تصاویر نقاشی هایی با موضوع جنگ های هوایی

مدت‌ها پیش از اینکه حتی امکانش باشد، انسان‌ها رویای پرواز را در سر داشتند. در آغاز قرن بیستم احتمال بیشتری برای پتانسیل اختراع ماشین‌های پرواز داده می شد. بعد از اتمام جنگ جهانی دوم، این تفکر عمومی به وجود آمد که ابعاد تازه‌ای در جنگ به وجود آمده است و جنگ هوایی یکی از المان‌های مهم جنگ مدرن است.

کد خبر: ۵۲۵۱۸۶

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۱ - ۰۱:۳۱

به گزارش ایران اکونومیست، موزه سلطنتی جنگ در سال ۱۹۱۷ آغاز به کار کرد و امروز مجموعه آن یک قرن از جنگ هوایی را پوشش می‌دهد. هنرمندان در این آثار، موضوع جنگ را با نمایش وحشت و مناظر پرواز، آشکار ساختن جنبه‌های سورئال حمله هوایی یا با استفاده از فرم‌های انتزاعی برای انتقال ایده‌های پیچیده، به تصویر کشیده اند.

مجموعه پیشرو دیدگاه‌های متفاوتی از جنگ را به نمایش می‌گذارد که می‌توانید در ادامه بخوانید:

دمشق و کوه‌های لبنان از ارتفاع ۱۰۰۰۰ پا ـ ریچارد کارلین

ریچارد و برادرش سیدنی جزو نخستین هنرمندانی بودند که پرواز را تجربه کردند. در Royal Air Force که به تازگی تشکیل شده بود، به هر دو برادر سفارش داده شده بود که در سال ۱۹۱۹ از طرف موزه سلطنتی جنگ به خاورمیانه سفر کنند تا فعالیت‌های Royal Air Force (نیروی هوایی پادشاهی) را ضبط کنند.

این فرصت عالی، این امکان را به ریچارد می‌داد تا تکنیک‌هایی را که پیش از جنگ در زمان مطالعه خود در پاریس یاد گرفته بود، به کار ببرد؛ جایی که با آثار هنرمندان سبک کوبیسم و واسیلی کاندینسکی (نقاش و نظریه پرداز هنری روس) آشنا شده بود و رنگ و نظریه‌های غیرمتعارف را آزمایش می‌کرد.

او در هواپیما می‌توانست یک نمای انتزاعی دست اول را از دنیای زیر پای خود ببیند؛ جایی که اجسام زیر پای او به صورت دو بعدی نمایان می‌شدند. در آن ارتفاع، دمشق زیر پای او همچون یک نقشه بود. فراتر از مقیاس انسانی، کوه‌ها نیمه‌ی بالایی بوم را با حضور خود در بر گرفته‌اند.

نقاشی‌های نوآورانه کارلین، از طرح‌هایی که در کابین خلبان در فضای باز خلق شده بودند، الهام گرفته شده و حس و حال هیجان و سرگیجه پرواز را تداعی می‌کند.

غارهای Chislehurst ـ هنری کر

جنگ هوایی و بخصوص حمله‌های هوایی به جمعیت‌های غیرنظامی، ویژگی بارز جنگ جهانی دوم بود.

در اوایل جنگ، خاطره جنگ جهانی اول و جنگ داخلی اسپانیا، طبیعتا ترس عمومی را از حمله هوایی افزایش داده بود.

بین سپتامبر ۱۹۴۰ تا می ۱۹۴۱ ، حملات برق آسا در شهرهای بریتانیا باعث کشته شدن بیش از ۴۳۵۰۰ غیرنظامی شد.

طی این مدت هنری کر به غارهای Chislehurst رفت تا تصویر مردمی که به غارها پناه برده بودند را نقش بزند.

او این نقاشی‌ها را به کمیته مشورتی هنرمندان جنگ، بخشی از وزارتخانه دولتی اطلاعات برد. هنرمندان زیادی از جمله هنری مور معروف به موضوع پناهگاه حمله‌های هوایی پرداختند. نقاشی‌های آنها مورد تشویق وزارت اطلاعات قرار گرفت و نزد مردم محبوب شد. چنین آثاری به درک گسترده‌ای از وحدت و هویت ملی علیه Blitz (یک کمپین بمب گذاری علیه انگلستان) کمک کرد که تا امروز ادامه دارد.

Blue Baby, Blitz Over Britain, ادوارد بورا

این اثر از ادوارد بورا پاسخ متفاوتی را به حوادث Blitz (یک کمپین بمب گذاری علیه انگلستان) نشان می‌دهد. او به عنوان یک هنرمند، شیفته زشتی‌ها و ترس‌های زندگی روزمره بود؛ بنابراین در موقعیت مناسبی برای واکنش نشان دادن به واقعیت وحشتناک بمباران منظم هوایی بود. این اثر، ترس و آسیب روحی ناشی از حمله هوایی را مجسم می‌کند، به گونه‌ای که حالات ترس را در قالب فیگورهای کوچک به تصویر می‌کشد.

بورا طی دهه ۱۹۳۰ تحت تأثیر هنر سورئال و هنرمندان پیش از خود مانند هیرونیموس بوش از شکل و شمایل پرنده در آثار خود استفاده می‌کرد. این اثر با استفاده از تصویر هیولاهای عجیب و غریب ماده برای نمادپردازی کردن خطر و نیروهای تاریک، مفاهیم اولیه وحشت را بازی می‌کند.

پیشوای بالای ابرها را دنبال کنید ـ پل نش

پل نش نیز به هنر سورئالی که دهه ۱۹۲۰ ظهور کرد علاقه داشت. استفاده او از کلاژ در این اثر، تأثیر تکنیک‌های سورئال ماکس ارنست را فاش می‌کند.

نش که توسط اقدامات و ایدئولوژی‌های رژیم نازی پس زده شده بود، سعی کرد فرم جدید، قدرتمند و سورئالی از تبلیغات سیاسی را خلق کند.

او مجموعه‌ای از آثار «پیشوا را دنبال کن» را خلق کرد و آنها را برای استفاده در کمپین‌های وزارت اطلاعات پیشنهاد داد. با این حال دفتر تبلیغات زمان جنگ انگلیس این احتمال را نمی‌داد که این آثار به درک عمومی برسد به همین علت آنها را رد کرد. البته که شاید امروز درک پیام قدرتمند تهدید حمله هوایی دشمن که توسط این اثر منتقل می‌شود، آسان‌تر باشد.

پهپاد ۹ ـ الیسون وایلدینگ

آخرین شکل از سلاح‌های هوایی، پهپاد بدون سرنشین، موضوع بسیاری از بحث‌های جاری است. بسیاری از هنرمندان پهپادهای آمریکایی Reaper و Predator را منابع جذابی از موضوع می‌دانند.

درحالی که نقاشی‌های الیسون وایلدینگ از هواپیماهای بدون سرنشین پیام سیاسی مستقیمی ندارد، اما هواپیماهای جنگی را به شکلی شیطانی و پرنده‌گونه در حالی که به طرز شومی در هوا معلق هستند، به تصویر کشیده است. برای وایلدینگ نقاشی کلید اساسی تمرینات او به عنوان مجسمه‌ساز است که به او اجازه می‌دهد مفاهیم متغیر فرم و فیزیک را کاوش کند.

لایه‌های چندگانه در این اثر، نشان از حرکت و حالت‌های متناقض حضور و غیاب دارد.

* منبع: موزه سلطنتی جنگ