس مسائل فلسطین در رابطه با تاثیر توافق ترسیم مرزهای ساحلی با لبنان گفت: از نگاه ساکنان فلسطین اشغالی هرگونه توافق با طرف‌هایی که در زمره دشمنان اسرائیل جای می‌گیرند امری منفی به شمار می‌رود و می‌توان انتظار داشت که این توافق با لبنان تحت فشار و قدرت مانور حزب‌الله موجب شود تا افکار جمعی از آن با عنوان عقب نشینی در برابر سید حسن نصرالله یاد کنند. این امر به وضوح به زیان کابینه حاضر به ویژه یائیر لاپید خواهد بود؛ چرا که همگان در سرزمین‌های اشغالی نسبت به این امر واقف هستند و به خوبی واقعیت‌های پشت صحنه این توافق را درک می‌کنند. در نتیجه می‌توان انتظار داشت که موضوع توافق ترسیم مرزهای ساحلی نیز به سود نتانیاهو و راستگرایان در انتخابات عمل کند.

رضوی در ادامه و در واکنش به پرسشی درباره تفاوت احتمالی رویکردهای لاپید و نتانیاهو در قبال ایران و قدرت و نفوذ منطقه‌ای کشورمان گفت: نمی‌توان انتظار داشت که با تغییر نخست‌وزیر در سرزمین‌های اشغالی تغییری در راهبرد کلان رژیم صهیونیستی در قبال ایران اعمال شود، گواه این امر وحدت مواضع و دیدگاه‌های همه نخست وزیران اسرائیل از نتانیاهو تا بنت و لاپید در سالهای اخیر در موضوع با مواجهه با ایران است.

وی در ادامه افزود: به رغم شباهت‌های فوق یک مسئله می‌تواند در ترسیم سیاست‌های آتی لاپید و یا نتانیاهو تاثیرگذار باشد و آن الگوی حاکم بر روابط این 2 نامزد انتخابات با دولت بایدن خواهد بود. رضوی اذعان داشت که به نظر می‌رسد الگوی روابط حاکم میان بایدن و نتانیاهو در قیاس با مناسبات لاپید با بایدن چالش برانگیزتر باشد. تنش‌ها میان بایدن و نتانیاهو به ویژه در جریان نبرد «شمشیر قدس» در ماه‌های آغازین دوران ریاست جمهوری بایدن نمایان شد و این اختلاف در صورت پیروزی نتانیاهو بار دیگر نمایان خواهد شد. از طرف دیگر باید به این نکته نیز اعتراف کرد که پیروزی لاپید نیز حامل کاهش قدرت چانه‌زنی تل آویو در صحنه سیاستگذاری‌های واشنگتن است چرا که او برخلاف نتانیاهو دایره ارتباطات، توان اجماع‌سازی و تعامل با لابی‌های بزرگ آمریکا علیه ایران را ندارد. او پیش از این یک مجری تلویزیونی بوده و تجربه سیاسی کمتری دارد. با این حال تهدید جدی لاپید برای ایران همسویی بیشتر مواضع لاپید و بایدن است که می‌تواند زمینه هماهنگی بیشتر مناسبات میان تل آویو و واشنگتن را رقم زند.

رضوی در بخش پایانی صحبت‌های خودبا اشاره به تکثر قومیتی، نژادی در اسرائیل که در عمل صهیونیست‌ها را از بیش از 110 کشور جهان در خود جای داده است، از تعمیق روزافزون این شکاف‌ها در جامعه رژیم صهیونیستی به مثابه بزرگترین علیه امنیت داخلی این رژیم یاد کرد.