زمزمه برداشت دوباره از جنگل

رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس تصریح کرد: متاسفانه با پایان برنامه ششم توسعه، طرح تنفس هم به اواخر عمر خود رسیده و زمزمه‌هایی برای بهره برداری مجدد شنیده می‌شود.

کد خبر: ۵۲۴۲۲۸

تاریخ: ۲۴ مهر ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۶

به گزارش ایران اکونومیست به نقل از صدا و سیما، سمیه رفیعی، عضو کمیسیون کشاورزی و رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی در گفتگو با رادیو فرهنگ، با بیان اینکه قاچاق در هر شکلی جرم محسوب می‌شود، اظهار داشت: با قاچاق چوب، به صرف اینکه غیرقانونی است برخورد می‌شود، اما مشکل اصلی در بهره برداری‌های بی رویه و به ظاهر قانونی از جنگل‌های محدود کشور است.

رفیعی با بیان اینکه جنگل‌های شمال کشور نه تنها برای ایران، بلکه برای کل جهان ارزشمند است و یک زیستگاه بی نظیر و منحصر به فرد محسوب می‌شود، اظهار داشت: متاسفانه حتی در برخی از طرح‌های بالادستی نیز به این موهبت الهی به عنوان یک مزرعه چوب نگریسته می‌شود و مجوز‌هایی برای برداشت چوب از از جنگل‌ها صادر می‌شود.
وی تصریح کرد: ما خودمون با این قضیه چالش جدی داریم و معتقدیم که نوع نگاه به این فسیل زنده باید اصلاح شود.
رفیعی با اشاره به ثبت جهانی جنگل‌ها به عنوان میراث بشری، اظهار داشت: وقتی ثبت جهانی شده، نباید به آن‌ها به عنوان یک مزرعه چوب نگاه کنیم و خوشبختانه تصویب طرح تنفس جنگل کمک فراوانی به احیا جنگل‌ها می‌کند.

وی افزود: متاسفانه با پایان برنامه ششم توسعه، این قانون هم به اواخر عمر خود رسیده و زمزمه‌هایی برای بهره برداری مجدد شنیده می‌شود.
رفیعی در این باره تصریح کرد: گاهی گفته می‌شود که در مدت اجرای طرح تنفس، برخی از درختان کهنسال، خشکیده و به زمین افتاده اند که باعث آسیب می‌شوند و حتی آتش سوزی‌ها را به گردن این درختان انداختند.

وی افزود: مثال‌هایی از این دست فقط با این هدف مطرح می‌شوند که برداشت چوب مجدداً احیاء شود و متاسفانه در این زمینه، مردم هم نقش دارند چراکه به دنبال منفعت مادی از چوب جنگل‌ها هستند.
رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس تصریح کرد: با پایان طرح تنفس و برداشت قانونی از جنگل، قطعا قاچاق و برداشت غیر قانونی نیز به شدت افزایش می‌یابد و جنگل‌ها به سرعت رو به نابودی می‌روند.

رفیعی با بیان اینکه نخستین کسانی که از نابودی جنگل‌ها آسیب می‌بینند، مردم بومی منطقه هستند، از آن‌ها خواست ضمن چشم پوشی از منافع برداشت چوب از جنگل ها، مانع اعمال نفوذ دیگران شوند و اجازه ندهند که زیست بوم آن‌ها آسیب ببیند.