رستاخیز و قاتلان حسین بن علی(ع)

هان اى آتش! كشندگان حسين را از روى زمين برچين! و آن درياى آتش، آن فرومايگان را بى ‏درنگ بسان باز شكارى برمى ‏چيند ...

کد خبر: ۴۹۳۱۴

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۷

از پيامبر گرامى(ص) آورده ‏اند كه فرمود:
هنگامى كه روز رستاخيز فرا مى ‏رسد، دخت فرزانه‏ ام، فاطمه عليها السّلام، در ميان گروهى از بانوان بهشتى وارد صحراى محشر مى‏ گردد و با آمدن آن حضرت، ندا مى ‏رسد كه: هان اى فاطمه! به بهشت پرطراوت و زيباى خدا در آييد! امّا او پاسخ مى‏ دهد: بار خدايا! به بهشت پر طراوت و پر نعمت وارد نخواهم شد، تا بدانم پس از من با فرزند ارجمندم، حسين عليه السّلام، چه كردند؟

آن گاه ندا مى ‏رسد كه: هان اى دخت سرفراز پيامبر! بنگر! و او نگاه مى ‏كند كه حسين عليه السّلام را با قامتى برافراشته و بدون سر مى ‏بيند؛ و با ديدن آن منظره تكاندهنده و جانسوز فرياد برمى ‏آورد؛ و با فرياد او، من نيز ناله سر مى ‏دهم و فرشتگان نيز پس از ناله جانسوز ما، شيون و فرياد سر مى‏ دهند! سپس دخت سرفرازم ندا مى ‏دهد كه: هان اى پسرم! فرزندم! حسين جان! به كدامين گناه، بيداد پيشگان با تو چنين كردند؟

پيامبر گرامى در ادامه بيان مى ‏افزايد: آن گاه خداى دادگر به خاطر ستمى كه بر ما رفته است، خشمگين مى‏ گردد و به آتش سهمگينى كه «هبهب» نام دارد و هزار سال بر آن دميده شده و از شدت حرارت و سوزانندگى به سياهى گراييده و در آن آسايش و نشاطى نيست و اندوه و عذاب دردانگيز آن پايان ناپذير است، آرى، به آن آتش فرمان مى ‏رسد كه:

هان اى آتش! كشندگان حسين را از روى زمين برچين! و آن درياى آتش، آن فرومايگان را بى‏ درنگ بسان باز شكارى برمى‏ چيند و در كام خويش مى‏ گيرد و نعره و فريادى سهمگين بر مى ‏آورد كه از ميان خروش و فرياد مرگبار آن، صداى آن تيره بختان دوزخى بر مى‏ خيزد كه با زبانى گويا و صدايى رسا مى ‏گويند:

پروردگارا! چرا ما را پيش از بت پرستان در خور اين آتش شعله ‏ور و سهمگين ساختى؟
«يا ربّنا! بما اوجبت لنا النار قبل عبدة الاوثان؟»
ندا مى ‏رسد: بدان جهت كه آن كسى كه مى‏ داند، بسان كسى نيست كه نمى‏ داند!
«إنّ من علم ليس كمن لم يعلم»

منبع: در سوگ امير آزادى ( ترجمه مثير الأحزان )، ص: 282.