هدف امام حسین (ع) فتح دل‌هاست

استاد حوزه علمیه با اشاره به تحلیل‌های غلط برخی افراد درباره عصمت ائمه معصومین (ع) گفت: هدف حضرت علی (ع) و امام حسین(ع) همچون اسکندر یا کوروش نبود که بخواهند آب و خاک را فتح کنند، بلکه می خواهند بر دل‌ها حکومت کنند.

کد خبر: ۴۸۸۴۳۰

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۲

به گزارش خبرنگار معارف ایران اکونومیست حجت الاسلام مسعود عالی در هشتمین شب از عزادارای ماه محرم در هیات آیین حسینی گفت: پیامبران و ائمه معصومین سه ویژگی دارند. اول و دوم این که دارای علم و عمل بی خطا هستند و سوم این که به همه انسان ها محبت و عاطفه دارند.

وی درباره علم معصومین گفت: با وجود این همه پیشرفت در علم و فناوری، علم ما دارای خطاست. مانند زندگی ماشینی امروز که محصول علم بشر است و اگرچه همه کارها را آسان کرده ولی برای بشر آسایش نیاورده است. مثلا افزایش افسردگی و مشکلات روحی و روانی از زباله های علم است در حالی علوم انبیاء هیچ خطایی ندارد. چون متصل به حقیقت هستی هستند.

عالی درباره دومین ویژگی پیامبران و ائمه اظهار داشت: عمل آنان نیز بی خطاست؛ به گونه ای که یک نکته خاکستری در زندگی آنان دیده نمی شود که تعبیر به عصمت می شود. طبق آیه ۱۲۴ سوره بقره زمانی که حضرت ابراهیم به مقام امامت رسید، از خدا سوال کرد که آیا  این مقام به فرزندانش هم می رسد یا نه و خدا در پاسخ اینگونه فرمود این مقام به هر کسی که ظالم است، نمی رسد. یعنی این مقام برای کسی است که کوچکترین ظلمی نداشته باشد.

وی افزود: در سال های گذشته برخی افراد مقاله می نوشتند و حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) را متهم به اشتباه می کردند. برخی می گفتند که حضرت علی اشتباه کرد که دم از عدالت زد و نتوانست بیش از چهار سال حکومت کند در حالی که اگر سیاست داشت، چند صباحی معاویه را نگه می داشت و زمانی که قدرت می گرفت، او را عزل می کرد یا اگر ابن عباس به جای علی (ع) بود می توانست حکومت را نگه دارد.

این استاد حوزه ادامه داد: برخی نیز سیدالشهدا (ع) را زیر سوال می بردند و در روزنامه ها می نوشتند که امام حسین (ع) اشتباه کرد که به سمت کوفه رفت یا این که ابن عباس، زمان را خوب شناخته بود که به امام حسین گفت کوفه نرو. چون کوفیان با حضرت علی و امام حسن بیعت کردند ولی بیعت خود را شکستند ولی با امام حسین بیعت هم نکردند و فقط آن حضرت را دعوت کردند یا این که ابن عباس به سیدالشهدا گفت که زن و فرزندان را همراه خود نبرد ولی در نهایت به هدفش نرسید و کشته شد.

عالی افزود: این تحلیل های مزخرف در همین کشور و در برخی روزنامه ها در همین سال های اخیر منتشر شد و امام حسین (ع) و حضرت علی (ع) را به شکست و اشتباه متهم کردند. چون نفهمیدند که هدف علی (ع) و سیدالشهدا (ع) چیست. مگر ائمه مثل اسکندر یا کوروش بودند که بخواهند آب و خاک را فتح کنند. آنها می خواستند دلها را فتح کنند نه آب و خاک را.

وی همچنین گفت: سومین ویژگی ولی خدا، محبت و عاطفه سنگین و سرشار نسبت به انسان ها و حتی حیوانات است. طبق روایتی وقتی حضرت موسی می خواست گله گوسفندان را به سمت آبادی هدایت کند، یکی از گوسفندان گم شد و او به دنبال آن گوسفند بود و زمانی که به گوسفند رسید، گفت که من نمی خواهم گرفتار گرگ شوی و آنجا بود که خدا به او خطاب کرد ای موسی! اگر اینقدر مهربان نبودی، تو را به پیامبری مبعوث نمی کردم.

این کارشناس مذهبی با اشاره به روایتی گفت: خدا صد جزء رحمت خلق کرده و یکی از آن صد جزء را به عالم دنیا فرستاد که هرچه مهربانی در جهان است، محصول همان رحمت است. مانند مهربانی پدر و مادر به فرزند یا دوست و فامیل ولی ۹۹ جزء آن را برای قیامت گذاشته است. چون دنیا گنجایش آن را ندارد. خدا این صد جزء از رحمت را به حضرت علی(ع) و فرزندانش داده است و در زیارت جامعه کبیره از ائمه به معدن الرحمه یاد شده است. یعنی تمام ذخیره رحمت در آنجاست.

Rewind 10 Seconds

Next Up

Live

00:00

00:00

50:47

Chromecast

Closed Captions

Settings

Fullscreen

انجام گناه به معنای خروج از ولایت است

عالی با اشاره به مسائل مطرح شده در شب های گذشته گفت: مهمترین پیوند در جامعه ایمانی که شیطان به ویژه در آخرالزمان تلاش می کند این پیوند را مورد هجوم قرار دهد، پیوند میان مومن و ولی خداست که اگر این رابطه قطع شود، برای جامعه و خانواده دینی باقی نخواهد ماند.

وی افزود: انجام هر گناهی به معنای خروج از ولایت است. با وجود تفاوت هایی که در گناهانی مانند دروغ، تهمت، فحشا،‌ دزدی و اختلاس وجود دارد ولی آن چه در همه این گناهان مشترک است، خروج از ولایت است. کسی که گناه می کند تحت ولایت شیطان قرار می گیرد و در روایات تاکید شده کسی که شراب می خورد، در آن لحظه ای که مرتکب گناه می شود، مومن نیست. البته عمل شخص گناهکار تحت ولایت شیطان است ولی ذاتش ممکن است شیعه باشد.

این استاد حوزه ادامه داد: اگر گناه باعث خروج از ولایت می شود ولی توبه، برگشت به ولایت است. شاخص دینداری نیز این است که آیا ولایت داریم یا نه. البته همه اعمال مهم است ولی شاخص مهمتر است. به همین دلیل صلوات در میان ذکرها بهترین و بالاترین ذکر است. چون با صلوات اقرار می کنیم که ولایت را داریم. البته هر ذکری خاصیت خود را دارد ولی در ذکر صلوات، نورانیت وجود دارد و باعث آرامش می شود