تشکیل شبکه قوادی و قاچاق زنان و دختران جوان

"الهام چوبدار" و "زهرا صدیقی" چرا به اعدام محکوم شده‌اند؟

دادگاه عمومی و انقلاب ارومیه الهام چوبدار و زهرا صدیقی و دو متهم دیگر پرونده را به جرم فساد و فحشا و تشکیل شبکه فروش زنان و دختران ایرانی از جمله ایجاد شبکه قوادی در پوشش آرایشگاه زنانه به اعدام محکوم کرده است.

کد خبر: ۵۱۳۲۷۷

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۳

به گزارش گروه اجتماعی ایران اکونومیست، در روزهای گذشته اخباری درباره دو محکوم زن در ارومیه منتشر شده و رسانه‌های ضدانقلاب مدعی شده‌اند؛ این افراد صرفاً به دلیل 'همجنسگرایی' بازداشت و محکوم شده‌اند. مرکز رسانه قوه قضائیه در همین رابطه در چهاردهم شهریورماه طی خبری اعلام کرد دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه افراد نامبرده را به اتهام افساد فی‌الارض به اعدام محکوم کرده است.

بر اساس این گزارش، برخلاف اخبار منتشر شده در فضای مجازی و جوسازی‌های صورت گرفته، حوزه فعالیت و عمده اتهامات این افراد فریب و سپس قاچاق زنان و دختران جوان به یکی از کشورهای منطقه به امید آموزش و وعده اشتغال بوده که در نهایت به سوءاستفاده از آنها منجر می‌شده و در مواردی نیز به خودکشی فریب‌خوردگان ختم شده است.

قاچاق دختران توسط این باند تنها منحصر به استان آذربایجان غربی نبوده و این باند اقدام به فریب و قاچاق دختران از سراسر کشور می‌کرده‌اند.

سرکردگان این باند قاچاق انسان سه زن و یک مرد به نام‌های زهرا صدیقی، الهام چوبدار، سهیلا مرتضایی و علیرضا فرجادکیا هستند که در عملیات اطلاعاتی سربازان گمنام امام زمان(ع) در سپاه پاسداران دستگیر شدند.

بنابر کیفرخواست صادره این افراد به افساد فی‌الارض از طریق اشاعه گسترده فحشا و تشکیل سازمان‌یافته فروش دختران ایرانی متهم هستند.

بر اساس اطلاعات پرونده، زهرا صدیقی معروف به ساره به همراه الهام چوبدار با تشکیل باند فساد و فحشا، اقدام به عضوگیری برای دایر کردن مرکز فساد و فحشا و بردن دختران ایرانی به یکی از کشورهای منطقه می‌کردند.

زهرا صدیقی و الهام چوبدار به صورت گسترده زنان و دختران جوان را به امید آموزش و کاریابی به خارج از کشور می‌بردند و با دادن هدیه‌های گران‌قیمت، آنها را گمراه و مجبور به فساد می‌کردند.

سهیلا مرتضایی از دیگر متهمان این پرونده، بنیانگذار و نفر اول تشکیل شبکه هدایت و پشتیبانی باند سازمان یافته فساد محسوب می‌شود که از وی به عنوان یکی از اولین و قدیمی‌ترین سرشبکه‌های سازمان یافته فساد در کشور مقصد این باند نام می‌برند.

سهیلا مرتضایی در پوشش فعالیت در سالن آرایش زنانه در یکی از کشورهای نزدیک به ایران، اقدام به تشکیل شبکه قوادی کرده بود و در ازای نگهداری از دختران و قوادی، 50 درصد از مبلغ دریافتی از فساد را دریافت می‌کرد.

علیرضا فرجادکیا، متهم ردیف چهارم پرونده که به چندین زبان از جمله فارسی، کردی، ترکی استانبولی و عربی مسلط است نیز از سرکردگان این باند مخوف است که به تشکیل شبکه فساد و فحشا اقدام کرده بود و با اغفال دختران ایرانی از سراسر کشور از آنها سوءاستفاده می‌کرد.

با توجه به شواهد و ادله موجود در پرونده، اعضای این باند از سوی دادگاه عمومی و انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شدند که البته این حکم در دیوان عالی کشور قابل فرجام‌خواهی است.