حذف صحنه های عاشقانه سریال «بی نشان»

نویسنده سریال «بی نشان» از حذف بی حساب برخی سکانس های این سریال گله مند شد و اعمال سانسورهای سلیقه ای در تلویزیون را آسیب جدی برای مجموعه های نمایشی دانست.

کد خبر: ۵۰۸۵۴۳

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۴۰۱ - ۰۰:۲۷

آزیتا ایرایی، یکی از نویسندگان «بی نشان» در گفت و گویی با ایران اکونومیست، از سانسور و حذف سکانس هایی از این سریال خبر داد و درباره ی این اقدام تلویزیون اظهار کرد: با وجود اینکه دستمان در انتقادهای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی باز بود، اما بزرگترین لطمه سریال «بی نشان» حذف خط های عاشقانه شخصیت های متین و بهار در این سریال بود که باعث شد داستان این دو ابتر مانده و درنیاید.

حذف سکانس های عاشقانه

وی در پاسخ به این پرسش که حذف این سکانس ها چه دلیلی داشته است؟ با بیان این اینکه این پرسش را باید از تلویزیون پرسید، تصریح کرد: این ها همه اعمال های سلیقه ای است، اما واقعا نمی فهمم دلیل این حذفیات چیست. در حالی که ما الان می بینیم سریال «در پناه تو» به تازگی در حال پخش از همین تلویزیون است. یا سریال هایی پخش می شوند که تماما در آن مسائل عاشقانه مطرح است و هیچ مشکلی هم ایجاد نکرده. دختر و پسر با هم سوار ماشین می‌شوند، پارک و رستوران می‌روند، آن هم با حفظ همه‌ی شئونات و نه شکل دیگر؛ اما متاسفانه این حذفیات برای سریال ما اتفاق افتاد و به خط کاراکتر متین و بهار لطمه زد و باورپذیر نشد؛ چرا که شکل گیری این ارتباط را مخاطب ندید.

وی به نگارش این سریال که به سه سال گذشته ـ سال ۹۸ برمی گردد، اشاره کرد و توضیح داد: آقای رزاق کریمی (تهیه کننده) سه سال پیش پیشنهادی به من برای نگارش این سریال دادند مبنی بر اینکه قرار است سریالی درباره‌ی جانبازان بسازند. من هم با دعوت از آقای مهدی حمزه طرحی را در آوردیم که با وجود تغییر مدیریت ها و عوض شدن مواردی در نوشته ما، طرح اولیه خیلی نزدیک به آن چیزی که در نهایت در آخر به آن رسیدیم، بود و ازطرح اولیه خیلی دور نبودیم اما معمولا آن چیزی که در ذهن نویسنده است با آنچه که به تصویر کشیده می شود، تفاوت هایی دارد که در همه جا مرسوم است. اما بالای ۸۵ درصد خروجی کار با فیلمنامه تطبیق داشت. به هر حال کار در تولید و اجرا ممکن است با فیلمنامه همخوانی نداشته باشد که‌ آن هم می تواند به فراهم نبودن شرایط تولید برگردد. وقتی معذوریت های اجرایی به وجود بیاید از مسئله زمان گرفته تا هر مورد دیگری این موارد پیش می آید.

نویسنده سریال های «هشت و نیم دقیقه»، «دلدار» و فیلم هایی چون «دارکوب» و «خانه‌ی خیابان چهل و یکم» درباره‌ی انتخاب بازیگران سریال «بی نشان» معتقد است، بازیگران در قالب شخصیت ها نشسته اند و در این راستا اظهار کرد: دو شخصیت اصلی سریال آقای قاسم زارع و آقای فلاحی پور به عنوان دو قطب اصلی در قالب شخصیت ها خوب نشسته اند. اما ممیزی ها می توانست کمی حساب شده تر اتفاق بیفتد.

