توصیه ربیعی به معترضان: اجازه ندهید صدایتان را صداگذاری کنند

علی ربیعی در روزنامه اعتماد نوشت:نتیجه پراکندن تخم کینه و خشونت، پدید آمدن حادثه تلخ در شاهچراغ شیراز بود. به خون غلتیدن زائران بیگناه بر سر سجاده نماز تا زد و خوردهای خونین خیابان‌ها هیچ سعادت و خوشبختی‌ای برای جامعه ایران به همراه نخواهد داشت.

کد خبر: ۵۲۸۹۹۴

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۴۰۱ - ۱۱:۴۳

صداها و فریادهای بلند در خیابان‌ها و دانشگاه‌ها و بوق‌های اعتراضی ماشین‌ها ‌ترسی ندارد. من از صداگذاری‌ها، خشونت‌افزایی، کوکتل مولوتوف به دست دادن‌ها و تئوری‌سازی‌ها با نام «دفاع مشروع» نگرانم.

نتیجه پراکندن تخم کینه و خشونت، پدید آمدن حادثه تلخ در شاهچراغ شیراز بود. به خون غلتیدن زائران بیگناه بر سر سجاده نماز تا زد و خوردهای خونین خیابان‌ها هیچ سعادت و خوشبختی‌ای برای جامعه ایران به همراه نخواهد داشت.

از سویی غمگینانه نشسته‌ام و حوادث چهل روز اخیر ایران را با دقت دنبال می‌کنم. می‌اندیشم، دریغا علائمی که اندیشمندان علوم اجتماعی مطرح کردند از سوی متولیان و سیاستگذاران درک نشد و حتی بیان‌کنندگان واقعیت‌های پیش روی جامعه مورد بی‌مهری قرار ‌گرفتند.

هنوز هم معتقدم فقر نهادینه شده - فقری که دامن دهک‌های زیادی را گرفت و سبب سقوط طبقه متوسط شد - نسل‌هایی که خواسته‌ها، نیازها و سبک‌های زندگی پر از رمز و رازهای ناشناخته را در خود داشت، دیده نشدند؛ زنانی که سال‌ها درصدد دیده شدن و انسدادشکنی بودند اما درک نشدند؛ سیاست‌هایی که بدون توجه به این تغییرات همچنان کوبنده، تبلیغ شده و در فضایی دیگر سیر می‌کرد، تحریم‌شکنی‌هایی که می‌توانست افق‌گشایی داشته باشند و به بهانه‌های دستاوردهای ناچیز سیاسی راهش مسدود و ناامیدی‌های گسترده را دامن زد و در سال۱۴۰۰ بسته شدن روزنه صندوق‌هایی که می‌توانست تسلابخش تغییرات نسلی باشد جملگی سبب‌ساز زمینه‌ای برای برخاستن فریادها از صداهای شنیده نشده بودند.

بنا بر تجربه و اعتقادم، این صداها می‌تواند بستری برای ایجاد اصلاحاتی موثر و ساختن جامعه‌ای رو به جلو باشد. این صداها، برآمدن نیازهای انباشته شده است و هرچه تعمق می‌کنم صدایی از جامعه برای درک شدن و داشتن یک زندگی عادی است.

می‌خواهم با هموطنانم که در خیابان ندا سر داده‌اند، بگویم اجازه ندهید صدای شما صداگذاری شود و به قول خودشان سوار موج داخل شده و به وسیله یک رسانه با پول‌های یک کشور ناسالم برای ایران جریان‌سازی شود.

با نفی خشونت و پشتوانه ساختن این روزها برای گفت‌وگوی بزرگ، می‌توانیم آینده‌ای بهتر را در این مقطع، تاریخ‌سازی کنیم. برخی مفاهیم مثل آزادی و عدالت هرگز کهنه نمی‌شوند. اصلاحات نیز چنین مفهومی است. جامعه‌ای که از یک انقلاب بزرگ سربرآورده، می‌تواند با در پیش گرفتن مسیر گفت‌وگو و تن دادن به اصلاحات، تاریخ رو به آینده را بسازد. ساختن تاریخ در هر جامعه و از سوی هر نسلی به یاد خواهد ماند اما ایستادن در سمت درست تاریخ رمز و راز ماندگاری و سعادت بخشی برای یک ملت خواهد بود.