چگونه آلودگی هوا زمینه‌ساز سرطان ریه می‌شود؟

متخصصان انگلیسی در یک بررسی به این موضوع پرداختند که چگونه آلودگی هوا زمینه بروز سرطان ریه را فراهم می‌کند.

کد خبر: ۵۱۱۵۳۲

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۴۰۱ - ۰۰:۳۱

به گزارش ایران اکونومیست، متخصصان اظهار داشتند: در بررسی‌های خود مکانیزمی را که از طریق آن آلودگی هوا زمینه بروز سرطان ریه در افراد غیر سیگاری می‌شود، شناسایی کردیم.

این بررسی خطر ناشی از تولید ذرات ریز تولید شده از طریق احتراق سوخت‌های فسیلی را نشان می‌دهد که میتواند عامل محرک جدیدی برای اقدام فوری جهت مبارزه با تغییرات آب و هوایی باشد. همچنین به گفته "چارلز سوانتون" از مرکز تحقیقاتی فرانسیس کریک درانگلیس این تحقیق مسیر را برای حوزه جدیدی از اقدامات موثر برای پیشگیری از سرطان هموار میکند.

از مدت‌ها پیش این تصور وجود داشته که آلودگی هوا با افزایش خطر ابتلا به سرطان ریه در افرادی که هرگز مصرف سیگار نداشته‌اند، مرتبط است. اما این محقق گفت: نمیدانستیم آیا آلودگی به طور مستقیم موجب سرطان ریه میشود و فرایند آن به چه شکل است.

بررسی‌هایی که پیش از این انجام گرفته حاکی از آن است قرار گرفتن در معرض مواد سرطان زا مانند ترکیب‌های موجود در دود سیگار یا آلودگی، باعث جهش DNA شده که سپس به سرطان تبدیل می شود.

سوانتون گفت: اما یک حقیقت تلخ در مورد این مدل وجود داشت. تحقیقات قبلی نشان داده که جهش‌های DNA می‌توانند بدون ایجاد سلول‌های سرطان وجود داشته باشند و بیشتر ترکیب‌های سرطان‌زای محیطی این جهش‌ها را ایجاد نمی‌کنند. در بررسی جدید، مدل متفاوتی ارائه شده است.

تیم تحقیقاتی مرکز تحقیقاتی فرانسیس کریک و دانشگاه کالج لندن داده های سلامت بیش از ۴۶۰ هزار نفر را در انگلیس، کره جنوبی و تایوان مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. آنان دریافتند قرار گرفتن در معرض ذرات ریز کمتر از ۲.۵ میکرون خطر جهش را در ژن گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) افزایش میدهد.

همچنین بررسی‌های انجام شده روی موش‌ها نشان داد: این ذرات موجب تغییرات در ژن EGFR و ژن KRAS میشود که هر دوی آنها با خطر سرطان ریه مرتبط هستند.

به گزارش مدیکال اکسپرس، علاوه بر این، متخصصان نزدیک به ۲۵۰ نمونه از بافت ریه انسان را که هرگز در معرض مواد سرطان زا ناشی از استعمال سیگار یا آلودگی شدید قرار نگرفته بودند، مورد ارزیابی قرار دادند. اگرچه سلامت ریه این افراد سالم ارزیابی شد، جهش‌های DNA در ۱۸ درصد از ژن های EGFR و ۳۳ درصد از ژن های KRAS مشاهده شد.