برای خلق شخصیت روزنامه نگار به دفاتر روزنامه ها رفتیم

ایرایی درباره‌ی پرداختن به شخصیت یک روزنامه نگار در این سریال که تا چه میزان تلاش کرده به واقعیت نزدیک باشد، توضیح داد: زمانی که اساسا تصمیم گرفتیم این شخصیت سردبیر سایت باشد، به دفاتر روزنامه ها رفتیم، سایت ها را دیدیم و با سردبیرها صحبت کردیم و خیلی از موضوعات را از نزدیک تحقیق کردیم؛ به ویژه اینکه مشاور اول فیلمنامه آقای اکبر نبوی بودند که خودشان با خبرنگاری کارشان را شروع کرده بودند. تا جایی که توانستیم سعی کردیم تصویری واقعی از این قشر خلق کنیم. ممکن است در بیرون شخصیتی با این تعریف ندیده باشم اما سردبیرهایی دیدم درهمین حد که به دنبال احقاق حق و پیداکردن حقیقت بودند. شخصیت شهاب الدین ادهم شخصیتی است که آدم شناخته شده، جبهه و جنگ رفته و مسئولیت‌پذیر و به دنبال احقاق حق و حقوق است و طبیعتا نمی تواند شخصیتی منفی باشد. در نهایت سعی کردیم شخصیتی خاکستری خلق کنیم که شخصیت مثبت قصه است.

تلویزیون باید بپذیرد که واقعیت ها با آنچه نشان می دهد، فرق می‌کند

ایرایی که آثار طنزی چون «شبکه سه و نیم» (ساخته داریوش کاردان) و «شب‌های برره» (ساخته مهران مدیری) را نیز نویسندگی کرده است، درباره‌ی دشواری های همکاری با تلویزیون در طول سالهای اخیر اظهار کرد: من فیلمنامه نویسی برای تلویزیون را دوست دارم و کارم را هم با تلویزیون تله‌فیلم «بیرون از بهشت» که در سال ۸۵ تولید شد، شروع کردم. ولی آن چیزی که آدم را کمی اذیت می کند این است که رفته رفته به جای اینکه گشایشی اتفاق بیفتد و نویسنده ها با خیال راحت تری کار کنند، آسایش خاطر گرفته می‌شود و سوال است که چرا در یک سریال ارتباط سالم دو جوان با یکدیگر که قصد ازدواج دارند، نشان داده می شود اما در یک سریال دیگر دست و بال ما بسته است و اگر این را به موارد دیگر تعمیم دهیم و نه فقط عشق و عاشقی، متوجه می شویم که کار کردن با تلویزیون کار آسانی نیست.

این فیلنامه نویس به ایران اکونومیست گفت: خوب است که کمی دیدشان بازتر شود و بر اساس واقعیت های جامعه کارها ساخته شوند. تلویزیون باید این را بپذیرد که واقعیت ها با آن چیزی که نشان می دهد، فرق می‌کند. اگر این مسئله حل شود یک جهش جدی در میزان مخاطبان تلویزیون اتفاق می‌افتد. در حال حاضر شبکه نمایش خانگی ارتباط بهتری با مخاطب پیدا کرده است؛ چراکه اغلب سریال ها با واقعیت جامعه انطباق بیشتری دارند. یک چنین فضایی اگر در تلویزیون ایجاد شود که ما با خیال راحت تری بتوانیم واقعیت های جامعه را به تصویر بکشیم، بیننده هم ارتباط برقرار خواهد کرد.

ایرایی در پایان یادآور شد: ما دوست داریم آمار سریال ها به آنچه که قبلا بوده برگردد. زمانی سریال هایی چون «میوه ممنوعه» و «شب دهم» تولید می‌شد که خیابان ها خلوت می‌شد، ما دوست داریم دوباره این اتفاق برای تلویزیون بیفتد که این بستگی به مدیریت سیما دارد و باید دید در آینده چه پیش می‌آید.