اهمیت و جایگاه شادی و نشاط از منظر اسلام* باید حکومت امکان شادی مردم را فراهم آورد

یک عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیة با اشاره به اینکه همانطور که حکومت زمینه های برگزاری مراسم عزاداری را در خیابانها و هیئات فراهم می کند باید پارک ها و محیط ها و سالن هایی را برای ابراز و اظهار شادمانی مردم در اختیار آنان قرار دهد گفت: ولی مهمترین نکته این است که در این محافل نباید گناه بشود چرا که نه شادی و نشاط بر غم و اندوه ترجیح دارد.

کد خبر: ۴۹۶۸۶

تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۴

حجت الاسلام و المسلمین محسن غرویان عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) درمورد اینکه آغاز ماه ربیع الاول ماه شادی اهل بیت(ع) است شیعیان باید چگونه شادی خود را نشان دهند و اهمیت توجه به شادی در جامعه اسلامی تا چه حد است به خبرنگار مهر گفت: یکی از خصوصیات شیعیان در روایات این است که حالات روحی خودشان را با حالات روحی ائمه(ع) تنظیم کنند. «یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا» یعنی شیعیان ما کسانی هستند که وقتی ما شاد هستیم آنها هم شاد هستند وقتی ما غمگین هستیم آنها هم غمگین هستند.

وی افزود: این حدیث نشان می دهد که شیعیان حتی در حالات روحی خود باید تلاش کنند که خودشان را با معیارها و میزان و خط کش اهل بیت تنظیم کنند. شادی ما در شادی اهل بیت(ع) بدین صورت است که ما از نظر روحی نشاط داشته باشیم و این شادی را ابراز کنیم، زیرا برخی از دشمنان مکتب اهل بیت(ع) چنین القاء می کنند که تشیع دین گریه و غم و افسردگی و اندوه است، در حالی که چنین نیست. باید محافلی داشته باشیم دل مردم را شاد کنیم. شادی حقیقی شادکردن دل مردم است. اینکه حرکتی انجام دهیم که همسایه، همکار، دوست و رفیق و آشنا و اقوام و خویشان از ما شاد بشوند و دلگیر نباشند. این شادی گاهی با اطعام کردن و شیرینی دادن و گاهی با سخن خوب گفتن و شعر زیبا خواندن و گاهی با بازکردن گره و مشکل مومنی صورت می گیرد. خلاصه هر گونه رفتاری که باعث خشنودی قلب و رضایت دل انسانهای دیگر بشود این شادی باید رخ دهد.

این نویسنده و محقق ادامه داد: اصل و اساس اسلام هم همین است زیرا اسلام از سُلم می آید سُلم یعنی صلح و رفاه و آشتی. بنابراین بهترین رفتار در ماه ربیع سرزدن به خانه های همدیگر و مهمانی رفتن و مهمانی دادن است. رسیدگی به ایتام و دل مریض را شاد کردن و کمک به مستمندان و اینگونه رفتارها از فضایل ماه ربیع است.

این محقق و پژوهشگر مسائل فلسفی در مورد اینکه اصولاً یک مسلمان اگر بخواهد شادی را در زندگی خود بر اساس موازین دینی تنظیم کند چه نوع سبک زندگی از آن بدست می آید هم عنوان کرد: زندگی باید همیشه شیرینی و حلاوت داشته باشد، برای اینکه ایجاد انگیزه برای زن و شوهر و فرزندان بکند. نگاه خوب و خوش، لبخند، حرف زیبا زدن، کلمات قشنگ گفتن، پرهیز از خشونت و عصبانیت، و اینگونه رفتارها می تواند سبک زندگی ما را به گونه ای تنظیم کند که فضای زندگی یک فضای شادی آور بشود و افرادی که در آن خانه و خانواده زندگی می کنند اینها با یک انگیزه بالایی به فعالیت خودشان بپردازند. نشاط وقتی در خانواده باشد جامعه هم به همان میزان تحث تأثیر قرار می گیرد.

عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیة در مورد اینکه آیا حکومت اسلامی برای شادی در زندگی مردم نباید برنامه ریزی کند؟ هم اظهارداشت: قطعاً باید برنامه ریزی کند.حکومت اسلامی وظیفه دارد که برنامه هایی را برای ابراز شادی و ایجاد نشاط و فرح و تفریح و ابتهاج مردم فراهم کند. همانطور که حکومت زمینه های برگزاری مراسم عزاداری را در خیابانها و هیئات فراهم می کند باید پارک ها و محیط ها و سالن هایی را برای ابراز و اظهار شادمانی مردم در اختیار آنان قرار دهد. ولی مهمترین نکته این است که در این محافل نباید گناه بشود. وگرنه شادی و نشاط بر غم و اندوه ترجیح دارد. از دیدگاه اسلام انسان نباید در این دنیا همیشه در حالت حزن و افسردگی و غم بسر برد. زیرا غم و اَلم و افسردگی منفی است و اسلام جامعه را به سمت امور مثبت سوق می دهد. بنابراین شادی و نشاط مقدم بر غم و اندوه است ولی باید توجه داشت که گناه و معصیت در ابراز شادمانی رخ ندهد.

این نویسنده و محقق در مورد اینکه چه احادیث و روایاتی درمورد شادی در زندگی داریم هم یادآورشد: در قرآن داریم يا ايتها النفس المطئنه ارجعي الي ربك راضيه مرضيه، یعنی ای کسانی که دارای نفس مطمئنه هستید به سمت خدا بیایید خدا از شما راضی است و شما هم از او راضی می شوید. یعنی خوشحالی و شادمانی هم از جانب خداست و هم از جانب انسان های مطیع پروردگار است.

عضو هیئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالمیة تصریح کرد: کسی که گناه نمی کند همیشه در درونش احساس شادی و نشاط می کند. در روایات هم داریم یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا، یعنی شیعیان ما زمانی که ما شاد هستیم باید شاد باشند.

وی بیان کرد: با مجلس عروسی فراهم کردن فرزندان خود و دیگران، کسانی که تمکن مالی دارند رضایت و خشنودی جوانان و خانواده های آنان را فراهم کنند. خودشان هم در این مجالس شرکت کنند شیرینی بدهند و شیرینی بخورند و باعث نشاط و سرزندگی افراد شوند.

این محقق و پژوهشگر مسائل فلسفی در مورد تفاوت شادی در سبک زندگی اسلامی با غربی هم گفت: تفاوت اصلی این است که در زندگی مسلمان شادی ها و مجالس جشن و سرور بدون گناه و معصیت برگزار می شود. ولی در غرب خلاف شرع می شود زیرا سبک زندگی آنها بنابر التذاذ و لذت بردن صرف است، اما در سبک زندگی اسلامی هر آن چیزی که سبب غضب خدا شود و خلاف شرع باشد صورت نمی گیرد یا حداقل اینکه نباید صورت بگیرد.