روایت اسارت شهید محمدجواد تندگویان

آن موقع هنوز خرمشهر سقوط نکرده بود و جاده آبادان- ماهشهر نیز باز بود. من در صحبت‌های تلفنی که از ستاد مرکزی پالایشگاه با شهید تندگویان داشتم، گزارش نسبتاً مفصلی درباره وضعیت آسیب‌دیدگی قسمت‌های مختلف پالایشگاه به ایشان دادم، ایشان پرسید، حالا مشکل اساسی شما چیست؟

کد خبر: ۵۳۱۲۹۱

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۴۰۱ - ۱۵:۲۶

به گزارش ایران اکونومیست، صبح روز نهم آبان ۱۳۵۹، درحالی‌که عراقی‌ها مشغول آماده‌سازی وسایل مهندسی رزمی برای احداث پل روی بهمنشیر (برای محاصره نهایی دریایی و زمینی آبادان) بودند، محمدجواد تندگویان؛ وزیر نفت جمهوری اسلامی در دولت محمدعلی رجایی (نخست‌وزیر)، همراه تعدادی از همکارانش ازجمله مهندس بوشهری، مهندس یحیوی و مهندس معین فر در روستای سادات به اسارت دشمن درآمدند.

روایت شیری پور؛ مسئول وقت ستاد سوخت‌رسانی جبهه آبادان-خرمشهر

آنان که از حضور عراقی‌ها بی‌خبر بودند، قصد داشتند با چهار دستگاه ماشین وارد آبادان شوند. آقای شیری پور، مسئول وقت ستاد سوخت‌رسانی جبهه آبادان-خرمشهر و از دوستان محمدجواد تندگویان درباره علت عزیمت ایشان به آبادان چنین می‌گوید.:

من گفتم: «مقادیر زیادی انواع سوخت در تانکی‌های عظیم پالایشگاه باقی‌مانده که هنوز خوشبختانه صدمه‌ای ندیده‌اند.» ایشان خیلی خوشحال شد و گفت: «ما نیز الآن در تهران و شهرستان‌های مختلف به‌شدت با کمبود نفت سفید و بنزین مواجه هستیم و نیاز شدید به این سوخت‌ها و انواع دیگر سوخت داریم.» من گفتم: «ما برای خارج کردن این سوخت‌ها نیاز به ۶۰۰ تا ۷۰۰ دستگاه تانکر تریلر سوخت‌رسان داریم.»

ایشان گفت که من آن‌ها را با هماهنگی و کمک آقای مهندس غرضی استاندار خوزستان، تهیه می‌کنم و خودم هم تا چند روز دیگر دارم برای رسیدگی به وضعیت پالایشگاه و خروج سوخت از آن، با تعدادی از معاونین خود به آبادان می‌آیم.

ایشان پیش‌از این که در همان سفر آخری که منجر به اسارت وی و تعدادی از همراهانش شد، به آبادان بیاید، با کمک استاندار؛ آقای غرضی، مشکل تانکرهای تریلی و حمل سوخت از پالایشگاه به بیرون از منطقه را حل کرد ولی خودش که به‌ قصد رسیدگی به وضعیت پالایشگاه آمده بود، در بیرون از آبادان به دست نیروهای عراقی به اسارت درآمد.

لازم به ذکر است که محمدجواد تند گویان در دوران اسارت خود در عراق به شهادت رسید و پیکر پاکش پس از پایان جنگ در سال ۱۳۷۰ به میهن اسلامی بازگردانده و در بهشت‌زهرای تهران به خاک سپرده شد.

منبع:

سلیمانی خواه نعمت‌الله، دشمن، پشت دروازه‌های شهر، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس، چاپ اول ۱۴۰۰، صفحات ۴۵۴، ۴۵۵